CloseUp | ‘Trinity I’ van Kris Martin

Jan Fabre, De man die de wolken meet, 1998, foto: Dirk Pauwels
i
Jan Fabre, De man die de wolken meet, 1998, foto: Dirk Pauwels
gids Joke Lootens
i
gids Joke Lootens

Ondertussen werden de groepsbezoeken hervat, maar je krijgt van ons nog een verhaal, een anekdote, een blik op een kunstwerk door een van onze gidsen. Vandaag is dat gids Joke Lootens.

Alle groepsbezoeken in S.M.A.K. werden door COVID-19 geannuleerd tot eind juni 2020, dus ook de gidsen vielen een tijdlang zonder werk. Al die tijd vergaten we hen niet: zij blijven geboren en boeiende vertellers, of dit nu in de museumzaal is of via deze weg. 

Wat schuilt achter een façade?

"Ik hou ervan als het zien van een beeldend kunstwerk een beleving oproept bij de toeschouwer. Dat zie ik ook als mijn taak als gids, ervoor zorgen dat het kijken ook een ‘ervaren’ wordt, iets dat ons dichter bij het leven brengt. Meestal gids ik (al dan niet kleine) kinderen en jongeren, die vaak nog van een meer open blik getuigen dan ons, en bij wie die uitdaging dus een makkelijkere klus is. Maar ook volwassenen stel ik al graag eens voor die uitdaging.

Het begint dan al aan de ingang van het S.M.A.K., bij die beruchte man die de wolken meet. “Zullen we eens samen de wolken meten?”, vraag ik dan keer op keer. Armen strekken zich, ogen gaan wijd open, nekken worden gestrekt. Een ervaring met onze nietigheid, en met een inherente droom in ons allen om kunstenaar te zijn, via kunst het ordinaire te overstijgen.

Dan gaat het verder de trappen op om het imposante gebouw binnen te treden. En dat gebouw, dat is op zich ook een ervaring. Witte muren, ‘the white cube’ die gewoonlijk geconcipieerd is om hedendaagse kunst tot zijn recht te laten komen. Hoe ervaren we die witte muren? Komen ze op ons af of verwijderen ze zich van ons? Worden we op onszelf teruggeworpen door al dat wit? Duizelt het ons voor onze ogen? Hoe zou jij een museum voor hedendaagse kunst inrichten?

Boven heb je dan die grote zaal die met zijn ramenpartij uitkijk geeft op buiten, het park en het Museum voor Schone Kunsten. Wat doet het met ons om vanuit binnen naar buiten te kijken, vanuit de kunst naar het leven van alle dag? Hoe voelen we ons erbij?

U ziet, het museum hoeft nog niet eens gevuld te zijn met kunstwerken opdat het reeds een ervaring in ons oproept."

Joke Lootens

Joke Lootens is gids in verschillende Gentse musea en stadsgids in spe. Daarnaast geeft ze massages en volgt ze een opleiding tot leerkracht biodanza.

GROEPSBEZOEK 

Sinds 1 juli 2020 kunnen we opnieuw groepsbezoeken toelaten, rekening houdend met jullie en onze veiligheid. 
Via deze link vind je alle informatie. 

in categorie: In de kijker

foto: Jan Opdekamp
i
foto: Jan Opdekamp
foto: Dirk Pauwels
i
foto: Dirk Pauwels

Ga op ontdekkingstocht (6+) in de expo van Kris Martin of doe je ogen dicht en beleef kunst in ons Imaginair Museum in het Citadelpark.

Ontdekkingstocht in expo EXIT van Kris Martin

Deze zomer ga je op ontdekkingstocht in de tentoonstelling EXIT van Kris Martin. Je bekijkt zijn kunstwerken van piepklein tot enorm groot, verzint zelf nieuwe verhalen en je danst in het museum. Dé schat (van Vlieg) krijg je op het einde en is een verrassing voor je kinderen: je neemt een heus doe-boek mee naar huis met genoeg inspiratie om zelf te experimenteren met kunst.

Schatten van Vlieg | Hoor je wat ik hoor?
Imaginair Museum in Citadelpark vanaf 1 juli 2020


Ken jij de man die de wolken meet op het dak van S.M.A.K.? Heb je altijd al willen vliegen met de Aeromodeller van Panamarenko?

Vlieg dan mee naar buiten (6+) en ga in het Citadelpark in Gent op zoek naar de paaltjes met de vliegen erop. Je scant de QR-code in met je smartphone en gaat languit liggen in het gras. Samen beluister je een of meerdere verhalen over kunstwerken die je alleen in je verbeelding ziet.

En maak je ondertussen een selfie of een gekke foto? Deel die dan via TikTok, Instagram of Facebook
#schattenvanvlieg #smakgent

Wil je na de zoektocht de kunstwerken ook eens met je ogen zien? Klik dan op deze link

Praktisch

  • De ontdekkingstocht kan je voor je bezoek aan S.M.A.K. afhalen aan de balie of hier downloaden. Ook die van Broodthaerskabinet is beschikbaar aan de balie of via deze link
  • De route van Vlieg door het Imaginair Museum kan je ook afhalen aan de balie van S.M.A.K. De tocht duurt ongeveer 60 min, maar je kiest zelf hoeveel kunstwerken je beluistert.
  • Boek je ticket online. Zo ben je zeker van je bezoek, want we beperken het aantal mensen in de zalen. 
  • S.M.A.K. is in de vakantie open van dinsdag tot zondag van 10:00 tot 13:00 en van 14:00 tot 18:00. Gesloten op maandag.
  • We raden aan om een mondmasker te dragen als de 1.5 m afstand niet mogelijk is (12+).

 

Veel plezier!

in categorie: Met kinderen

S.M.A.K. maakte samen met Topo Copy een bijzondere ontdekkingstocht voor het hele gezin rond de permanente opstelling van het Broodthaerskabinet. 

Alle kunstwerken liegen. Of tenminste, dat is wat Marcel Broodthaers zegt. Met onze museumspeurtocht in het Broodthaerskabinet ontdek je de poëtische en tegendraadse humor in de kunst van Marcel Broodthaers. Via verschillende opdrachten rond zijn werk, leer je op een andere manier praten en kijken naar (zijn) kunst.  

Praktisch

  • Ontdek het Broodthaerskabinet op de benedenverdieping van S.M.A.K.
  • Van dinsdag tot vrijdag telkens van 9:30 tot 17:30. In het weekend, tijdens vakantie en op feestdagen van 10:00 tot 18:00.
  • Voor het hele gezin, met kinderen tussen 6 en 12 jaar.
  • Waar afhalen? Vraag het gratis boekje aan de balie of hier kan je de ontdekkingstocht downloaden

in categorie: Met kinderenKinderen

Borgerhoff & Lamberigts bracht het boek 'Exit' uit, over het oeuvre van Kris Martin 

Deze rijkelijk geïllustreerde catalogus geeft een overzicht van alle kunstwerken uit deze retrospectieve tentoonstelling aangevuld met een interview met de kunstenaar en een duidende tekst van S.M.A.K.-directeur Philippe Van Cauteren.

Mijn brein is mijn studio. Ik ben een conceptueel kunstenaar pur sang en ik heb dus niet echt een studio nodig.’

De voorbije twintig jaar toonde Kris Martin zijn werk vooral in het buitenland. In het S.M.A.K. in Gent kan je voor het eerst in eigen land kennismaken met zijn sprekende oeuvre. De tentoonstelling EXIT is er tot 3 januari 2021 te bezoeken. De kunstenaar creëert aan de hand van objecten beelden die vragen oproepen over dood, vergankelijkheid en identiteit. Literatuur en mythes zijn de belangrijkste inspiratiebronnen. 

Technische kenmerken:

  • Auteurs: Kris Martin, Philippe Van Cauteren, Jens Hoffmann, Tim Vanheers
  • Prijs: 39,50 euro
  • MER is de Art Imprint van Borgerhoff & Lamberigts.
  • Bookshop S.M.A.K. 

Kris Martin (1972, Kortrijk, België) is een Belgische conceptueel beeldend kunstenaar die woont en werkt in Gent. Zijn kunstwerken worden internationaal tentoongesteld in instituten als het Kunstmuseum Bonn (Duitsland), Tate Modern londen (Engeland), Centre Pompidou Parijs (Frankrijk), Moma P.S.1 New York (Verenigde Staten) en vele anderen. Hij werkt samen met König Galerie in Berlijn (Duitsland) en Sean Kelly Gallery in New York (Verenigde Staten).

in categorie: In de kijker

Ons S.M.A.K.café opent terug de deuren in het weekend. 

Een Rinus Van de Velde aan de wand en de nabijheid van het Citadelpark maken van ons S.M.A.K.café een unieke plek. Na je bezoek aan de tentoonstellingen van onder andere Kris Martin, kan je genieten van een drankje, taart of tapas in ons café met terras. Alles wordt in alle veiligheid opgesteld, met voldoende afstand tussen de tafels. 

  • Open op zaterdag en zondag tussen 10:00 en 18:00.
  • Gesloten tijdens de week.
  • Voorlopig wordt er geen eten geserveerd: je kan wel drankjes bestellen, taart en tapas. 

in categorie: In de kijker

Berlinde De Bruyckere, Kreupelhout - Cripplewood, 2013, foto: Dirk Pauwels
i
Berlinde De Bruyckere, Kreupelhout - Cripplewood, 2013, foto: Dirk Pauwels
Berlinde De Bruyckere, Aan-één, 2009, foto: Dirk Pauwels
i
Berlinde De Bruyckere, Aan-één, 2009, foto: Dirk Pauwels
gids Mieke Vyncke
i
gids Mieke Vyncke

Doordat alle groepsbezoeken tot eind juni 2020 geannuleerd zijn; krijg je tot dan een verhaal, een anekdote, een blik op een kunstwerk door een van onze gidsen. Vandaag is dat gids Mieke Vyncke.

Alle groepsbezoeken in S.M.A.K. werden door COVID-19 geannuleerd tot eind juni 2020, dus ook de gidsen vielen zonder werk. Al vergeten we hen niet: zij blijven geboren en boeiende vertellers, of dit nu in de museumzaal is of via deze weg. 

Kan “rauwe” kunst houvast bieden tegenover een realiteit die nog wreder en heftiger is?
Om stil bij te worden...

"Mischien heb ik  toch wel een speciaal boontje voor S.M.A.K…denk ik soms.

Ik ga er altijd graag naartoe, wil er verwijlen en word er steeds opnieuw aangenaam verrast. Elke tentoonstelling is voor mij dan ook een ware ontdekking. Dit maakt het niet eenvoudig om in 1,2,3 een keuze te maken waarover ik het hier precies wil hebben. Maar laat ik dan misschien terugkeren naar mijn eerste tentoonstelling die ik als officieel gediplomeerde gids mocht gidsen in S.M.A.K. De eerste keer heeft altijd wel iets bijzonder en onvergetelijk, niet?

Toen ik in 2014 hoorde dat de Gentse kunstenares,  Berlinde De Bruyckere, op de volledige bovenverdieping zou tentoonstellen met “Sculptures & drawings 2000 – 2014” twijfelde ik geen seconde om met een dankbaar hart aan de slag te gaan. Ik vrees dat ik sindsdien niet meer uit S.M.A.K. weg te krijgen ben.

Ik had wel al gehoord en ook wat gezien van het wereldbekende “Cripplewood -Kreupelhout”  geïnspireerd op Venetië en de figuur van Sint-Sebastiaan. (tijdens de Biënnale van Venetië 2013 in de Giardini en nadien in S.M.A.K. te zien)

Het leek een groot gekwetst wezen dat daar uitgestrekt met zo’n 16m lengte de hele ruimte innam. De takken waren met doeken omzwachteld, als gekneusde en gebroken ledematen. Hier en daar rustte de sculptuur op kussens, alsof het een ziek, verwond lichaam was dat ondersteund moest worden. Normaal kijk je naar een boom die rechtop staat en tegen weer en wind bestand is. De boomgeworden mens, misschien ook wel verwijzend naar  de Metamorfosen van de Romeinse dichter Ovidius, lag neergeveld. Ik herinner mij dat er bij mij toen al ergens een snaar geraakt was, één waarvan ikzelf schrok dat die zo intens kon trillen.

Als voorbereiding op de tentoonstelling kregen alle gidsen traditiegetrouw een persoonlijke rondleiding door de kunstenaar en curator. De paardenlijven, wassen beelden, soms wel eerder gedrochten die de ene keer leken op een menselijk lichaam en dan weer ook eigenlijk op een ondefinieerbaar wezen.

BDB maakt gipsen afgietsels van mensen, paarden, boomstukken en beschildert deze met verschillende transparante lagen gekleurde was. Ze doet dat zodanig dat alle onderdelen, ook deze van een boom, een kwetsbare mensenhuid krijgen. Op haar manier voegt ze er ook telkens opnieuw verzachtende elementen aan toe zoals, kussens, dekens, zwachtels,….

“Jelle Luipaard” (2005) zit op twee krukjes boven elkaar helemaal in elkaar gebogen maar wanneer je goed kijkt, zie je dat de kunstenares hem ook nog een 2de ruggengraat gegeven heeft. Hoe ontroerend mooi kan het niet zijn, dacht ik toen.

In “Aan-één” (2009) hangt een verminkt koppel paarden in een vitrinekast, innig elkaar omhelzend. Liefde en dood dansen een duet, Thanatos en Eros, … wat een troost en tederheid hangt er in dit samenzijn, vond ik toen en nu nog steeds.

Je kan het werk van BDB niet echt vrolijk noemen. Hompen vlees die verstrengeld liggen of aan haken hangen, kadavers om van te huiveren en te griezelen, hoorde ik ook wel eens door sommige bezoekers zeggen en toch… gaat het rondom ons ook niet om lijden en sterven?

Kunst in deze bizarre tijden: Stilstand, schoonheid en troost…

Gelukkig is er SMAK waar ruimte is om stil te staan... een plek om woordeloze troost te vinden.

Het is ook steeds opnieuw een ervaring om als gids samen met een groep  op ontdekking te gaan, kostbare momenten te delen en te beleven, meningen te wisselen en zelfs ook te troostend te verwijlen in een “niet - weten”

Maar excuseert u mij - ik gebruik hier al teveel woorden. Was het niet Rainer Maria Rilke die in één van zijn brieven aan een jonge dichter schreef dat de dingen niet allemaal zo makkelijk te begrijpen en te verwoorden zijn… en het minst te verwoorden de kunstwerken, geheimzinnige existenties…?

Op het einde van de beklijvende promenade herinner ik mij nog heel goed dat ik aan de balie toch even van al die intense indrukken moest bekomen... maar ik voelde tegelijkertijd ook hoe schoon, troostend de werken waren door er bij stil te staan.

Ik kocht aan de balie de lijvige catalogus en kon niet wachten om met de voorbereiding aan de slag te gaan. Het werd een succesvolle tentoonstelling die een grote menigte beroerde."

