tickets

in categorie:

Tussen maart en augustus 2020 kon iedereen een tekening naar ons sturen. Wij bundelen de resultaten in een tentoonstelling en publicatie. 

De afgelopen maanden was het tijd om even op onszelf plooien en daarom was het dé uitgelezen periode om een tekening te maken. Tekenen is, net zoals schrijven, een activiteit die vaak in afzondering wordt beoefend. Daarom lanceerde S.M.A.K. in maart 2020 de oproep om een tekening te maken en naar ons op te sturen. Dat kon gaan van een (zelf)portret, een stilleven tot een landschap vanuit je raam.

Er werd massaal gehoor aan gegeven: meer dan 450 tekeningen werden opgestuurd. We bundelen we een selectie van de ingezonden tekeningen in een boek en tonen een tekeningen per tekenaar in een intieme presentatie in het paviljoen van S.M.A.K.Beweegt.

Sinds 2014 heeft S.M.A.K. de traditie om tekenprojecten op touw te zetten. Zo deed het museum projecten met vluchtelingen in kampen in Irak en opvangcentra in België, met gevangenen en met nieuwkomers. De tekeningen werden telkens gebundeld in boeken zoals ‘Traces Of Survival’, ‘Van Hier Tot Daar’, ‘Prison Drawings’ en ‘Gentle Figures/ Beautiful Friends’. In deze projecten stond tekenen centraal als een bijzondere en unieke menselijke eigenschap.

beeld; Eva Vlonk
i
beeld; Eva Vlonk
beeld; Eva Vlonk
i
beeld; Eva Vlonk
beeld; Eva Vlonk
i
beeld; Eva Vlonk

De ‘Kleine Catalogus van de Collectie van S.M.A.K.’ is te koop in onze bookshop en via de online shop van Borgerhoff & Lamberigts. 

In de 'Kleine Catalogus van de Collectie van S.M.A.K.’ zijn kunstwerken verzameld die onder meer door jonge S.M.A.K.-bezoekers tussen 4 en 14 jaar (leerlingen van methodeschool De Buurt in Gent) geselecteerd werden. Zij kozen de kunstwerken die volgens hen het meest bijzonder, interessant, gevoelig, verwarrend, mooi, inspirerend en zoveel méér zijn. Uit de collectie met meer dan 3000 werken krijgen 150 wondere kunstwerken een plaats in de Kleine Catalogus. In dit boek met de mooiste afbeeldingen blader je van A(bramovic) naar Z(orio). Kijk en lees! Lees en kijk! Doe dit ook samen met papa, mama, broer, zus, oma en opa – en word samen Ware Kunstkenners... 

De ‘Kleine Catalogus van de Collectie van S.M.A.K.’ is een eerste cultuurproduct in de samenwerking ‘Ampersand, spreek jij beeld?’ | Kunstkuur-project, school De Buurt, DKO en S.M.A.K.

Dit boek past dit jaar helemaal binnen het thema ‘Wat doet kunst?' van de Jeugboekenmaand, een initiatief van Iedereen Leest. 

Met dank aan Wilgelover en Belfius Wealth

in categorie: Met kinderenJongerenKinderen

Meer informatie:

in categorie:

in categorie:

Ontdekkingstocht in Imaginair Museum | foto: Eva Vlonk
i
Ontdekkingstocht in Imaginair Museum | foto: Eva Vlonk
Ontdekkingstocht in Imaginair Museum | foto: Eva Vlonk
i
Ontdekkingstocht in Imaginair Museum | foto: Eva Vlonk
Ontdekkingstocht in Imaginair Museum | foto: Eva Vlonk
i
Ontdekkingstocht in Imaginair Museum | foto: Eva Vlonk
Ontdekkingstocht in Imaginair Museum | foto: Eva Vlonk
i
Ontdekkingstocht in Imaginair Museum | foto: Eva Vlonk

Doe je ogen dicht (6+) en luister hoe de kunstwerken tot leven komen... 

Ken jij de man die de wolken meet op het dak van S.M.A.K.? Heb je altijd al willen vliegen met de Aeromodeller van Panamarenko?

