.Erógena

23.09 tot 05.11.2000

Debatten worden gewijd aan de identificatie en kwetsbaarheid van rolpatronen ons opgelegd door de maatschappij, alsook aan bewustmakingscampagne’s rond AIDS. Dit alles maakt dat de taboesfeer die rond deze themata heerst danig verruimd wordt, en dit niet alleen op individueel vlak, maar eveneens op politiek en democratisch gebied. Musea van hedendaagse kunst benaderden het thema erotiek en seksualiteit reeds vanuit verschillende invalshoeken. Ook kunstenaars zien in deze spanning tussen het publieke en het private een onderwerp voor hun kunstpraktijk. Het werk van de jonge generatie Mexicaanse kunstenaars vertoont opmerkelijke overeenkomsten. Vanuit de Mexicaanse realiteit hebben ze een uitgesproken mening over politiek, economie en maatschappij. De beeldtaal die ze hanteren om dit uit te drukken, getuigt veelal van een erotische dimensie, soms erg subtiel, maar even vaak in een meer directe vorm. Historisch gezien speelt het lichaam een belangrijke rol in Latijns-Amerikaanse kunst, toch is er tegelijk ook een geloof in een ‘denkbeeldig gedrag’ waarbij seksualiteit de gedragspatronen zou bepalen. Dit maakt erotiek bespreekbaar zodat de vaak frontale voorstellingen van naakte lichamen zonder schroom afgebeeld worden. Vanuit een zoektocht naar de eigen seksualiteit en deze van anderen, voelen de jonge kunstenaars de noodzaak om de verscheidene aspecten van erotiek in kaart te brengen. Ook al poogt het geen homogene kijk op de kunstscène in Mexico te geven, toch weerspiegelt deze tentoonstelling een eclectisch zicht op verschillende individuele perspectieven. Na de seksuele bevrijding in de jaren 60 en 70, gevolgd door het discours rond lichaam en identiteit in de jaren 80, worden de jaren 90 bepaald door een soort reflectie en in vraagstelling van de vrijheid die wijzelf ten overstaan van de anderen verworven hebben.

De expliciete beeldtaal, zoals door deze Mexicanen aangewend, fungeert hierbij vaak als wapen om de Verenigde Staten of het Amerikaanse beloofde land aan de kaak te stellen. De invloed van Amerika die voornamelijk via televisie binnensijpelt, creëert een zelfbeeld beïnvloed door barbiepoppen, plastische chirurgie en de glamourwereld. De oppervlakkige erotische beeldtaal van hun werk verhult kwetsbaarheid. De sociale structuren blijken toch niet zo evenwichtig en stabiel te zijn als na de seksuele revolutie zou kunnen verondersteld worden. Liefde, seks en erotiek blijven behoren tot het domein van de ‘individualiteit’, waar ons eigenbeeld verweven is met de spiegeling van de andere. Kunst getuigt van deze eigenheid, pretendeert geen algemeenheden mee te delen. De tentoonstelling Erógena wil kunstwerken van de jonge generatie samenbrengen en met elkaar in confrontatie brengen. Het zichzelf leren kennen is een proces dat gepaard gaat met de verovering van een eigen leefruimte. Het creëren van die eigen fragiele wereld, op een imaginaire maar ook fysische wijze, is de hoofdbekommernis van deze jonge generatie kunstenaars. Erógena werd samengesteld door Magalí Arriola en was eerder te zien in Mexico City in het Museo de Arte Carrillo Gil. Deze tentoonstelling kwam tot stand met de steun van de Belgische Ambassade in Mexico en de Mexicaanse Ambassade in België.

Deelnemende kunstenaars:
Rodrigo Aldana, Artemio, Carlos Arias, Marco Arce, Eduardo Abaroa, Francisco Toledo, grupo SEMEFO, Daniela Rossell, Ricardo Rios, Ángel Ricardo, Edgar Orlaineta, Richard Moszka, Gerardo Monsiváis, Gabriela Molina, grupo Los Lichis, Maurycy Gomulicki, Thomas Glassford, Julio Galán, Javier de la Garza, Galia Eibenschutz, Iván Edeza, Miguel Calderón, Pedro Slim, Fernanda Brunet