Mieke Vyncke

Mieke Vyncke is leerkracht met een uitgesproken passie voor kunst en cultuur en geeft sinds 10 jaar regelmatig rondleidingen als gediplomeerd museumgids in S.M.A.K., MSK en museum dr. Guislain in Gent.
Ze volgde talrijke lesreeksen i.v.m. kunst, bezocht kunstenaars in hun atelier en maakte culturele reizen en uitstappen. Haar opleiding ‘4de jaar schilderkunst’ aan de Sint-Lucas Academie te Gent verruimt haar hedendaagse blik op de kunstwereld nog meer.

GROEPSBEZOEK 

We hopen dat we opnieuw groepsbezoeken kunnen toelaten vanaf 1 juli 2020, maar dit is onder voorbehoud van wat de nationale veiligheidsraad zal beslissen. Via deze link vind je alle informatie

in categorie: In de kijker

Deze foto werd genomen tijdens de opening van de expo van Kris Martin op 6 maart 2020, voor de coronamaatregelen. Foto: Jan Opdekamp
i
Deze foto werd genomen tijdens de opening van de expo van Kris Martin op 6 maart 2020, voor de coronamaatregelen. Foto: Jan Opdekamp
Deze foto werd genomen tijdens de opening van de expo van Kris Martin op 6 maart 2020, voor de coronamaatregelen. Foto: Jan Opdekamp
i
Deze foto werd genomen tijdens de opening van de expo van Kris Martin op 6 maart 2020, voor de coronamaatregelen. Foto: Jan Opdekamp
Deze foto werd genomen tijdens de opening van de expo van Kris Martin op 6 maart 2020, voor de coronamaatregelen. Foto: Jan Opdekamp
i
Deze foto werd genomen tijdens de opening van de expo van Kris Martin op 6 maart 2020, voor de coronamaatregelen. Foto: Jan Opdekamp

Reserveer of boek je ticket op voorhand, zo ben je zeker van je bezoek want we beperken we het aantal mensen in de zalen. Dat kan online of telefonisch. 

VOOR JE BEZOEK
Reserveer je ticket online of via telefoon

  • Online via deze link. Dit is de veiligste en de vlotste manier om het museum te bezoeken.
    • Wij laten slechts 60 bezoekers toe per uur en werken daarom met tijdsblokken. Bij de aankoop selecteer je een gewenste datum en tijdstip.
    • Op het reservatiebewijs of ticket vind je dat gekozen tijdsblok terug.
    • Gelieve je binnen dit tijdsblok aan te melden aan de balie van het museum.
  • Telefonisch je ticket reserveren kan via +32 (0)9 210 10 75, alle weekdagen tussen 9:00 tot 12:30 en 13:30 tot 16:00. In het geval van een telefonische reservatie vragen wij om maximaal contactloos af te rekenen aan de museumbalie op het moment van het bezoek.

Het is niet mogelijk om na de reservatie of online aankoop van de tickets, tickets te wijzigen, om te ruilen of te annuleren. Voor vragen over de online aankoop kan je terecht op het nummer +32 (0)9 210 10 75.

TIJDENS JE BEZOEK

  • De voornaamste maatregel is dat je 1.5 m afstand kan houden van iedere bezoeker en het museumpersoneel. Daarom hebben wij een vast parcours uitgestippeld, om het kruisen met andere bezoekers te vermijden. 
  • Check ook zeker de verschillende tentoonstellingen om je bezoek voor te bereiden.
    • Per tentoonstelling kan je een bezoekersgids thuis lezen of afdrukken. Je kan ze hier downloaden.
    • In de zalen hangen QR-codes die naar onze expogidsen of meer informatie leiden. Laad dus zeker je smartphone op.
  • Hou je kinderen dicht bij jou en raak zo weinig mogelijk aan. 
  • Een mondmasker dragen is aanbevolen. 
  • Wil je gebruik maken van een rolstoel of de lift begruiken omdat je een rolstoelgebruiker slecht te been bent of met een buggy komt? Stuur dan een mail naar info@smak.be

OPENINGSUREN
De openingsuren wijzigen niet, maar het museum is wel gesloten tussen 13:00 en 14:00, zodat ons museumpersoneel een middagpauze heeft en alles kan ontsmetten. 

  • Op maandag gesloten.
  • Open op dinsdag tot vrijdag: 09:30 - 17:30. 
  • Zaterdag, zondag, feestdagen en vakanties: 10:00 - 18:00.
  • We sluiten tussen 13:00 en 14:00. 

ALLE RICHTLIJNEN IN DETAIL

Je kan via deze link de specifieke richtlijnen in detail nalezen. Heb je nog meer vragen, stuur dan een mail naar info@smak.be. Het tijdelijke bezoekersreglement vind je hier

Tot slot: af en toe zal jouw geduld wat op de proef worden gesteld omdat een bezoeker wat meer tijd nodig heeft bij een kunstwerk, maar opnieuw: geniet van wat je al kan zien en sta dan even (letterlijk) stil.

in categorie: In de kijker

Charbel-joseph H. Boutros, Installatie S.M.A.K. 2020, foto Dirk Pauwels
i
Charbel-joseph H. Boutros, Installatie S.M.A.K. 2020, foto Dirk Pauwels
Kinderen in een workshop in het S.M.A.K.
i
Kinderen in een workshop in het S.M.A.K.

Doordat alle groepsbezoeken tot eind juni 2020 geannuleerd zijn; krijg je tot dan een verhaal, een anekdote, een blik op een kunstwerk door een van onze gidsen. Vandaag is dat gids Anaïs Van Hoorebeke.

Alle groepsbezoeken in S.M.A.K. werden door COVID-19 geannuleerd tot eind juni 2020, dus ook de gidsen vielen zonder werk. Al vergeten we hen niet: zij blijven geboren en boeiende vertellers, of dit nu in de museumzaal is of via deze weg. 

Een zoete herinnering

"Van Eyck! Van Eyck! Gent schreeuwt Van Eyck. Intussen opent de tentoonstelling van Charbel-joseph H. Boutros, intiem en poëtisch. Hij laat ons kijken naar het onzichtbare en legt het ongrijpbare vast. Dromen, zijn slaap, een liefdesbrief, doopt hij in de was van gezegende kaarsen. We kunnen ons enkel verbeelden wat er te lezen zou zijn en waar de dromen naar toe gingen. Een vierkante meter grond uit Iran krijgt een nieuwe thuis, bevrijd van oorlog en geweld. Aan de voet van de bergen leest een man voor in een dode taal, zo lang tot de nacht de woorden uit zijn boek opslokt.
Ik ga wenskaarsen zoeken! In de Sint-Niklaaskerk word ik vriendelijk ontvangen en krijg ik een rondleiding in de kerk, ik mag eens gluren naar de etsen van de Bruycker, ik krijg uitleg over de verschillende verbouwingen aan en rond de kerk en over de gedenkplaten of obiit. Bij mijn vraag naar stompjes van offerkaarsen krijg ik het telefoonnummer van E.H Pastoor. In de Sint-Baafskathedraal zijn ze net opgehaald door de kaarsenleverancier, maar ik mag op een andere dag terugkomen. De Sint-Pietersabdij geeft mij een grote doos vol stompjes. Bezweet maar voldaan van mijn zoektocht zet ik de doos af in het S.M.A.K. Een paar dagen later ga ik toch nog eens naar Sint-Baafs, want daar lag nu juist de link met Jan van Eyck, en ik krijg een goed gevulde doos met kaarsen die amper gebrand hebben. 
Op de KUNSTMATINEE (elke eerste zondag van de maand) van maart onderzochten we de tentoonstelling van Boutros. Kinderen hebben een klik met zijn werk en gaan snel in hun fantasie met zijn taal spelen. Er rollen vragen, verhalen en ideeën. Na het bezoek aan de tentoonstelling konden we zelf aan de slag. Uit oude kleren maakten we dromenvangers (een deelnemer gebruikte zelfs haar volledige zomerbroek!). We gingen dromen in een opgemaakt bedje, met de dreamcatcher boven ons hoofd en legden onze dromen vast met de was van de wenskaarsen uit Sint-Baafs. We vingen en registreerden het licht op stenen met was. En algauw werden er ook geheimen geschreven, zorgvuldig toegeplooid en verzegeld. Zelfs een heel oud Chinees gedicht konden we vastleggen in de wenswas.
Een zoete herinnering. 
Hartelijk welkom op een Kunstmatinee van zodra het weer kan!"

Anaïs

GROEPSBEZOEK 

We hopen dat we opnieuw groepsbezoeken kunnen toelaten vanaf 1 juli 2020, maar dit is onder voorbehoud van wat de nationale veiligheidsraad zal beslissen. Via deze link vind je alle informatie

in categorie: In de kijker

S.M.A.K. steunt met een grote groep Gentse organisaties het tentoonstellingsproject
ZOMERSALON 2020 – BUY LOCAL. 

Kunstenaars die wonen of werken in Gent of met hun praktijk duidelijk verbonden zijn aan de stad kunnen een werk inzenden. Schrijf hier in tot 1 juli 2020. 

Deze organisaties zetten alvast mee hun schouders onder Zomersalon 2020: 
019, Art Cinema OFFoff, Barbé-Urbain Gallery, Bebe Books, BLANCO, BOEKS, Campo, Cecilia Jaime Gallery, Convent, Cultuur Gent, Curatorial Studies at KASK, Croxhapox, Cultuurloket, De Curieuze Collectie, Dekenij Patershol, David vzw, De Centrale, De Gentse Cultuurzomer, De Koer, Emergent, Engagement Gent, Experimental Intermedia, Tatjana Pieters, Gents Kunstenoverleg, Gouvernement, Het Balanseer, HISK, In De Ruimte, KIOSK, Kolder, Kristof De Clercq Gallery, Kunst in Huis, Les Voizines, Lysterinck, Manoeuvre, mentormentor, Museum Dr. Guislain, NADAR, Nein, NOGallery, NUCLEO, P/ROPS, PostX, Posture Editions, Re-Mains, Roger Raveel Museum, Rufus Gallery, S.M.A.K., Stad Gent, Subbacultcha, VOEM, Vooruit, Yart, Zebrastraat, ...

Vanaf 17 juli 2020 in Kunsthal Gent en online

Kunstenaars hebben het moeilijk door de coronacrisis. Uitstel én afstel van tentoonstellingen en opdrachten betekent dat kunstenaars op grote schaal inkomsten mislopen. Meer dan ooit kunnen zij jouw steun gebruiken. Samen met de vele Gentse culturele organisaties verzamelt Kunsthal Gent daarom deze zomer het werk van beeldend kunstenaars uit de bloeiende Gentse kunstscene in een grootse tentoonstelling.

Zomersalon 2020 ‘Buy Local’ biedt niet alleen de kans om Gentse kunstenaars te ontdekken, maar ook om hen rechtstreeks te steunen door een werk te kopen! 

De tentoonstelling - waar je ook de werken kan kopen - loopt in Kunsthal Gent vanaf 17 juli tot 30 augustus 2020. Tegelijk met de tentoonstelling in Kunsthal Gent lanceert De Gentse Cultuurzomer een online platform waarop geïnteresseerden vanaf 17 juli ook een kunstwerk uit het Zomersalon kunnen kopen.

in categorie: Extra Muros

Vraag het aan: een afbeelding van een kunstwerk bij je thuis en creëer mee een openluchtmuseum in je straat, dorp of stad. 

Nu het museum terug open is, en je de werken van onder meer Kris Martin kan ontdekken, staan er nog altijd meer dan 2000 collectiewerken in het depot. Omdat we kunst zou wijd mogelijk willen verspreiden en delen, is het nog steeds mogelijk om een affiche aan te vragen #smakisdichtbij. Hang je deze affiche aan je raam, dan creëren we samen een extra ’openluchtmuseum’ waardoor iedereen kunstwerken kan zien. 

Vraag het aan
Wens je een collectiewerk op te hangen? Vul dan dit google-formulier in. Wij kiezen het kunstwerk, jij krijgt een verrassende affiche met een afbeelding van een kunstwerk in je bus! Reken op twee weken voor je de affiche toegestuurd krijgt met de post. Wij plooien ze tot A4 formaat.

Wil je graag een bijdrage leveren?
Steun dan het Gentse solidariteitsfonds opgericht door vele organisaties in Gent die kwetsbare groepen ondersteunen. Je kan storten op het nummer BE04 8901 5426 8831 - EHVV vzw - met de vermelding ‘Corona’. Meer info op deze website, klik hier.

Collections.smak.be
Wil je nog meer te weten komen over onze collectie, je wenst je kinderen van het scherm te halen na al dat (t)huiswerk met ons Imaginair museum en DIY opdrachten of je wilt je collectie online samenstellen? Surf dan naar collections.smak.be.

Deze actie ligt in het verlengde van de #smakisteklein-actie die we vorig jaar lanceerden tijdens ‘20 jaar S.M.A.K.’. Toen konden Gentse handelaars, wielerploegen en Gentenaars een affiche aanvragen met een kunstwerk en die ophangen. We wilden de aandacht vestigen op het feit dat ons museum te klein is en dat onze collectie slechts gedeeltelijk gezien kan worden. Ook tijdens de lockdown was het mogelijk om een affiche aan te vragen omdat het S.M.A.K. dicht was maar we toch onze kunstwerken wilden delen. Onder de noemer #smakisdich(bij) creëerden we zo een openluchtmuseum op je wandelroute. 

in categorie: CollectieIn de kijker

Kris Martin, Bee, 2009, Foto Dirk Pauwels
i
Kris Martin, Bee, 2009, Foto Dirk Pauwels
Kris Martin | EXIT, Installation 2020, Foto Dirk Pauwels
i
Kris Martin | EXIT, Installation 2020, Foto Dirk Pauwels
Gids Hilde Proot
i
Gids Hilde Proot

Doordat alle groepsbezoeken tot eind juni 2020 geannuleerd zijn; krijg je tot dan een verhaal, een anekdote, een blik op een kunstwerk door een van onze gidsen. Vandaag is dat gids Hilde Proot.

Alle groepsbezoeken in S.M.A.K. werden door COVID-19 geannuleerd tot eind juni 2020, dus ook de gidsen vielen zonder werk. Al vergeten we hen niet: zij blijven geboren en boeiende vertellers, of dit nu in de museumzaal is of via deze weg. 

De bij is er nog.

"donderdag 12 maart 16:00.

‘Die dode bij kennen we’, riep één van de dames mij toe. Ze maakte deel uit van een groep vijftigers uit Limburg die in de voormiddag een bezoek bracht aan de Van Eyck-tentoonstelling en na een late lunch de dag in Gent wilde afsluiten met een bezoek aan het SMAK.  Ook al hadden de dames hun once-in-a-lifetime- ervaring in het MSK achter de rug, toch keken ze uit naar Kris Martins Exit, zeiden ze. Om even op adem te komen, na te genieten, te chillen. Ook voor mij was het een plezier hen door de zalen te begeleiden.