Ga in het Citadelpark in Gent op zoek naar de paaltjes met de vliegen erop. Je scant de QR-code in met je smartphone en samen beluister je een of meerdere verhalen over kunstwerken die je alleen in je verbeelding ziet. En maak je ondertussen een selfie of een gekke foto? Deel die dan via TikTok, Instagram of Facebook: #schattenvanvlieg #smakgent

Wil je na de zoektocht de kunstwerken ook eens met je ogen zien? Klik dan op deze link

Praktisch

Veel plezier!

in categorie: Met kinderen

Ontdekkingstocht in expo van Kris Martin | foto: Eva Vlonk
i
Ontdekkingstocht in expo van Kris Martin | foto: Eva Vlonk
Ontdekkingstocht in expo van Kris Martin | foto: Eva Vlonk
i
Ontdekkingstocht in expo van Kris Martin | foto: Eva Vlonk
foto: Jan Opdekamp
i
foto: Jan Opdekamp
Ontdekkingstocht in expo van Kris Martin | foto: Eva Vlonk
i
Ontdekkingstocht in expo van Kris Martin | foto: Eva Vlonk
Ontdekkingstocht in expo van Kris Martin | foto: Eva Vlonk
i
Ontdekkingstocht in expo van Kris Martin | foto: Eva Vlonk
Ontdekkingstocht in expo van Kris Martin | foto: Eva Vlonk
i
Ontdekkingstocht in expo van Kris Martin | foto: Eva Vlonk

Je duikt samen met kinderen in de wondere wereld van Kris Martin. Je loopt door een zaal vol confetti uit brons, een half opgeblazen luchtballon of een groot zwaard van wel 7 meter lang... 

Tijdens de ontdekkingstocht in de tentoonstelling EXIT van Kris Martin bekijk je zijn kunstwerken van piepklein tot enorm groot. Je verzint zelf nieuwe verhalen en je danst in het museum. Op het einde is er een verrassing: je neemt een heus DOE-boek mee naar huis met veel inspiratie om zelf te experimenteren rond kunst.

Praktisch

  • De ontdekkingstocht kan je voor je bezoek aan S.M.A.K. afhalen aan de balie of hier downloaden. Ook die van Broodthaerskabinet is beschikbaar aan de balie of via deze link
  • Boek je ticket online. Zo ben je zeker van je bezoek, want we beperken het aantal mensen in de zalen. 
  • Het is verplicht een mondmasker te dragen vanaf 12 jaar. 
  • Ga ook naar buiten en volg ons Imaginair Museum in het Citadelpark. Kijk naar kunstwerken met je oren! Je kan deze ook afhalen aan de balie van S.M.A.K. 

 

Veel plezier!

in categorie: Met kinderen

1 pas, 178 musea, 241 expo’s en een vriend mag gratis mee! 

Heb je al een museumpas? Neem dan tussen 19 en 27 september 2020 een vriend GRATIS mee naar ons museum! Vul het formulier via onderstaande link in en ontvang je gratis ticket! Doen!

Ontdek een jaar lang alle deelnemende Belgische musea. Wanneer je wil en zo vaak je wil. De museumpas bestaat binnenkort 2 jaar en trakteert alle pashouders: neem iemand gratis mee naar een museum! Vraag via deze link je gratis digitale museumticket aan en ga samen op museumbezoek tussen 19/9 en 27/9.

in categorie: In de kijker

foto: Stella
i
foto: Stella

In samenwerking met mentormentor organiseerden we in de zomer een workshop fotografie voor jongeren tussen 12 en 14 jaar. Bekijk hier de resultaten. 

S.M.A.K. organiseerde deze zomer twee fotografieworkshops voor jongeren tussen de 12 en 14 jaar. Onder begeleiding van Anja Hellebaut van mentormentor gingen de jongeren in en rond het S.M.A.K. het experiment aan met fotografie en schoten ver Beyond The Selfie.

Zie hier de resultaten van Anna, Anna-Maria, Castor, Cécile, Dauw, Elliot, Elly, Febe, Fleur, Jarne, Jonas, Josephine, Linnea, Nina, Otto, Ramona, Stella en Stella.

Mede mogelijk gemaakt door Fujifilm

#smakisdichtbij

in categorie: S.M.A.K. BeweegtJongeren

Ons S.M.A.K.-café is open van woensdag tot zondag, telkens tussen 11:00 en 18:00.

Een Rinus Van de Velde aan de wand en de nabijheid van het Citadelpark maken van ons S.M.A.K.-café een unieke plek. Na je bezoek aan onze tentoonstellingen, kan je opnieuw genieten van een koel drankje, lekkere broodjes, taart of tapas in ons café of op het terras. Alles wordt er in alle veiligheid opgesteld, met voldoende afstand tussen de tafels. Open van woensdag tot zondag, tussen 11:00 en 18:00.

in categorie: In de kijker

S.M.A.K. organiseerde samen met het Dr. Guislain Ziekenhuis en mentormentor een fotografieworkshop voor mensen met een psychische kwetsbaarheid. Bekijk hier de resultaten! 