‘En u weet ongetwijfeld nog waar u de bij zag?’, reageerde ik. ‘Tja,’…  ‘Ben je het vergeten? In de kathedraal bij het Lam Gods tijdens die tentoonstelling van Jan Hoet,’ porde een oudere dame haar vriendin aan. Inderdaad, ze wist het nog. Ze had het kunstwerk leren kennen in Sint-Jan, de tentoonstelling in de Sint-Baafskathedraal waarmee Jan Hoet zijn terugkeer naar Gent fêteerde. Het was in de late lente van 2012. Dat jaar liep ook Track als een ringland van actuele kunst rondom de stad . Het waren artistieke hoogtijdagen in Gent. 2020 moest dat met het Van Eyck-jaar opnieuw worden. Hoopten we. Hopen we.

Destijds lag de gouden bij met de pootjes in de lucht op een richel in de kooi van het Lam Gods. Hoe nietig maar tegelijkertijd hoe veelzeggend had ik het toen gevonden. Van Eycks altaarstuk illustreerde de ultieme redding van de hele mensheid. Kris Martin confronteerde die christelijke heilsboodschap met een ecologisch dystopie. Want dit gouden afgietsel van een dode bij fungeert als pars pro toto van een mondiale ramp. Als de bijen uitsterven dan  is ook de mensheid ten dode opgeschreven.

In 2012 heeft de kunstenaar de bij niet zelf op de richel geplaatst. Omdat hij toen in het buitenland verbleef, vertrouwde hij die belangrijke taak toe aan zijn 5-jarige zoon. ‘En werkelijk,’ vertelde Kris Martin trots, ‘hij had het kunstobject op de best mogelijke plaats neergelegd, op nauwelijks een centimeter van de gulden snede. Het werk van een untroubled mind nietwaar?’ Voor Exit daarentegen, had de kunstenaar de regie in eigen handen gehouden. Bee, het kleinste werk in de overzichtstentoonstelling, kreeg een volledige zaal voor zich. In een verduisterde ruimte, achter een onzichtbare glazen wand, perfect belicht. Onheilspellend mooi. ‘Weet je, soms ben ik profetisch,’ zei de kunstenaar. ‘Het werk uit 2009 heeft naderhand aan betekenis gewonnen. Het uitsterven van de bijenwereld is een acuut probleem. In mijn tuin bestuif ik zelf mijn planten, tot jolijt van de voorbijgangers overigens,’ voegde hij eraan toe.

donderdag 12 maart 17:30

S.M.A.K. sluit de deuren. Ik neem afscheid van de Limburgse dames. De museum-lockdown is nakend. Verbijsterd blijven we achter. Als van het Lam Gods geslagen, zegt men wel eens.

dinsdag 19 mei 9:30

S.M.A.K. is eindelijk weer open. De bij is er nog. Wij zijn er straks ook weer."

Hilde Proot

Hilde Proot is stads- en museumgids. Ze was een tijdlang docent aan de opleiding Gids & reisleider van het Perspectief.

GROEPSBEZOEK 

We hopen dat we opnieuw groepsbezoeken kunnen toelaten vanaf 1 juli 2020, maar dit is onder voorbehoud van wat de nationale veiligheidsraad zal beslissen. Via deze link vind je alle informatie

in categorie: In de kijker

Jacqueline Mesmaeker Peggy & J.M. © Jacqueline Mesmaeker
i
Jacqueline Mesmaeker Peggy & J.M. © Jacqueline Mesmaeker
i
Jacqueline Mesmaeker L'Androgyne, 1. Avion en phase d’approche, 1986-2013 Gemengde techniek / Technique mixte / Mixed media Privéverzameling
Jacqueline Mesmaeker Bolsena, 2015 PAL-video, 4:3, kleur, geen geluid, lusprojectie / Vidéo PAL, 4:3, couleur, sans son, projection en boucl
i
Jacqueline Mesmaeker Bolsena, 2015 PAL-video, 4:3, kleur, geen geluid, lusprojectie / Vidéo PAL, 4:3, couleur, sans son, projection en boucl

In samenwerking met Museumcultuur Strombeek/Gent presenteert BOZAR de eerste grote tentoonstelling van de Belgische kunstenaar Jacqueline Mesmaeker.

Met 'Ah, quelle aventure !' presenteert BOZAR, in samenwerking met Museumcultuur Strombeek/Gent*, een breed ensemble aan werken van de Belgische kunstenaar Jacqueline Mesmaeker. Ze is geboren in 1929 in Brussel, de stad waar ze nog altijd actief is. Haar carrière als beeldend kunstenaar start pas halverwege de jaren ’70. Enkele thematische leidmotieven, literaire gevoeligheden en haar pionierende experimenten met film komen samen in deze tentoonstelling, die is opgevat als een wandeling door haar oeuvre.

Praktische informatie

  • In Bozar in Brussel - nog tot 21 juli 2020.
  • Meer informatie en tickets: website Bozar 
  • Website CC Strombeek 
  • Curators: Luk Lambrecht, Lieze Eneman
  • Met dank aan: Marie Sardin, Galerie Nadja Vilenne
  • Coproductie: BOZAR, Museumcultuur Strombeek/Gent, Cultuurcentrum Strombeek

* Museumcultuur Strombeek/Gent 
Sinds januari 2013 werkt Cultuurcentrum Strombeek structureel samen met S.M.A.K.. Het Cultuurcentrum realiseert onder de noemer Museumcultuur Strombeek/ Gent projecten waarin een bepaalde thematiek wordt uitgediept. Dit gebeurt aan de hand van de collectie van S.M.A.K., die bestaat uit meer dan 2 000 werken en een periode van pakweg zestig jaar omspant. De werken uit de collectie van S.M.A.K. worden aangevuld met werken uit privécollecties en nieuwe producties. Museumcultuur Strombeek/ Gent is een unieke interregionale samenwerking met als doel een nieuw publiek in contact te brengen met de recente kunstgeschiedenis op basis van de rijke collectie van S.M.A.K.en is een concept van Cultuurcentrum Strombeek. De uitwerking en organisatie vinden plaats in nauwe samenwerking met S.M.A.K.

in categorie: Extra Muros

Robert Therrien, No Title (Stacked Plates), 1994
i
Robert Therrien, No Title (Stacked Plates), 1994
Gids Lisa Bracke
i
Gids Lisa Bracke
i
Gids Lisa Bracke in de tentoonstelling 'Kris Martin | EXIT

Doordat alle groepsbezoeken tot eind juni 2020 geannuleerd zijn, krijg je tot dan een verhaal, een anekdote, een blik op een kunstwerk door een van onze gidsen. Vandaag is dat gids Lisa Bracke.

Alle groepsbezoeken in S.M.A.K. werden door COVID-19 geannuleerd tot eind juni 2020, dus ook de gidsen vielen zonder werk. Al vergeten we hen niet: zij blijven geboren en boeiende vertellers, of dit nu in de museumzaal is of via deze weg. 

Gouden gids.

"Zenuwachtig sta ik in de zaal. Voor me ligt een zee van blauw in het licht van de lampen. Een rode explosie van vormen vindt plaats op de muur links van me en rechts wedijveren Picasso en Pollock om het hoogste woord. In de hoek van de ruimte voert Emanuel Feuermann een monumentaal celloconcerto uit in geluidloze vormen.

Op mijn borst prijkt de badge van 'Gouden Gids'. Het is mijn eerste ervaring als gids in SMAK en ik geef mijn ogen goed de kost. SMAK viert zijn 20ste verjaardag met de feestelijke overzichtstentoonstelling De Collectie (1), Highlights for a Future. De genodigden komen druppelsgewijs binnen en laveren tussen de werken onderwijl glimlachend, keuvelend, bewonderend.

Wat een avond om je gidsenavontuur te starten! In de weken daarop ondernam ik diverse ontdekkingstochten doorheen de jungle van kunstwerken om bij een paar zeldzame en exotische specimens stil te staan. De dansende Stacked Plates van Robert Therrien bracht menig kind in vervoering door het ritueel dat aan de magische openbaring vooraf gaat. Samen wandelden we rond de enorme berg opeengestapelde borden terwijl we onze blik fixeerden op een punt in het midden. De eerste roep van verwondering schalde door het kabinet en algauw vulde de ruimte zich met kreten van verbazing en plezier.

Mijn naam is Lisa Bracke en ik ben gids in S.M.A.K. Ik studeerde eerst aan Hogent om een lerarendiploma in de vakken plastische opvoeding en geschiedenis te behalen, vervolgens aan LUCA School of Arts om een bachelor illustratie en een master in de beeldende kunsten op zak te steken. Naast het gidsen ben ik illustrator en geef ik een klein beetje les. Kunstbeleving staat centraal in de rondleidingen die ik geef. Ik kijk met de groep naar en met het kunstwerk mee, ga in dialoog om samen tot nieuwe inzichten te komen.  Elke eerste woensdag van de maand kan je me terugvinden in het museum met grootouders en hun kleinkinderen in de maandelijkse workshop Oma, wat heb je grote ogen!.

Graag tot binnenkort!"

Lisa Bracke

Lisa is sinds 2019 gids in het S.M.A.K.

GROEPSBEZOEK 

We hopen dat we opnieuw groepsbezoeken kunnen toelaten vanaf 1 juli 2020, maar dit is onder voorbehoud van wat de nationale veiligheidsraad zal beslissen. Via deze link vind je alle informatie

in categorie: In de kijker

i
Honoré d'O, De Handdoek, 2020
i
Honoré d'O, De Handdoek, 2020

Beeldend kunstenaar Honoré d’O werd uitgenodigd om deze zomer een tentoonstelling te maken in de Sint-Jacobskerk in Gent. Een actuele expo, aangepast aan de Corona-tijd.

Met de tentoonstelling ‘De Handdoek’ in de Sint-Jacobskerk in Gent toont de hedendaagse kunstenaar Honoré d’O* hoe belangrijk en noodzakelijk de immaterialiteit van kunst is in deze actuele tijd. Dit bezoek is gratis. 

Naar aanleiding van het Van Eyck-jaar nam d’O de ‘Annunciatie’ op het achterpaneel van het ‘Lam Gods’ als vertrekpunt. Daarbij focuste hij op de handdoek, die symbool staat voor zorgzaamheid, hygiëne, voorbereiding en zuivering. Het concept van steun, een van de rode draden binnen het oeuvre van de kunstenaar, integreert zich feilloos in de architectuur van de kerk, niet alleen door de vergeestelijking van materie zichtbaar te maken, maar ook via stokken en steunmannetjes die letterlijk ondersteuning geven. “Het ene werk genereert onophoudelijk verbanden met het andere en trekt er de betekenissen van open, in de onontgonnen ‘mythologie van de actuele nabijheid’”, zoals Honoré d’O het zelf verwoordt.

Op zondag 31 mei 2020 opende Philippe Van Cauteren, artistiek directeur van S.M.A.K., de tentoonstelling zonder publiek op het spreekgestoelte van de kerk. 

Praktische info:

  • Je kan de expo gratis bezoeken tot en met 31 oktober 2020 in de Sint-Jacobskerk in Gent  zijn op vrijdag, zaterdag en zondag van 14u tot 18u – in beperkte groep.
  • Dit bezoek is gratis. Je heeft geen toegang te betalen.
  • Naar aanleiding van deze tentoonstelling verschijnt er een boek in de vorm van een missaal, uitgegeven door MER. B&L in een vormgeving van Luc Derycke met Pauline Scharmann. Auteurs van een ‘gebed’ zijn onder andere: Cathérine Verleysen, Luc Derycke, Honoré d’O, Philippe Van Cauteren,…
  • Deze expo is een initiatief van de vzw Jacobus en werd mogelijk gemaakt dankzij de steun van de Stad Gent, de Stichting Liedts-Meesen, HOGENT, VUB, het S.M.A.K. en zovele anderen
  • Website 

* Honoré d’O vertegenwoordigde in 2005 België op de Biënnale van Venetië en was in 2007 laureaat van de Cultuurprijs van de Vlaamse Gemeenschap. Hij stelde veelvuldig tentoon in binnen- en buitenland en nam deel aan de internationale Biënnales van Johannesburg, Taipei, São Paulo, Sydney, Moskou en de Triënnale van Kathmandu. Zijn werken verworven een plek in verschillende belangrijke museumcollecties en als permanente sculpturen in de openbare ruimte.

in categorie: Extra Muros

Uit de Collectie | Verlust der Mitte, curated by Christoph Büchel, 2017, Foto Dirk Pauwels
i
Uit de Collectie | Verlust der Mitte, curated by Christoph Büchel, 2017, Foto Dirk Pauwels
Uit de Collectie | Verlust der Mitte, curated by Christoph Büchel, 2017, Foto Dirk Pauwels
i
Uit de Collectie | Verlust der Mitte, curated by Christoph Büchel, 2017, Foto Dirk Pauwels
Uit de Collectie | Verlust der Mitte, curated by Christoph Büchel, 2017, Foto Dirk Pauwels
i
Uit de Collectie | Verlust der Mitte, curated by Christoph Büchel, 2017, Foto Dirk Pauwels

Doordat alle groepsbezoeken tot eind juni 2020 geannuleerd zijn, krijg je tot dan een verhaal, een anekdote, een blik op een kunstwerk door een van onze gidsen. Vandaag is dat gids Helena Buyst.

Alle groepsbezoeken in S.M.A.K. werden door COVID-19 geannuleerd tot eind juni 2020, dus ook de gidsen vielen zonder werk. Al vergeten we hen niet: zij blijven geboren en boeiende vertellers, of dit nu in de museumzaal is of via deze weg. 

Een ervaring met een lach en een traan.

"Deze zomer zal het 12 jaar geleden zijn dat ik mijn eerste stappen als gids in het S.M.A.K. zette. Als ik terug kijk op deze periode, komen onmiddellijk een aantal mooie, poëtische tentoonstellingen in mijn gedachten. Ik denk aan de overzichtstentoonstellingen van Mark Manders, Jorge Macchi en Nedko Solakov. Maar de - naar mijn gevoel - meest spraakmakende tentoonstelling, vond plaats in 2017. Ik neem jullie graag terug mee naar de expo Verlust der Mitte, gecureerd door Christoph Büchel.

Nog voor de opening werd ons duidelijk gemaakt dat het een heel bijzondere presentatie zou worden. Er werd een andere aanpak van ons verwacht, dan de ‘klassieke’ manier van gidsen. Het format ‘gouden gids’ was meer van toepassing. Hierbij neem je geen groep op sleeptouw van het éne naar het andere kunstwerk, maar wandel je door de tentoonstelling en ga je een gesprek aan met bezoekers die graag wat meer toelichting wensen. De tentoonstelling nam de volledige benedenverdieping van het museum in beslag, maar ook buiten waren er een aantal ingrepen gebeurd. Zo stond er op de parking een bus en aan de plantentuin een tentenkamp opgesteld. Het was een echte totaalervaring. Zodra je de tentoonstelling binnen stapte, was je snel vergeten dat je in een museum was.

In de rechtervleugel leek het of er een vluchtelingenkamp was opgesteld. Aan de muren hingen toppers uit de collectie. Maar de vloer was bedekt met matrassen, rugzakken, medicatie, schoenen, reiskoffers, tandenborstels… De opgestelde sculpturen werden gebruikt als kapstok.

De hamvraag van het publiek was uiteraard of dit echt was of in scène werd gezet. Twijfel was er. De reacties waren uiteenlopend. Sommigen vonden het te proper om echt te zijn. Anderen vonden het wel geloofwaardig. De éne wou snel de zaal weer verlaten, de andere nam wel de tijd om de kunstwerken aan de muur te bekijken. Maar ook het antwoord op die hamvraag lokte een waaier aan reacties uit. Er waren immers wel degelijk ‘echte’ vluchtelingen in het museum aanwezig. Zij sliepen echter niet op deze matrassen, maar hadden aparte slaapruimtes, afgesloten van het publiek, in de linkervleugel van het museum.

Deze 10-tal jonge mannen en jongedame, maakten deel uit van de tentoonstelling. In de middenzaal werd hun rol duidelijker. Er werd een link gelegd tussen de actuele vluchtelingenproblematiek en het Belgisch koloniaal verleden.
Beursstandjes van bedrijven die investeren in Congo, werden afgewisseld met een Congolees dorp zoals op de wereldtentoonstelling expo 58, een boksring, een raket, een winkelstraat en een receptieruimte voor FN Herstal. Iets verder kwam je in een kapsalon en bar, discotheek met biljarttafel en leefruimte terecht.

In een winkeltje met Congolese beelden stond ook een buste van Leopold II. Deze zou later gebruikt worden als model voor een workshop boetseren waaraan de residenten deel namen. Ook maakten ze wapens, in Belgische chocolade.
Sommige bezoekers vertelden mij dat ze blij waren dat de residenten op het moment van hun bezoek niet aanwezig waren. Niet dat ze hen niet wilden ontmoeten, maar ze vonden de confrontatie al hard genoeg. Ook ik heb de tentoonstelling ervaren als een slag in het gezicht. Zo veel vragen, zo veel betekenislagen. Ik was er werkelijk niet goed van.

Het was een heel bijzondere ervaring. Zo speelde ik spelletjes met kinderen en had ik een kritisch gesprek over de receptie van FN Herstal die in scène was gezet. Of kwam een man een vurig pleidooi voor Leopold II houden.
Het feit dat een kunstwerk zo veel verschillende nuances van meningen en gevoelens naar boven kan brengen, vind ik straf. En daarom zal deze tentoonstelling me nog lang bij blijven.

Ook op persoonlijk vlak bleek deze expo voor mij belangrijk te zijn. Wie mij kent, weet waarover ik het heb. Wie mij niet kent, mag het me altijd eens komen vragen, liefst in het S.M.A.K., ergens tussen de kunstwerken."

Helena

Helena Buyst is leraar en pedagogisch coördinator aan de KASK te Dendermonde.
S
inds de zomer van 2008 werkt ze als gids in S.M.A.K. Daarnaast verzorgde ze ook reeds verschillende workshops voor het museum, zoals bijvoorbeeld Palmarium en #smakisteklein tijdens de Gentse Feesten.

GROEPSBEZOEK 

We hopen dat we opnieuw groepsbezoeken kunnen toelaten vanaf 1 juli 2020, maar dit is onder voorbehoud van wat de nationale veiligheidsraad zal beslissen. Via deze link vind je alle informatie

Helena is sinds 2008 gids in het S.M.A.K.

in categorie: In de kijker

Christo, Grand empaquetage noir, 1969 Collectie S.M.A.K., verworven via de Vrienden v/h S.M.A.K. in 1969
i
Christo, Grand empaquetage noir, 1969 Collectie S.M.A.K., verworven via de Vrienden v/h S.M.A.K. in 1969

Zondag 31 mei 2020 overleed de Bulgaars-Amerikaanse kunstenaar Christo (°1935, Gabrovo, Bulgarije) in New York City. Hij was actief als architect, beeldhouwer, installatiekunstenaar, schilder en tekenaar. Ook wij hebben een werk van hem in onze collectie. 

Met zijn ‘inpakkunst’ verwierf hij internationale faam. Na zijn studies in 1956 ontvluchtte hij het Bulgaarse communistische regime en vestigde hij zich in Parijs, waar hij zijn eerste ingepakte voorwerpen begon te maken. Christo vond al snel aansluiting bij de Parijse kunstscene en de nouveau réalistes, waarmee hij vaak werd geassocieerd. Maar hoewel ook hij alledaagse voorwerpen assembleerde, lag zijn conceptuele focus elders. Hij zag zijn werk niet zozeer als maatschappijkritiek maar als een middel om zich te verdiepen in esthetische kwesties zoals verhulling vs. onthulling en grens vs. openheid. 

'Grand empaquetage noir' in onze collectie

Met 'Grand empaquetage noir’ (1969) uit de museumcollectie brengt S.M.A.K. hulde aan de kunstenaar. Het werk ontstond als een voorstudie voor Christo’s eerste grootschalige projecten in de openbare ruimte, zoals ‘Wrapped Museum of Contemporary Art Chicago’ (1969). Met het werk onderzocht de kunstenaar het gedrag van een over een hoekig object gedrapeerd stuk textiel. De touwen die het doek oorspronkelijk bijeenhielden, werden onderaan verwijderd. Zo kon het doek in een ‘dramatische choreografie’ doorlopen over de vloer van de tentoonstellingsruimte en benadrukte Christo niet enkel meer de contouren van het ingepakte voorwerp maar ook de sculpturale kwaliteit van de gedrapeerde textiel. In vouwen vallende stoffen zijn een veelvoorkomend motief in de kunstgeschiedenis en komen voor in bv. renaissanceschilderijen van Tintoretto, barok beeldhouwwerk van Bernini en de actuele jurksculpturen van Beverly Semmes.

atelier, foto: Meggy Rustamova
i
atelier, foto: Meggy Rustamova
atelier, foto: Meggy Rustamova
i
atelier, foto: Meggy Rustamova
atelier, foto: Meggy Rustamova
i
atelier, foto: Meggy Rustamova
editie Meggy Rustamova | 1000 km in Vogelvlucht — 621.371 miles at Bird’s Eye View, 2020
i
editie Meggy Rustamova | 1000 km in Vogelvlucht — 621.371 miles at Bird’s Eye View, 2020

Brussel, België

Meggy Rustamova (°1985, Tbilisi, Georgië) ontwikkelt een interdisciplinair oeuvre met foto’s, video’s, installaties en performances met een diepe poëtische ondertoon. Haar oeuvre ontwikkelt zich de laatste jaren steeds internationaler met diverse tentoonstellingen in binnen- en buitenland. De kunstenaar woont en werkt in Brussel en Sint-Niklaas.

Vrienden v/h S.M.A.K. tonen binnenkort werk van de kunstenaar in de Vereniging (in S.M.A.K.). De tentoonstelling opent 18 September 2020. 
S.M.A.K. heeft ondertussen 3 werken van Meggy in de collectie.

Bekijk alvast Meggy's website: www.meggyrustamova.com U kan de kunstenaar ook volgen op instagram. 

"Mijn atelier bevindt zich in het kloppend hart van Brussel. Vanop de vijfde verdieping van mijn ateliergebouw heb je een totaalzicht op de stadhuistoren van de Grote Markt, het justitiepaleis, de voetgangerszone, de Beurs en de Kathedraal van Sint-Michiel en Sint-Goedele. In het recente verleden heb ik ateliers in New York, Wenen en Berlijn gehad, dankzij een residentie of een tentoonstelling, maar Brussel blijft de basis. Het horen van diverse talen, de gezellige chaos die er heerst, maakt dat afstappen in het centraal station fijn, maar op het einde van de dag kan ik ook enorm genieten door te vertrekken naar een rustige plek. Ik woon in Vlaanderen en pendel met de trein naar mijn atelier, met dit woon-werkverkeer vind ik een balans tussen enerzijds het persoonlijk leven en anderzijds mijn artistieke praktijk. Ik ontvang graag bezoek in mijn atelier en vind het enorm inspirerend om met mensen te praten. Als iemand op atelierbezoek komt, toon ik graag de kunstwerken waar ik op dat ogenblik aan het werken ben of de meest recente ontwikkelingen. Ik ben momenteel aan mijn allereerste kunstenaarsboek aan het werken, dus de muren hangen vol met pagina's uit het boek en de kunstwerken die ik bij de Vrienden v/h S.M.A.K. zal tonen vanaf september 2020." - Meggy Rustamova

Vrienden v/h S.M.A.K. geven, samen met Posture Editions, een editie uit met de kunstenaar.
Meggy maakte de editie naar aanleiding van de uitgave van haar eerste boek 'Horizon' bij Posture Editions, dat zal worden voorgesteld tijdens de opening van de tentoonstelling in De Vereniging.

Bij aankoop van de editie, ontvangt u een door de kunstenaar gesigneerd exemplaar. 

Meggy Rustamova | 1000 km in Vogelvlucht — 621.371 miles at Bird’s Eye View, 2020
15 + 2
40 x 56 cm, inkjet print op fotopapier, ingelijst met museumglas

Prijs: €900,00 | €800,00 (leden)
Reserveer uw exemplaar: info@vriendensmak.be.

gids Piet Vanclooster
i
gids Piet Vanclooster
Michaël Borremans, The house of opportunity (the Chance of a Lifetime)’ (2003)
i
Michaël Borremans, The house of opportunity (the Chance of a Lifetime)’ (2003)

Doordat alle groepsbezoeken tot eind juni 2020 geannuleerd zijn; krijg je vanaf nu een verhaal, een anekdote, een blik op een kunstwerk door een van onze gidsen. Piet Vanclooster bijt de spits af. Duik mee in zijn filosofische kijk op het werk ‘The house of opportunity (the Chance of a Lifetime)’ (2003) van Michaël Borremans.

Alle groepsbezoeken in S.M.A.K. werden door COVID-19 geannuleerd tot eind juni 2020, dus ook de gidsen vielen zonder werk. Al vergeten we hen niet: zij blijven geboren en boeiende vertellers, of dit nu in de museumzaal is of via deze weg. 

Onderhavige tekst is geschreven naar aanleiding van de tentoonstelling ‘De Collectie (1), Highlights for a future’ die in 2019 in het S.M.A.K. werd gehouden.

"Daar staat voor ons een huis. Het is het eerste wat opvalt wanneer we ‘The house of opportunity (the Chance of a Lifetime)’ (2003) van Michaël Borremans te zien krijgen. Het is iets wat ons zeer vertrouwd overkomt en wat we meteen ook herkennen: we zien immers een dak, muren, …

Volgens het mentaal schema dat we van een huis hebben, gaan we bijna automatisch op zoek naar andere elementen die er intrinsiek deel van uitmaken, zoals ramen en deuren. Omdat deze niet direct te bespeuren vallen, voelen we ons gedwongen dit verder uit te pluizen. We zoomen in en vinden enigszins gerustgesteld al vrij snel een reeks elementen die ramen of vensters kunnen voorstellen, maar ze zijn zo minuscuul dat ze precies niet in verhouding staan tot het geheel van het huis. Daarenboven zijn het er wel honderden, misschien zelfs duizenden, die in dunne rijen de volledige muren van het huis in beslag nemen. En hoe langer we er aandacht aan besteden, hoe meer we beginnen twijfelen of het wel vensters zijn. Als gevolg hiervan verschuift onze focus. “Een deur, een huis dient dan op zijn minst toch een deur te hebben!” zo verzekeren we onszelf. We gaan op zoek naar een deur maar vinden deze evenwel niet meteen terug. Verdraaid. We zetten een aantal stappen achteruit. Aha, misschien kan er ons toch iets geruststellen. Er blijkt immers telkens een lichte verzakking te zijn in de rijen vensters die we daarnet nog op de voorgevel meenden te zien, zowat te midden van de voorgevel, en als we dit goed en wel beschouwen, kunnen we precies de contouren ontwaren van een gigantische deur, van beneden aan het huis tot bijna tegen het dak aan en terug. Zeker zijn we echter niet, het zijn slechts de vage contouren, die ook nog eens – op de koop toe – onze vooronderstelde rijen vensters overhoop komen halen. Mocht het effectief een deur zijn die open kan gaan, dan draaien de vensters die erin zitten met de deur mee als die geopend wordt?! Dat kan toch niet! We beginnen ons te ergeren, maar we geven niet op, een huis dient een deur te hebben én een deur zullen we vinden! We gaan opnieuw dichter bij het schilderij gaan staan en zoomen vervolgens in op bepaalde zones. Na een poosje onderscheiden we rechts onderaan aan de voorgevel een trap, en nog eens rechts van die trap menen we, hoe microscopisch het ook is, een deur te onderscheiden of iets dat toch op zijn minst op een ingang lijkt. Bizar. Heeft het huis nu een grote of een kleine deur? Hierover blijven we in het ongewisse. Michaël Borremans speelt hier duidelijk met ons voeten, hij doet ons twijfelen, hij haalt ons mentaal schema van wat ons zo vertrouwd is – een huis met ramen en deuren – overhoop.

Ondertussen is het ons ook al opgevallen dat er op het schilderij mensen zijn afgebeeld die rond het huis lopen of staan, mensen van verschillende groottes; en dat net naast die kleine ingang, die we zonet beschreven, er uiterst minieme mensen vertoeven. Wat doen die mensen daar, en waarom hebben al die mensen eigenlijk een verschillende grootte? Sommige mensen zijn dan weer eerder vluchtig geschetst, anderen lijken zelfs doorzichtig? Zijn deze laatsten er wel, of hebben ze slechts een schijn van aanwezigheid?

Wanneer we vervolgens weer onze aandacht richten op de voorgrond, dan staat centraal voor ons een raadselachtig, onafgewerkt, haastig getekend, graffiti-achtig object. Het heeft iets fallisch. De kunstenaar heeft daar iets mysterieus neergepoot voor ons, en we mogen het naar believen invullen, zo lijkt het wel. Eén zaak is zeker, mochten we Borremans vragen naar wat dit mysterieuze object nu precies moet voorstellen, hij er niet zou op antwoorden. Sommigen zien er een fontein in, anderen een standbeeld, weer anderen een lamp want het is alsof het licht uitstraalt. En op de koop toe zien we een aura van licht rond één van de middelgrote mensen die rechts van het huis staat afgebeeld. Misschien straalt het licht van de lamp wel af op die persoon? Het komt in je op dat het geen toeval kan zijn dat het vreemde object en die ene persoon beide oplichten, beide moeten op een of andere manier in relatie staan tot elkaar. Maar wat het precieze verband is, ontgaat je volledig. Wat er afgebeeld staat wordt steeds raadselachtiger.

Zoomen we vervolgens weer uit, dan valt het ons op dat het huis in een grote zaal staat. Het gebouw waarin het is neergepoot voelt zwaar aan, het lijkt wel opgetrokken uit gewapend beton. Het huis staat precies in een bunker. De muren blijken evenwel niet volledig massief te zijn, rechts zien we als het ware daglicht doorheen een zuilenpartij schijnen. Bovenaan in het plafond zien we brandende spots zitten. Het geheel, het huis neergepoot in een grote zaal met mensen die er rondlopen, straalt een bepaalde sfeer uit – het heeft iets beklemmends …

En nu, in een fractie van een seconde, verschijnt mogelijks een unheimlich gevoel bij de toeschouwer. Iets dat kwalitatief anders is dan het raadselachtige karakter van alles wat we tot nu toe hebben beschreven. Hoe vreemd en mysterieus alles ons ook toescheen, hoe intellectueel onzeker we ons ook hebben gevoeld, dit alles heeft tot nu toe niets van doen gehad met het Unheimliche dat ons op dit ogenblik, in een flits, doet verstarren.

Het verschijnt op het moment dat iets je begint te dagen, namelijk wanneer je je opeens bewust wordt van de ruimte waarin je als museumbezoeker staat, en je een blik over je schouder werpt om vast te stellen dat de zaal van het museum grote gelijkenissen vertoont, ja zelfs bijna samenvalt met de grote zaal met de betonnen muren op het schilderij waarin het huis staat. Links achter ons in de museumzaal waar het schilderij is opgehangen zien we eveneens het daglicht doorheen een zuilenpartij binnenvallen. Dezelfde zuilenpartij van op het schilderij! Meer nog, we kijken naar boven en zien quasi gelijke spots in het plafond van de museumzaal zitten. En, als de ruimte waarin we als museumbezoeker staan dezelfde is als op het schilderij, wie zijn dan de mensen die afgebeeld staan rond het huis? Wij natuurlijk. We worden dus in het schilderij gezogen. We verplaatsen onszelf in het schilderij. De consequentie hiervan is dat we ons dus paradoxaal genoeg zowel buiten als binnen het schilderij bevinden. We kijken naar onszelf die naar een huis kijken binnenin een zaal die zowel echt als geschilderd is. En dit is nog niet alles, want in een en dezelfde beweging wordt datgene wat op de voorgrond van het schilderij staat afgebeeld overheen ons geprojecteerd in de museumzaal waarin we ons feitelijk bevinden. Het vreemdsoortige fallische object op de voorgrond wordt als een onzichtbaar Fremdkörper (in de betekenis van vreemd voorwerp) achter ons gedropt in de museumzaal. Er dreigt daar, in de zaal waarin ons bevinden, met andere woorden iets te verschijnen dat er in realiteit niet is. En van de weeromstuit zien we onszelf met het Fremdkörper als in een illusie verschijnen – oplichten – in het schilderij. We zijn niet hier in de museumzaal van het SMAK, maar daar in het schilderij!

Dit alles gebeurt als het ware in één ogenblik, het is een moment van kortsluiting. Tot daarvoor waren we meester over ons kijken, zelfs al waren we intellectueel onzeker, zelfs al was er zoveel onduidelijk, zelfs al stelden we ons zoveel vragen. Op dit moment echter begint alles te schuiven: de ruimte waarin we staan wordt ontdubbeld en als toeschouwer worden we heen en weer geslingerd. We verliezen vaste grond onder onze voeten…"

door: Piet Vanclooster

Piet Vanclooster is in hoofdberoep psychotherapeut/psycholanalyticus en sedert de tentoonstelling Raoul De Keyser  oeuvre (september 2018) een fijn lid van onze gidsenploeg. Piet ontwikkelde en begeleidde ook enkele unieke instaprondleidingen voor onze bezoekers. 'Aan de rand van de schilderkunst' bij Roaul De Keyser en tijdens de Highlights for a Future 'Het Unheumliche in de actuele kunst'.

GROEPSBEZOEK 

We hopen dat we opnieuw groepsbezoeken kunnen toelaten vanaf 1 juli 2020, maar dit is onder voorbehoud van wat de nationale veiligheidsraad zal beslissen. Via deze link vind je alle informatie

in categorie: In de kijker

in categorie: Tentoonstelling

Foto: Jan Opdekamp
i
Foto: Jan Opdekamp
Foto: Jan Opdekamp
i
Foto: Jan Opdekamp

Tijdens je bezoek aan S.M.A.K. kan je onze expogidsen gebruiken om meer informatie te krijgen over de kunstwerken. We hebben ook twee ontdekkingstochten voor kinderen +6 jaar voor je klaarstaan om te downloaden! 

Check de verschillende tentoonstellingen om je bezoek aan S.M.A.K. voor te bereiden. Op elke pagina van een tentoonstelling kan je een expogids terugvinden die je thuis kan lezen of afdrukken, we delen namelijk geen boekjes uit.
Ook in de zalen hangen QR-codes die naar onze expogidsen of meer informatie leiden. Laad dus zeker je smartphone op.

EXPOGIDSEN per tentoonstelling

ONTDEKKINGSTOCHT (+6 jaar)

in categorie: In de kijker

Paul McCarthy HEAD SHOP/SHOP HEAD, installatie S.M.A.K. 2007, foto Dirk Pauwels
i
Paul McCarthy HEAD SHOP/SHOP HEAD, installatie S.M.A.K. 2007, foto Dirk Pauwels
gids Catherine Lampo
i
gids Catherine Lampo

Doordat alle groepsbezoeken tot eind juni 2020 geannuleerd zijn, krijg je tot dan een verhaal, een anekdote, een blik op een kunstwerk door een van onze gidsen. Vandaag is dat gids Catherine Lampo.

Alle groepsbezoeken in S.M.A.K. werden door COVID-19 geannuleerd tot eind juni 2020, dus ook de gidsen vielen zonder werk. Al vergeten we hen niet: zij blijven geboren en boeiende vertellers, of dit nu in de museumzaal is of via deze weg. 

(Not) sorry, we’re closed.

"De voorbije twee maanden was het S.M.A.K. jammer genoeg gesloten wegens de Coronamaatregelen. Een museum dat wekenlang de deuren dicht houdt: het blijft onwezenlijk. Het roept bij mij herinneringen op aan die andere keer, 13 jaar geleden, toen het S.M.A.K. een maand lang op non-actief stond voor de opbouw van de ophefmakende solotentoonstelling van Paul McCarthy. Er moest zelfs een binnenmuur gesloopt worden om plaats te maken voor een gigantisch piratenschip. Ik was net daarvoor gestart als gids, en kijk, meteen even geen gidsopdrachten meer, geen publiek in de zalen.

Nu we het er toch over hebben: wat een tentoonstelling om als gids te debuteren! De Amerikaanse kunstenaar Paul McCarthy houdt van excessen en slaat wild om zich heen. Zijn werk is een uitvergroting van onze consumptiemaatschappij. In 2007 palmde hij het hele museum in met levensechte sculpturen, van een varken tot een hyperrealistisch beeld van zichzelf, en een niet-aflatende stroom aan hyperkinetische videoprojecties. Dat alles liefst nog in eenzelfde zaal samengebracht. De suppoosten droegen koptelefoons om de kakofonie aan geluid buiten te sluiten, en ze wisselden elk uur van zaal. De toeschouwer werd meegezogen in een tsunami van indrukken.

Behoedzaam hield ik de reacties van mijn groepjes geïnteresseerden in de gaten. Wat bleek? Ze hadden er telkens weer ongelofelijk veel zin in. Het mediacircus had de nieuwsgierigheid gewekt. Velen wilden wel eens met eigen ogen komen kijken naar de opblaasbare ketchupfles op het dak van het S.M.A.K.. Of checken of je inderdaad het roze varken - een sculptuur voor alle duidelijkheid - zachtjes zag ademen. Of door de tuin met de scabreuze figuren kuieren. Zelfs de scholen, op voorhand gebrieft over de choquerende inhoud, lieten zich niet afschrikken en tekenden massaal present. Kortom, het publiek liet zich niet verpletteren door de georkestreerde chaos. Hier en daar zag je iemand gniffelen om de kok die steeds enthousiaster gooide met eten, of om de ketchupsandwich, waar liters ketchup van tussen glazen platen droop. Jaren later zie je nog de sporen van het inbijtende zuur op de vloer. Er was in deze beeldenorgie zelfs plaats voor verstilling: steevast zaten er moedigen, onderuitgezakt tegen de muur, geruime tijd de moeilijk verteerbare films te doorgronden. Moraal van het verhaal voor een kersverse gids: never underestimate the public.

Soms loont het de moeite het museum een maand dicht te houden. Hopelijk wordt het de volgende weken een even intens weerzien met de kunst. Kris Martin weet wat hem te doen staat".

Catherine Lampo 

Catherine Lampo is verantwoordelijk voor de programmatie hedendaagse kunst bij de kunsteducatieve organisatie Amarant en al jarenlang gids in S.M.A.K.

GROEPSBEZOEK 

We hopen dat we opnieuw groepsbezoeken kunnen toelaten vanaf 1 juli 2020, maar dit is onder voorbehoud van wat de nationale veiligheidsraad zal beslissen. Via deze link vind je alle informatie

in categorie: In de kijker

Kris Martin Bee, 2009, Foto: Dirk Pauwels
i
Kris Martin Bee, 2009, Foto: Dirk Pauwels
Charbel-joseph H. Boutros Dead Drawing, 2011, Collection S.M.A.K.
i
Charbel-joseph H. Boutros Dead Drawing, 2011, Collection S.M.A.K.

We zoomen in op een paar kunstwerken van de Belgische kunstenaar Kris Martin en de Libanese Charbel-Joseph H. Boutros. 

In 'CloseUp' zoomen we digitaal in op kunstwerken in de tentoonstellingen 'EXIT' van Kris Martin en 'The Sun is My Only Ally' van Charbel-joseph H. Boutros die momenteel staan opgesteld in ons museum. We verkennen de kunstwerken van naderbij, en belichten de visie en filosofie van de kunstenaar. 

Duik mee in onze virtuele toer via deze link

in categorie: In de kijkerTentoonstelling

Op zoek naar albums met een bijzonder verhaal snuffelde S.M.A.K.-medewerker Hidde van Schie rond op Spotify. Dit is deel twee in de serie.

De term ‘conceptalbum’ beschrijft een muziekalbum waarbij de nummers onderling inhoudelijk aan elkaar verbonden zijn. De rockopera ‘Tommy’ van The Who en Pink Floyd’s ‘The Wall’ zijn bekende voorbeelden. 

‘Dust Bowl Ballads’ van Woody Guthrie wordt gezien als het (bijna) allereerste conceptalbum. Dit album, dat in 1940 werd uitgebracht, gaat over de Dust Bowl. Dit was de naam die werd gegeven aan de Southern Great Plains in de Verenigde Staten, nadat dit gebied in de jaren ‘30 werd getroffen door grote droogte en zandstormen die mensen, vee en gewassen vernietigden. Dit dwong de lokale boeren om massaal naar Californië te vertrekken. Guthrie schreef zelf over het album:

“I've lived in these duststorms just about all my life. (I mean, I tried to live). I met millions of good folks trying to hang on and to stay alive with the dust cutting down every hope. I am made out of this dust and out of this fast wind and I know that I'm going to win out on top of both of them if only my government and my office holder will help me. I wrote up these eight songs here to try to show you how it is to live under the wild and windy actions of the great duststorms that ride in and out and up and down.”

Het in 1976 uitgebrachte album ‘L’homme a tête de chou’ van Serge Gainsbourg vertelt het verhaal van een veertigjarige man die een relatie begint met de vrijgevochten Marilou. De inspiratie voor het album kwam van een sculptuur die Gainsbourg had gekocht van kunstenaar Claude Lalanne. Deze sculptuur staat ook op de albumhoes afgebeeld en stelt een mannelijke figuur voor met een kool als kop.

De verteller krijgt een erotische relatie met de verleidelijke Marilou maar vermoordt haar nadat hij haar met twee rockers in bed treft. De hoofdfiguur eindigt uiteindelijk in het gekkenhuis. De eveneens legendarische Franse zanger Alain Bashung maakte in 2011 een integrale coverversie van dit album maar hij stierf voordat het werd uitgebracht. 

Sommige conceptalbums betekenen het einde van een groep. De ambitieuze opzet van het album ‘666’ van Aphrodite’s Child veroorzaakte niet alleen veel spanningen tussen de leden Demis Roussos en Vangelis, maar ook met de platenmaatschappij. Vangelis wilde met dit album nieuwe wegen inslaan terwijl de rest van de band meer bij de psych-pop wilde blijven die hen zo veel succes had gebracht. Toen het album in 1972 eindelijk verscheen (Salvador Dali vergeleek het met de Sagrada Familia), was de in Europa zeer populaire groep al uiteengevallen. Het album zelf is een interpretatie van het boek ‘Openbaring’. 666 is het nummer van ‘het Beest’ en refereert aan de duivel. Als je dit getal kabbalistisch bekijkt, zou het een gematria kunnen zijn voor ‘Nron Qsr’ oftewel ‘Nero Caesar’. (Check zeker ook even de Numberphile video over het getal 666 op Youtube).

‘Joe’s Garage’ van Frank Zappa vertelt het verhaal van hoofdpersoon Joe’s carrière in de muziekindustrie. De seksuele en soms vrouwonvriendelijke toon van het album, waarop onder andere een ‘wet T-shirt’ wedstrijd wordt geparodieerd, zou tegenwoordig wel eens gevoelig kunnen liggen, maar Zappa was een groot voorvechter van het vrije woord. Hilarisch zijn de beschrijvingen van de ondervraging van Frank Zappa tijdens de senaathoorzitting over ‘Porn Rock’. Een zitting die was aangevraagd door o.a. Tipper Gore (de vrouw van Al) en die later zou leiden tot de kinderachtige ‘Parental Guidance: Explicit Lyrics’-stickers op albums.

Download on Spotify

in categorie: In de kijker

Foto: Jan Opdekamp
i
Foto: Jan Opdekamp
Foto: Jan Opdekamp
i
Foto: Jan Opdekamp

S.M.A.K. maakte een bijzondere ontdekkingstocht voor het hele gezin rond de tentoonstelling EXIT van Kris Martin. Door de COVID-19 maatregelen is er geen ontdekkingstocht beschikbaar aan de balie, maar je kan de tocht wel zelf downloaden hieronder. 

Kijken naar het werk van Kris Martin doet je nadenken over belangrijke vragen. Met deze ontdekkingstocht kan je zelf op zoek gaan naar mogelijke antwoorden. Je ontdekt de wereld van Kris Martin met kunstwerken van piepklein tot enorm groot. Verzin zelf nieuwe verhalen, dans in het museum of ga op zoek naar het kleinste kunstwerk.

Blijf je als gezin zoveel mogelijk samen? Op die manier kunnen we de anderhalvemeter afstand blijven garanderen naar andere bezoekers toe. 

Praktisch

  • Ontdek de expo op de bovenverdieping van S.M.A.K.
  • Voor het hele gezin, met kinderen tussen 6 en 12 jaar.
  • Dit boekje is beschikbaar aan de balie, maar je kan het ook hier downloaden.

in categorie: Met kinderen

editie Marie Cloquet | Study for Halab, 2020
i
editie Marie Cloquet | Study for Halab, 2020
editie Marie Cloquet | Study for Halab, 2020
i
editie Marie Cloquet | Study for Halab, 2020
editie Marie Cloquet | Study for Halab, 2020
i
editie Marie Cloquet | Study for Halab, 2020
editie Marie Cloquet | Study for Halab, 2020
i
editie Marie Cloquet | Study for Halab, 2020
Marie Cloquet, Nouadhibou III, 2010, collectie Vrienden v/h S.M.A.K., foto: Dirk Pauwels
i
Marie Cloquet, Nouadhibou III, 2010, collectie Vrienden v/h S.M.A.K., foto: Dirk Pauwels

Marie Cloquet | Study for Halab

De kunstenaar heeft een werk in de Collectie van de Vrienden v/h S.M.A.K..

Marie Cloquet | Study for Halab, 2020
25 unieke werken voor de Vrienden
lichtgevoelige emulsie en aquarel op Hahnemühle papier, 50x40 cm 

Prijs: 550 euro | 500 euro (leden)
Reservatie: info@vriendensmak.be. 

Bekijk alle exemplaren in onderstaande bijlage. Te bezichtigen bij de Vrienden, na afspraak.

"... Marie Cloquet (°1976) spreekt niet in symbolen, maar in beelden. Desalniettemin zijn haar visuele motieven doordrenkt van een emotionele lading, een indirecte reactie op de indrukken die haar, als kunstenares en mens in de 21e eeuw, bereiken. Een verscheurd en smoezelig gordijn, een provisorisch in elkaar gelapte woonhut: ze geven blijk van een kapotte thuishaven, een vernielde beschutting – iets waar de mens in chaos zo’n nood aan heeft. Tegelijkertijd verwijst Cloquet naar motieven en genres uit de kunstgeschiedenis: de draperieën in de klassieke schilderkunst, bijvoorbeeld, of de abstracte vormen van het constructivisme. Met brede referenties naar de fotografie, schilderkunst, (non-)architectuur en de beeldhouwkunst, lijken de werken van Cloquet scheidingslijnen te overstijgen en, op hun eigen manier, een gooi te doen naar de notie van een ‘totaalkunstwerk’. Inclusief zijn ze, in hoe ze uitersten als hier en daar, toen en nu, ik en de ander verbinden en daarmee – al is het maar voor even - buiten spel zetten.", Grete Simkuté

"Study for Halab zijn portretten van zeep. Zeep uit Aleppo gemaakt op basis van olijfolie. Een product dat ik altijd in huis heb en koester. Toen er een paar jaar geleden zware bombardementen op Aleppo plaatsvonden greep ik instinctief naar die laatste kleine zeepjes die ik liggen had. Een zinloze reactie op de gruwel van die verbijsterende gebeurtenissen, maar wel de enige tastbare link die ik op dat moment kon gebruiken. Toen ik het werk selecteerde als editie voor de Vrienden v/h S.M.A.K. was er nog geen spoor van het Corona-virus. Ondertussen werd de relevantie van het project scherper en is de essentiële rol van zeep als basisbehoefte duidelijker dan ooit. De beelden zijn een studie naar licht, volume en intensiteit. Het zijn analoge foto’s, in mijn studio geprint op tekenpapier en daarna bijgewerkt met aquarel. Elk exemplaar is uniek." - Marie Cloquet

Bekijk Marie's website: www.mariecloquet.com.
 
De kunstenaar heeft een werk in de Collectie van de Vrienden v/h S.M.A.K..
Momenteel te zien in de lopende tentoonstelling 'Uit de Collectie | Poetic Faith', in S.M.A.K.'. Nog te bezoeken tot 11 Oktober 2020.

Marie Cloquet, Nouadhibou III, 2010
fotografische emulsie en aquarel op papier, gemaroufleerd op doek

De Vrienden plannen een bezoek aan het atelier van de kunstenaar, van zodra de Covid-maatregelen dit toelaten.

in categorie:

Om deze soms wat moeilijke periode wat punch te geven, zet S.M.A.K. wat muziek voor jullie op. Luister mee! 

Een conceptalbum is een muziekalbum met nummers die inhoudelijk met elkaar verband houden. De rockopera ‘Tommy’ van The Who en Pink Floyd’s ‘The Wall’ zijn bekende voorbeelden. Op zoek naar albums met een bijzonder verhaal snuffelde S.M.A.K.-medewerker Hidde van Schie rond op Spotify. Zo ontdekte hij dat enkele legendarische conceptalbums niet op deze digitale muziekservice zijn te vinden: bv. ‘The Grey Album’ van Danger Mouse, die een remix is van ‘The White Album’ van The Beatles en ‘The Black Album’ van Jay Z.

Van het beruchte Wu-Tang Clan-album ‘Once Upon a Time In Shaolin’ werd slechts één kopie uitgebracht. Het is het allerduurste album ooit en werd verkocht aan de omstreden en later veroordeelde farma-miljonair Martin Shkreli. 

De Amerikaanse experimentele groep Negativland werd internationaal berucht door een grote rechtszaak met platenmaatschappij Island Records, omdat de band een EP getiteld ‘U2’ had uitgebracht met parodieën op een aantal U2-nummers. Het  album ‘dispepsi’ uit 1997 is een artistieke kritiek op de mediaoorlog tussen Coca-Cola en Pepsi-Cola. Het album is een collage van het geluid uit verschillende reclamespots. Negativland schreef over het album: "All of the cola commercials that were appropriated, transformed and reused in this recording attempted to assault us in our homes without permission.”

‘The Sound of Music’ is het resultaat van een bizarre uitnodiging aan de Duitse band Laibach om op te treden in Noord-Korea. Omdat ‘The Sound Of Music’ er een belangrijke film is, besloot Laibach om tijdens hun optreden in Pyongyang een aantal nummers van de film te spelen. Dit leidde uiteindelijk tot een integrale coverversie van de soundtrack van de succesfilm met Julie Andrews.

‘With a Little Help from My Fwends’ is een album van de Amerikaanse band the Flaming Lips. Het is het tweede deel van hun ‘Fwends’-series en een integrale cover van het legendarische Beatles-album ‘Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band’. The Flaming Lips vroegen een gigantische lijst muzikanten om mee te spelen o.a. Maynard James Keenan van de band ‘Tool’, Miley Cyrus en J. Mascis.

‘Songs For Drella’ uit 1990 van Lou Reed en John Cale is een muzikale ode aan hun mentor, manager en vriend Andy Warhol. Dit prachtige album, dat drie jaar na Warhols overlijden verscheen, beschrijft de afkomst van de popartkunstenaar, zijn carrière en persoonlijke relaties. Reed en Cale zagen elkaar voor het eerst in jaren terug op Warhols afscheid, waarop schilder Julian Schnabel voorstelde om een hommage te schrijven.

Dit is deel één van onze lijst. Volgende keer o.a. Serge Gainsbourgs ‘L’homme a tête de chou’ en Frank Zappas ‘Joe’s Garage’. Een van de vrienden van S.M.A.K. tipte ons naar aanleiding van onze lijst van vorige week de muziek van Wolfgang Tillmans en van Mayo Thompson van het kunstcollectief ‘Art & Language’.

Link naar Spotify

Hebben we iets gemist of wil je ons attenderen op een mooie plaat of artiest, stuur gerust jouw tips door naar hidde.vanschie@smak.be

Veel luisterplezier! 

in categorie: In de kijker

Panamarenko, The Aeromodeller, 1969 - 1971
i
Panamarenko, The Aeromodeller, 1969 - 1971

‘The Aeromodeller’, een van Panamarenko’s meest legendarische luchtschepen, kon nooit vliegen. Philippe Van Cauteren bekeek het werk van naderbij op Radio 1.
 

Panamarenko had ooit het idee om met zijn reusachtige zeppelin 'The Aeromodeller' vanuit de tuin van zijn collega kunstenaar Jef Geys naar een tentoonstelling in Arnhem te vliegen. Maar al snel werd duidelijk dat dat niet mogelijk was. Het lag aan een paar kleine details die Philippe Van Cauteren deze week samen met Ward Bogaert van heel dichtbij bekeek.

Klik hier om de volledige reportagereeks op Radio 1 te beluisteren.

Meer informatie over dit werk en Panamarenko vind je op deze collectiepagina.

in categorie: In de kijker

i
Susanne Tunn, 'Sonic', Sonsbeek 9, 2001, foto Herman van Ommen
i
Susanne Tunn, 'Sonic', Sonsbeek 9, 2001, foto Herman van Ommen
i
Susanne Tunn, 'Sonic', Sonsbeek 9, 2001, foto Herman van Ommen
Susanne Tunn in Alfhausen, foto: Michael Gründel
i
Susanne Tunn in Alfhausen, foto: Michael Gründel
Susanne Tunn in Alfhausen, foto: Michael Gründel
i
Susanne Tunn in Alfhausen, foto: Michael Gründel

Word lid en steun de Vrienden v/h S.M.A.K.

Als Vriend ervaar je alles wat het S.M.A.K. te bieden heeft op de best mogelijke manier. Je ijvert mee voor een nieuw museumgebouw en ondersteunt de uitbreiding van onze collectie.

  • Bezoeken aan ateliers, musea en galerijen in binnen- en buitenland
  • Dag v/d Vrienden met gratis lezingen, performances, rondleidingen en lunch
  • Reizen en trips
  • Video- en performance evenement Etcetera
Vrienden v/h S.M.A.K. schenken de gesigneerde en gelimiteerde editie 'Sonic' van Susanne Tunn aan nieuwe leden die 40 of 60 euro betalen. Bekijk de lidmaatschappen met respectievelijke voordelen en teken in. De lidkaart wordt opgestuurd per post. Het kunstwerk kan men ophalen eens het museum terug open is.
 
Susanne Tunn (°1958, Detmold) is een Duitse beeldhouwer, bekend om haar grote in situ sculpturen. Ze nam deel aan ‘Sonsbeek 9: Locus Focus’, gecureerd Jan Hoet, in 2001.
De kunstenaar werd eveneens uitgenodigd voor de tentoonstelling ‘DE ZEE - salut d’honneur Jan Hoet’, in Oostende in 2015.
 
De editie toont een miniatuurmodel van de sculptuur ‘Sonic’, dat Susanne maakte met papier op formaat  16 x 7 x 8 cm.
 
Sonic, 2001
100 ex.
Off set print, 83 x 60 cm
€80.00
 
‘Sonic’, sculptuur voor Sonsbeek 9, 2001

“The modest Eusebius Chapel readily seems like a completely natural environment for Tunn’s hieratic sculptural works: the three virgin white monoliths made of concrete, slightly transparent wax and wool, which Tunn is installing there, evoke all kinds of different associations, ranging from the stone tablets of Moses, over Joseph Beuys’ metamorphology to the monumental, Monochrome canvasses of Marden, Richter, Ryman and the like.”, Dieter Roelstraete

Sonsbeek 9, met deelnemende kunstenaars:

Massimo Bartolini | Iñaki Bonillas | Harmen Brethouwer | Marcel Broodthaers | Cai Guo Qiang | Rui Chafes | Raul Cordero | Minerva Cuevas | Berlinde De Bruyckere | Simone Decker | Peter De Cupere | Wim Delvoye | Jessica Diamond | Hans Eijkelboom & Peter Spaans | Jeroen Eisinga | Bruna Esposito | Jan Fabre | Belu Simion Fainaru | Alicia Framis | Michel François | Federico Fusi | Meschac Gaba | Carlos Garaicoa | Kendell Geers | Gelatin | Fernanda Gomes | Maria Elena González | Anders Guggisberg & Andres Lutz 1 Fabrice Gygi | Kim Young-Jin | Suchan Kinoshita | Gabriël Kuri | Justine Kurland | Guillaume Leblon | Patrick Lebret | Henrietta Lehtonen | Emilio Lopez-Menchero | Hermann Maier Neustadt | Mark Manders | Eva Marisaldi | Kris Martin | Soheila Najand | Slava Nakovska | Mariele Neudecker | Elske Neus | D'Ette Nogle | Maria Nordman | Aimé Ntakiyica | Honoré d'O | Motohiko Odani | Peter Otto | Ebru Özseçen | Antonietta Peeters | Paula Pivi | Avery Preesman | Gert Robijns | Maria Roosen | Michael Ross | Peter Santino | ManfreDu Schu | Thomas Schütte | Beverly Semmes | Paul Sietsema | Nedko Solakov | Giorgi Sumbadze | Takahiro Suzuki | Brian Tolle | Susanne Tunn | Sergio Vega | Henk Visch | Lois Weinberger

in categorie:

Unieke kans: bezoek nu virtueel de tentoonstelling van Kris Martin in SMAK. 

Uit HUMO

""Na het uitbreken van het coronavirus werden een aantal toptentoonstellingen in ons land voortijdig stopgezet of voor onbepaalde tijd gesloten. Hierdoor zagen heel wat kunstliefhebbers hun gepland bezoek in het water vallen. In samenwerking met de betrokken kunsthuizen zorgt Humo nu voor een oplossing: ‘Virale Kunst’. Gewapend met een mondmaskertje, handschoenen en een camera trekt onze man erop uit om u een aantal toptentoonstellingen in videovorm aan te bieden.

Kris Martin legt een bom in het SMAK. Vorige week spotte onze man de Kortrijkse kunstenaar met explosieven in het Gentse museum. Over een eeuw komt de bom daadwerkelijk tot ontploffing. Ze maakt deel uit van Martins eerste overzichtstentoonstelling in België, die door de coronacrisis voortijdig de deuren moest sluiten. Geniet van een virtuele rondleiding in aflevering 3 van Virale Kunst"

Bekijk hier de expo met artistiek directeur Philippe Van Cauteren en kunstenaar Kris Martin als gids.

in categorie: Tentoonstelling

Lois Weinberger, Wege (2005), installatie S.M.A.K. 2019, foto: Dirk Pauwels
i
Lois Weinberger, Wege (2005), installatie S.M.A.K. 2019, foto: Dirk Pauwels
Lois Weinberger, Wild Cube 1991.
i
Lois Weinberger, Wild Cube 1991.
Lois Weinberger, Garten, 1997–2003, installatie S.M.A.K. 2015, foto: Dirk Pauwels
i
Lois Weinberger, Garten, 1997–2003, installatie S.M.A.K. 2015, foto: Dirk Pauwels
Lois Weinberger, installatie S.M.A.K. 2015, foto: Dirk Pauwels
i
Lois Weinberger, installatie S.M.A.K. 2015, foto: Dirk Pauwels
Lois Weinberger, Ohne Titel, ed. 2/5, 2011
i
Lois Weinberger, Ohne Titel, ed. 2/5, 2011
Lois Weinberger, Ohne Titel, ed. 1/5, 2004.
i
Lois Weinberger, Ohne Titel, ed. 1/5, 2004.
Lois Weinberger, Green Man, 2010 installatie S.M.A.K. 2015, foto: Dirk Pauwels
i
Lois Weinberger, Green Man, 2010 installatie S.M.A.K. 2015, foto: Dirk Pauwels
Lois Weinberger,  Feldarbeit, 2002 , installatie S.M.A.K. 2015, foto: Dirk Pauwels
i
Lois Weinberger, Feldarbeit, 2002 , installatie S.M.A.K. 2015, foto: Dirk Pauwels

Afgelopen week overleed de Oostenrijkse kunstenaar Lois Weinberger. Ter ere van deze geëngageerde kunstenaar dook S.M.A.K. in het museumarchief. Hier vind je meer over zijn bijzonder oeuvre, de brieven die Philippe Van Cauteren aan hem schreef, beeldmateriaal door Canvas…  

S.M.A.K. beschikt over het belangrijkste en meest representatieve ensemble van zijn werken en wijdde in 2005 en 2015 solotentoonstellingen aan zijn oeuvre. Ook nam hij deel aan de eerste Triënnale van Kathmandu in 2017, samengesteld door onze artistiek directeur Philippe Van Cauteren. 

Lois Weinberger werd in 1947 geboren in Stams in Tirol, groeide er in de landelijke streek op en debuteerde in de jaren ’70. De basis van zijn oeuvre lag in een zowel politieke als poëtische visie op het begrip ‘natuur’. Tegenover de eerder romantische voorstelling van de natuur als primitieve tegenhanger van cultuur stelde de kunstenaar dat het natuurlijke en het artificiële onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden.

Weinberger noemde zichzelf een ‘agricultureel werker’. Planten op braakliggende terreinen vormden het vertrekpunt voor zijn oeuvre. De kunstenaar koos bewust voor wat hij zelf ‘tweederangsnatuur’ noemde, met een centrale rol voor wilde planten. Onkruid staat daarbij symbool voor de bedreigde vrije geest en voor het individu dat zijn eigenheid en verbeelding koestert, dwars tegen de norm in.

In 2005 bracht S.M.A.K. een eerste onderbouwde solotentoonstelling in België. Binnen deze context kocht het museum 19 werken van Weinberger aan. In 2015 volgde een schenking van 16 werken aan voor de collectie door de kunstenaar zelf. Zijn werk was sterk vertegenwoordigd tijdens ‘We Humans are Free’, een tentoonstelling met stukken uit de collectie van S.M.A.K. in 2006 in het 21st Century Museum of Contemporary Art in Kanazawa, Japan. Weinberger nam ook deel aan de eerste Triënnale van Kathmandu in 2017, samengesteld door Philippe Van Cauteren, artistiek directeur van S.M.A.K. In de collectiepresentatie ‘Highlights for a Future | De Collectie (1)’ ter gelegenheid van het 20-jarige bestaan het museum in 2019 kreeg Weinbergers werk ‘Wege’ een iconische plek bij de museumbalie.

  • Philippe Van Cauteren schreef twee brieven aan Lois Weinberger die zijn gepubliceerd in het boek ‘Brieven aan kunstenaars’. Lees hier de fragmenten via pdf. Je kan het boek aankopen via leen@smak.be. Na ontvangst van jouw betaling, stuurt Leen het naar je op.
     
  • De film ’20 jaar S.M.A.K.’ door Canvas besteedde ook aandacht aan het oeuvre van Lois Weinberger. Bekijk de film via vrt.nu (op 27min48).

Twee kunstwerken uitgelicht

Met minimale ingrepen creëerde Lois Weinberger voorlopige plekken waar hij ruimte liet voor een vrije tussenkomst van de natuur. Zijn werken namen de vorm aan van guerillatuintjes in openlucht of modulaire indoortuintjes, maar manifesteerden zich onder meer ook in tekeningen, sculpturen, foto’s, teksten, dia’s, video-installaties en situ-projecten. Meestal beperkte Weinberger zich tot minimale, artificiële ingrepen om tegenstellingen zoals het nomadische en het stedelijke, of het ordelijke en het chaotische, binnen zijn poëtische beeldende universum met elkaar in harmonie te brengen.

  • Wild Cube (2019) is een stalen constructie die de kunstenaar sinds 1991 op diverse randplekken in en bij steden installeerde. Elke plant waarvan zaad aanwaait, kan binnen deze constructie spontaan en ongetemd ontkiemen en groeien, vaak in contrast met de netjes onderhouden, gecultiveerde natuur erbuiten. Weinberger ‘bevrijdde’ stukjes natuur door er – schijnbaar tegenstrijdig – een omheining rond te plaatsen. Erbinnen kunnen onkruid en wilde planten, die geen rekening houden met afbakeningen, hun gang gaan. De wildgroei in Weinbergers ‘Wild Cube’ staat in contrast met tuinieren, waarbij het beheersen en controleren van de natuur centraal staan, en ook met onze strak gereguleerde maatschappij. Het werk is een lofzang op het ongetemde van onkruid, op het alledaagse, op het vreemde, de vrijheid en de pure natuur.
  • Wege (2005) (wegen) houdt het midden tussen een wegenkaart en een plantaardig motief. Weinberger gebruikte sporen uit de natuur als patronen. Ze werden motieven in zijn tekeningen, sculpturen en architecturale concepten. De natuurlijke vormen verbeelden voortdurende groei. Planten zijn symbolen van dynamiek en verandering. Ze laten zich niet beknotten door grenzen maar zoeken hun eigen weg. Hun organische groei staat voor Weinbergers verzet tegen een strakke, rationele invulling van onze omgeving en maatschappij.

    In de Kleine Catalogus van de Collectie van S.M.A.K. stond deze tekst over dit werk: 

    DE LETTERZETTER IS EEN SCHORSKEVER DIE TUSSEN DE SCHORS EN DE STAM VAN SPARREN LEEF T. DE BOOM STERFT DOORDAT DE LARVEN VAN DE KEVER AL HET HOUT WEGKNAGEN.

    Wege of wegen houdt het midden tussen een wegenkaart en een afbeelding van een plant. Deze rode muurschil- dering toont het spoor van de letterzetter dat de kun- stenaar vergroot heeft. Vanuit de centrale middenlijn zie je vloeiende vertakkingen die zich in allerlei richtingen verspreiden.

Meer informatie over Lois Weinberger vind je ook op onze collectiepagina, klik hier

in categorie: CollectieIn de kijker

Meer informatie:
Salam Atta Sabri. Lettres from Bagdad, 2010–2012, Collection S.M.A.K.*
i
Salam Atta Sabri. Lettres from Bagdad, 2010–2012, Collection S.M.A.K.*

Oproep: maak een tekening, stuur die op en S.M.A.K. bundelt.

Sinds 2014 heeft S.M.A.K. de traditie om tekenprojecten op touw te zetten. Zo deed het museum projecten met vluchtelingen in kampen in Irak en opvangcentra in België, met gevangenen en nieuwkomers. De tekeningen werden telkens gebundeld in boeken zoals ‘Traces Of Survival’, ‘Van Hier Tot Daar’, ‘Prison Drawings’ en ‘Gentle Figures/ Beautiful Friends’.

In de projecten stond het tekenen centraal als een bijzondere en unieke menselijke eigenschap. Tekenen is, net zoals schrijven, een activiteit die vaak in afzondering beoefend wordt. Nu wij bijna allemaal in afzondering leven wil S.M.A.K. je graag uitnodigen om ook een tekening te maken – van (zelf)portret, stilleven tot landschap vanuit je raam - en naar ons op te sturen

Wij verzamelen de tekeningen die in deze bijzondere periode zullen ontstaan. Iedereen kan meedoen: jong en oud, kunstenaars en liefhebbers.
Hou graag rekening met volgende voorwaarden:

  • De tekeningen bij voorkeur in zwart/wit.
  • Maximaal op A4 formaat – verticaal. 
  • Vermeld je gegevens op de achterzijde van je tekening: Naam, leeftijd, postadres en e-mailadres.

Je kunt je tekening met de post sturen naar:

S.M.A.K. tav TEKENEN IN LOCKDOWN
Jan Hoetplein 1
9000 Gent

* foto: S.M.A.K. heeft in haar collectie 52 tekeningen van de Irakese kunstenaar Salam Atta Sabri. De tekeningen zijn veelal ontstaan in de badkamer van de kunstenaar in een periode dat het in Bagdad te gevaarlijk was om nog de straat op te gaan. Zijn tekeningen vormen een autobiografie waarin zijn eigen verleden zich mengt met de situatie waarin hij zich bevond.

in categorie: In de kijker

Stefaan Dheedene, Against the Sun, 2008, collectie S.M.A.K.
i
Stefaan Dheedene, Against the Sun, 2008, collectie S.M.A.K.

In deze rubriek halen we een kunstwerk Uit de Collectie. 

Met een collectie die bestaat uit meer dan 2000 werken, hebben wij voldoende inspiratie om werken uit te lichten en je meer informatie te geven. Spijker je kennis bij aan de hand via deze twee pagina's:

  • Uit de Collectie: we halen een kunstwerk uit onze collectie met betrekking tot de actualiteit. We geven er meer informatie over. Kort en krachtig, zodat je veel te weten komt in een kleine tijdspanne. 
  • We tonen de werken Uit de Collectie | Poetic Faith die nu in de zalen staan opgesteld, maar je voorlopig niet kan zien. 

in categorie: CollectieIn de kijker

James Welling, Seascape 2017 (film still), ingekleurde 16mm film overgezet naar digitaal bestand (5min, 12sec)
i
James Welling, Seascape 2017 (film still), ingekleurde 16mm film overgezet naar digitaal bestand (5min, 12sec)

Wij vinden het belangrijk om via kunst wat kleur en invulling te geven aan ons noodzakelijk isolement, (tele)werk en de zorg voor ouderen en kinderen. 

Daarom creëerden we een speciale pagina waar je kan kiezen tussen verschillende items. We doken in onze collectie en tentoonstellingen op zoek naar inspiratie voor ouders om hun kinderen weg te houden van een scherm of om meer te weten te komen over onze kunstwerken:

  • Imaginair Museum: zes werken uit onze collectie vind je terug in ons Imaginair Museum. De kunstwerken bestaan écht, maar het museum zie je alleen in je hoofd. Zonder je even af, kruip in een donker hoekje... want dan hoor je meer! Luister of teken wat je hoort en bekijk nadien het échte werk. Veel verbeeldingsplezier. 
  • DIY met kinderen: we geven meer info over een kunstwerk en je krijgt daarna een opdracht, geïnspireerd op dat werk. 
  • Uit de Collectie: we halen een kunstwerk uit onze collectie met betrekking tot de actualiteit. We geven er meer informatie over. Kort en krachtig, zodat je veel te weten komt in een kleine tijdspanne. 
  • We tonen de werken Uit de Collectie | Poetic Faith die nu in de zalen staat opgesteld, maar je voorlopig niet kan zien. 
  • Teken onze collectie in krijt: inspireer je kinderen door in onze digitale collectie te duiken. Laat hen buiten een werk tekenen in krijt op 1.5 m x 1.5 m en stuur de afbeelding op via info@smak.be. Wij zetten dat unieke krijtwerk op onze Facebook-pagina of deel het zelf op Instagram via #smakisdichtbij.

Wil je zelf je S.M.A.K.-collectie samenstellen? Dat kan door een kunstwerk toe te voegen aan 'jouw collectie'.

in categorie: CollectieIn de kijker

Start jouw paasweekend met de S.M.A.K. playlist.

Ontdek Art & Music / Music & Art hier.

Beeldende kunstenaars houden van muziek en muzikanten houden soms van beeldende kunst. Maar welke beeldende kunstenaars maken zelf muziek en welke muzikanten maken ook beeldend werk? Met deze vraag snuffelde S.M.A.K.-medewerker Hidde van Schie rond op Spotify en zo kwam hij tot een lijstje van persoonlijke favorieten.

Hij startte met de klassiekers: Karel Appel experimenteerde in de studio van Philips. Jean Dubuffet werkte samen met Asger Jorn en schreef dat zijn opnames ‘geen begin en geen einde hadden’. Ook van Marcel Duchamp vond Hidde een opname terug. Daarna volgt een grote sprong in de tijd en dichter bij huis: hij vond geen directe link met Alex van Warmerdam, die zelf ook mooi gitaar speelt, maar bij Hauser Orkater liep alles door elkaar, dus met een beetje mazzel is dit toch Alex zelf op gitaar en niet zijn broer Vincent.

dEUS mag met Rudy Trouvé en Stef Kamil Carlens ook niet ontbreken: ‘Great American Nude’ is de titel van een schilderij van Tom Wesselmann. Wat meteen een link legt naar onze Pop Art tentoonstelling in het najaar. 

Meer lokale vertegenwoordiging is er in de vorm van kunstenaars Anne-Mie Van Kerckhoven (Club Moral), Peter Klashorst (Soviet Sex), John Cees Smit (Scram C Baby), Peter Fengler (Coolhaven) en Peter Jacquemyn (The Singing Painters). Deze laatste band werd ooit mede opgericht door Michaël Borremans.

Daarna komt er een sprong naar internationale namen: Captain Beefheart, de alias van Don van Vliet, was ook een abstract-expressionist en zag er op latere leeftijd meer uit als een kunstenaar dan een muzikant. 

SQÜRL is de band van filmmaker Jim Jarmusch. Nam June Paik, Hermann Nitsch en Charlemagne Palestine zijn allemaal wat meer piano-geörienteerd.  

De recent overleden Genesis P-Orridge komt met Throbbing Gristle en Psychic TV twee keer voor in de lijst en bandlid Cosey Fanni Tutti verschijnt in verschillende hoedanigheden ook meerdere keren. . 

William S Burroughs had niet alleen grote invloed op COUM Transmissions, de kunstenaarsgroep die later Throbbing Gristle werd, maar komt in deze lijst dus ook terug met een eenmalige samenwerking met Kurt Cobain van Nirvana. 

Spotify heeft duidelijk niet alles, dus we moeten het doen met wat voorhanden is. Om die reden ontbreken bijvoorbeeld Mike Kelley, Jim Shaw (Destroy All Monsters), Paul McCarthy (Los Angeles Free Music Society) en Raymond Pettibon (Panic/Black Flag). Maar met Extended Organ en Tom Recchion komen we toch een beetje in de buurt. Bob Dylan verraste in 2013 vriend en vijand met een eerste expositie van zijn sculpturen en daarom sluit hij de lijst af met de klassieker ‘When I Paint My Masterpiece.’ 

Houd onze S.M.A.K. museum Spotify in de gaten want dit smaakt naar meer. Er wordt alvast gewerkt aan een lijst met interessante conceptalbums. 

in categorie: In de kijker

Meer informatie:

Bezoek S.M.A.K.

T: +32 (0)9 210 10 75

Ontdek de verschillende aspecten van deze tentoonstelling. Laat je begeleiden door onze gids.

>  Bekijk hier de formules

De afgelopen jaren bezochten kleine groepjes leerlingen van het Secundair Kunstinstituut (SKI) samen met een aantal van hun docenten de gevangenis in Gent. Het resultaat van die samenwerking bekijk je in het boek 'Prison Drawings'.

De gedetineerden werden uitgenodigd om samen in boeken te tekenen. Het uitgangspunt van het project was om gedetineerden van de gevangenis Gent en leerlingen van SKI al tekenend met elkaar in contact te brengen. De drager voor deze dialoog waren 25 lege schetsboeken.

In samenwerking met uitgeverij Hannibal werd een selectie van de tekeningen gebundeld in het boek ‘Prison Drawings’. Het boek toont een enorme diversiteit aan indrukken, impulsen, stijlen en thema’s. Het is ook het indrukwekkende resultaat van de tweeëndertig workshops die werden georganiseerd en waar in totaal bijna vijfhonderd mensen aan hebben meegetekend.

Per workshop namen ongeveer zestien mensen deel. De vraag aan de tekenaars was om op elkaars tekeningen te reageren. Op deze manier ontstond er in de boeken een visuele uitwisseling tussen de deelnemers; een kleurrijke dialoog in tekeningen. De ene helft van de boeken bleef tussen de workshops door in de bibliotheek van de gevangenis zodat gedetineerden die hierin interesse hadden ook op cel konden verder tekenen. De andere helft van de boeken ging terug naar de school.

Het boek 'Prison Drawings' is te koop in onze S.M.A.K. Bookshop of via leen@smak.be. 

Kris Martin, Altar, foto; Dirk Pauwels
i
Kris Martin, Altar, foto; Dirk Pauwels

Het themajaar 'OMG! Van Eyck was here' wordt met zes maanden verlengd. Ook de tentoonstelling EXIT van Kris Martin in S.M.A.K. wordt verlengd tot minstens 30 augustus 2020.
 

OMG! Van Eyck was here, het themajaar waarmee Gent zijn grootste Vlaamse meester een jaar lang hulde brengt, wordt met zes maanden verlengd. Dat heeft het Gentse stadsbestuur beslist.

Tot eind juni 2021

In het kader van de strijd tegen de verspreiding van het COVID-19-virus liggen alle activiteiten van het Van Eyck-jaar momenteel stil. Om een overvol programma komend najaar te vermijden en om geen initiatieven verloren te laten gaan, heeft het Gentse stadsbestuur beslist om het Van Eyck-jaar met 6 maanden te verlengen.

Veel organisatoren en initiatiefnemers zien hun maandenlange – soms zelfs jarenlange – harde werk door de coronacrisis in het water vallen. Om hen niet in de kou te laten staan en de fantastische projecten en activiteiten die op poten zijn gezet de Gentenaars en bezoekers niet te onthouden, leek het ons evident om na de maatregelen een doorstart te geven aan het themajaar.

Sami Souguir , schepen van Cultuur

Expo's S.M.A.K. en Design Museum verlengd

Wij verlengen de retrospectieve tentoonstelling ‘EXIT’ van Kris Martin, de Belgische kunstenaar die met verwondering naar het werk van de gebroeders Van Eyck kijkt. Bezoekers krijgen al zeker tot 30 augustus 2020 de mogelijkheid om de expo, die na amper een week noodgedwongen de deuren sloot, mee te pikken.

Ook ‘Kleureyck. Van Eycks kleuren in design’, de expo van Design Museum Gent over het bijzonder kleurgebruik van Jan van Eyck, wordt verlengd tot 21 februari 2021. 

Meer informatie over het volledige programma rond het Van Eyck jaar vind je hier. 

in categorie: Tentoonstelling

Jorge Macchi, Air de Gand, 2010, Foto Dirk Pauwels
i
Jorge Macchi, Air de Gand, 2010, Foto Dirk Pauwels

Wij vinden het belangrijk om via kunst wat kleur en invulling te geven aan ons noodzakelijk isolement, (tele)werk en de zorg voor onze ouderen en kinderen. 

Op de pagina DIY met kinderen geven we tips om samen met je kinderen te doen. We vertrekken telkens van een kunstwerk, geven daar een beetje informatie over en dan gaan jullie zelf aan de slag. Wij willen op deze manier voor wat verstrooiing en lichtheid zorgen. En ook jou en je kinderen even vanachter een scherm halen. 

in categorie: CollectieMet kinderenKinderen

Zonder je even af en kijk met je oren!

Het Imaginair Museum is een fantasievol luisterspel waarin kunstwerken uit de vaste collectie van S.M.A.K. worden voorgesteld. Beluister het audiofragment, neem eventueel potlood en papier bij de hand en teken wat je hoort. Nadat je het geluisterd hebt, kan je doorklikken naar het werk op onze S.M.A.K.-site of bekijk je beeld op de volgende pagina. Niet spieken hé. Was dit het beeld in jouw gedachten en heb je iets gelijkaardigs getekend? 

Veel teken- en luisterplezier!

Klik hier om alles te beluisteren

in categorie: CollectieMet kinderenKinderen

Jim Dine, Two Hearts (oipera), 1970. Schenking S.M.A.K.
i
Jim Dine, Two Hearts (oipera), 1970. Schenking S.M.A.K.

Op de stoep, in de tuin, op de koer. 

Inspireer je kinderen door in onze digitale collectie te duiken of de voorbeelden te laten zien via deze link. Laat hen buiten een werk tekenen in krijt op 1.5 m x 1.5 m. Stuur daarna de afbeelding op via info@smak.be. Wij zetten dat unieke krijtwerk op onze Facebook-pagina of deel het zelf via Instagram via #smakisdichtbij. 

Wil je liever bladeren? Koop dan onze catalogus ‘Highlights for a Future’ of de ‘Kleine Catalogus van de Collectie van S.M.A.K.’ Bestellen kan via leen@smak.be. Na betaling stuurt zij het boek op.

P.S.: vermeld zeker naam, leeftijd en de kunstenaar (+ titel) waarop het werk geïnspireerd is.

in categorie: CollectieMet kinderenKinderen

Image: Dirk Pauwels
i
Image: Dirk Pauwels

Ze wimpelen vandaag op vele gebouwen: van het Koninklijk Paleis in Laken, over de Sint-Baafskathedraal in Gent tot uit menig slaapkamerraam. Ook aan de zes vlaggenstokken op de dakrand van S.M.A.K. wappert alleen maar wit.

Uit dankbaarheid voor de helden op het terrein: van zorgverleners, poetshulpen tot de mensen in de voedselketen en technisch personeel. Volgens Wikipedia staat de witte vlag als symbool voor vrede, wapenstilstand en overgave. Laat het nu dat laatste zijn wat we nu volop doen: ons overgeven aan een onzichtbaar monster dat ons op de proef stelt. Dat ons niet toelaat onze naasten te omhelzen, vrienden te zien, samen te sporten en te ontspannen of te genieten van al dat moois in een museum… We worden vandaag teruggedrongen 'in ons kot'. Een noodgedwongen terugkeer, een introspectie waarbij het essentiële snel bovendrijft. In deze omstandigheden voelen we des te meer de nood aan cultuur en het prikkelende gebaar van een kunstenaar. 'Kijk' tijdens je dagelijkse wandeling of fietstocht naar al die wapperende vlaggen en denk aan elkaar. Aan hoe goed we dit allemaal volhouden, om die curve te blijven afvlakken of te laten dalen. We hopen je snel terug te zien en je hartelijk terug te ontmoeten tussen de schoonheid en de troost in het museum.

World Health Day

Elk jaar op 7 april is het ook #worldHealthDay. Vandaag zetten we verpleegsters en vroedvrouwen nog wat extra in de kijker.

"April 7 of each year marks the celebration of World Health Day. From its inception at the First Health Assembly in 1948 and since taking effect in 1950, the celebration has aimed to create awareness of a specific health theme to highlight a priority area of concern for the World Health Organization.

Over the past 50 years this has brought to light important health issues such as mental health, maternal and child care, and climate change. The celebration is marked by activities which extend beyond the day itself and serves as an opportunity to focus worldwide attention on these important aspects of global health".

#SupportNursesAndMidwives

in categorie: In de kijker

Honoré d’O Copyright Gent vergelijkt Gent (Copyright Ghent compares Ghent) 2000
i
Honoré d’O Copyright Gent vergelijkt Gent (Copyright Ghent compares Ghent) 2000
Jan Fabre
i
Jan Fabre

20 jaar geleden opende de legendarische tentoonstelling ‘Over the Edges’ in de stad Gent, gecureerd door Jan Hoet.

Herinner je je deze werken nog? De hamzuilen van Jan Fabre, de subtiele ingreep van Honoré d’O over de Leie aan de Graslei, de kreet van Tarzan van Emilio López Menchero aan Vooruit, de lichtjes van Alberto Garutti die telkens oplichten als er een kindje geboren wordt in Gent (dit werk staat nog steeds op het Veerleplein en werkt nog!).

Na Chambres d’Amis in 1986 met interventies van internationale kunstenaars in privé-huizen, trok ‘Over the Edges’ naar de openbare ruimte met meer dan vijftig locatiegebonden werken. De dialoog tussen “nieuwe” kunst en oude architectuur werd aangezwengeld, alsook de interactie tussen het museum en de stadsbewoners. Wie nog nooit naar het museum kwam, kon nu overal in de stad kunstwerken tegenkomen. De kunstwerken die getoond werden lieten de voorbijgangers niet onberoerd en riepen uiteenlopende reacties op, van waardering tot regelrechte afkeuring; wat de dialoog alleen maar ten goede kwam. In 2012 volgde TRACK waarbij 41 internationale kunstenaars infiltreerden in 5 wijken in Gent.

in 2019 bestond S.M.A.K. als museum dan weer 20 jaar. Canvas volgde de voorbereidingen en artistiek directeur Philippe Van Cauteren. Op dit moment kan je deze documentaire van Bertrand Lafontaine en Pieter Verbiest opnieuw bekijken via vrt.nu

in categorie: Tentoonstelling

Meer informatie:

Sinds 2019 beschikt S.M.A.K. over een exhaustieve inventaris van de museumcollectie die werd uitgegeven in een zevendelige publicatie.

In zes van de zeven delen zijn alle kunstwerken uit de collectie in alfabetische volgorde terug te vinden, telkens met een afbeelding en alle bijhorende basisinformatie van elk kunstwerk.

Niet alleen beeldmateriaal van deze 2000 werken werd in deze uitgave opgenomen, maar ook tekstmateriaal over de iets meer dan 300 belangrijkste kunstenaars uit de collectie, geschreven door verschillende auteurs de afgelopen 5 jaar. Er werden bijdrages geleverd door Katrien Blanchaert, Jo Coucke, Isabelle De Baets, Marie Decoodt, Ory Dessau, Wouter De Vleeschouwer, Lotte Devoeght, Martin Germann, Julie Verheye en Thibaut Verhoeven.

Het zevende deel is een tekstkatern met verhelderende bijdragen over de geschiedenis en de huidige stand van zaken van de S.M.A.K.-collectie, geschreven door Philippe Van Cauteren en Thibaut Verhoeven.

De integrale collectie-inventaris beschrijft alle kunstwerken die het S.M.A.K. in beheer heeft en waarvan wordt aangenomen dat ze de collectie nooit zullen verlaten. Kunstwerken in langdurige bruikleen zonder perspectief voor verwerving voor de collectie, zijn hierin niet opgenomen.

Dit bijzonder exemplaar kan worden aangekocht aan 499 euro via ‘print on demand’ via mail: leen@smak.be. 

in categorie: In de kijker

i
'Trinity I' van Kris Martin, foto: Kris Martin

Het werk Trinity I, 2009 van Kris Martin hangt als een drieluik boven een gesloten S.M.A.K.-balie. 

De werken van Kris Martin roepen vaak vragen op over vergankelijkheid, identiteit, leven en dood. Door objecten die in ons collectief geheugen zitten subtiel te veranderen, creëert hij ruimte voor reflectie en nieuwe interpretaties. 'Trinity I' (2009) bijvoorbeeld is een groot bord zoals we dat kennen van treinstations en luchthavens, waar de aankomsten en vertrekken op aangeduid worden. Martin verwijderde de letters en cijfers, en liet alle plaatjes zwart. Ze bewegen op een onvoorspelbaar ritme, zonder plaatsen, tijden of bestemmingen aan te kondigen. Het karakteristieke geluid is al wat overblijft: een nostalgische hint naar verre exotische oorden. Door niets aan te kondigen, nodigt het werk ons uit om te reflecteren over de existentiële vraag vanwaar we komen en waar we heengaan.

Betekenisvol zinloos

Uit De Standaard, Filip Van Ongevalle 
31 maart 2020

Ze is maar een handvol dagen open geweest en ze zal voor menige bezoeker de laatste tentoonstelling zijn die hij of zij gezien heeft: Exit, de overzichtsexpo van Kris Martin in het Smak – ja, hij had de naam wel treffend gekozen voor die eerste keer in twintig jaar dat hij naar een Belgisch museum kwam.

Het heeft voorlopig geen zin dat ik u hier deze amusante trip door Martins werk aanraad, maar ik wil er u even over vertellen ­omdat er een werk hing dat dateert uit 2009 en tóch ons huidige lot lijkt te symboliseren. Het heet 'Trinity I' en zit in de collectie Van Moerkerke – dat het kunstwerk deel uitmaakt van een verzameling die haar wortels heeft in de toeristische industrie is trouwens óók symbolisch.

Op Exit hangt 'Trinity I' hoog boven de kassa’s en infobalie. Het is een reusachtig informatiebord, zoals u die kent uit stations en lucht­havens, nog niet helemaal modern met elektronische meldingen, maar met plaatjes die ratelend omdraaien.

Alleen is dit informatiebord monochroom zwart. Er wordt helemaal niks op aangekondigd. Er vertrekt niemand en er komt niemand aan. Elke vernieuwing van de bordjes is even zinloos. Het is vergeefse moeite. Niets komt in de plaats van niets. De tijd raast door, maar er gebeurt niemendal. Het bord is zwart, maar de toekomst blanco. De waarheid staat zwart op de witte muur.

Toen de expo nog open was, maakte het zinloze ratelen van de bordjes een gezellig achtergrondgeluid dat tot ver in het museum te horen was. Nu het museum verlaten is, zou het iets unheimlichs hebben. Mocht ik directeur van het Smak zijn, ik liet het kunstwerk dag en nacht ratelen in het lege museum. En ik zette er een webcam op voor de live­verslaggeving. Hedendaagser kan kunst niet zijn.

in categorie: Tentoonstelling