Vanwege de COVID-19 maatregelen was het tijdens de lockdown van maart 2020 en de maanden mei en juni 2020 niet mogelijk om een nieuw project op te starten. Toen de bewoners begin juli nog altijd niet op uitstap konden gaan, namen we de beslissing om het traject in het ziekenhuis te laten plaatsvinden.

Na een introductie op het werk van Kris Martin en de thema’s gingen de deelnemers zelf vier weken lang geïnspireerd aan de slag. Tijdens een wekelijkse workshop reflecteerden de deelnemers samen met Lisa van Damme en Anja Hellebaut over hun eigen werk en kwamen zo tot eigen reeks foto’s. Hieronder kan je een selectie van de resultaten bekijken.

In september 2020 start een nieuwe aflevering van de serie fotografieworkshops met de bewoners van het Dr. Guislain Ziekenhuis. De deelnemers laten zich inspireren door de tentoonstellingen en gaan vier weken lang zelf aan de slag met fotografie. Elke week komen ze samen met de fotografen van mentormentor om over hun werk te spreken. Na vier weken hebben alle deelnemers een eigen foto-reeks gerealiseerd. In samenwerking met Dr. Guislain en mentormentor. 

Mede mogelijk gemaakt door Fujifilm

in categorie:

in categorie:

S.M.A.K. maakte samen met Topo Copy een bijzondere ontdekkingstocht voor het hele gezin rond de permanente opstelling van het Broodthaerskabinet. 

Alle kunstwerken liegen. Of tenminste, dat is wat Marcel Broodthaers zegt. Met onze museumspeurtocht in het Broodthaerskabinet ontdek je de poëtische en tegendraadse humor in de kunst van Marcel Broodthaers. Via verschillende opdrachten rond zijn werk, leer je op een andere manier praten en kijken naar (zijn) kunst.  

Praktisch

  • Ontdek het Broodthaerskabinet op de benedenverdieping van S.M.A.K.
  • Van dinsdag tot vrijdag telkens van 9:30 tot 17:30. In het weekend, tijdens vakantie en op feestdagen van 10:00 tot 18:00.
  • Voor het hele gezin, met kinderen tussen 6 en 12 jaar.
  • Waar afhalen? Vraag het gratis boekje aan de balie of hier kan je de ontdekkingstocht downloaden

in categorie: Met kinderenKinderen

De Gentse Musea (AGB Erfgoed en AGB Kunsten en Design) zijn op zoek naar een coördinator marketing en communicatie (m/v/x).

De Gentse stedelijke musea zijn sinds 2014 georganiseerd als autonoom gemeentebedrijf (AGB). Het autonoom gemeentebedrijf Erfgoed verenigt het Huis van Alijn, het STAM en het MIAT. Het autonoom gemeentebedrijf Kunsten en Design verenigt het Design museum Gent, het MSK en het S.M.A.K.

Elk museum heeft een eigen identiteit en beschikt over een eigen promotie en communicatiewerking. Aanvullend zijn we een programma gestart om gezamenlijke marketing en communicatie uit te bouwen. Dit uit zich in bepaalde initiatieven die we gezamenlijk opnemen vanuit de Gentse musea. Een voorbeeld van een gezamenlijk doel is het actief aantrekken van bezoekers vanuit dichtbij-regio’s (Brussel, Wallonië, Nederland, Frankrijk, Duitsland).

Momenteel zijn we in functie van een zwangerschapsverlof op zoek naar een tijdelijke versterking. Er zijn momenteel verschillende projecten die lopen. Enerzijds hebben we opvolging nodig van de bestaande communicatiewerking en anderzijds hebben we coördinatie nodig voor tal van nieuwe projecten (zoals CRM op maat van de musea, gezamenlijke verkoop en B2B verkoop).

PLAATS IN DE ORGANISATIE

  • Je maakt deel uit van het zakelijk team en rapporteert aan de algemeen zakelijk directeur. Het zakelijk team is een compact team: er is een coördinator HR en een financieel coördinator. Het biedt ondersteuning aan de 6 musea op vlak van zakelijke werking.
  • Je coördineert de gezamenlijke communicatiewerking van de Gentse musea en onderhoudt het structureel overleg met de verschillende partners hiervoor (bv. Overleg communicatie van de Gentse musea, Dienst Toerisme, Toerisme Vlaanderen). De coördinator gezamenlijke marketing en communicatie werkt nauw samen met Boekjebezoek.
  • Je coördineert gezamenlijke projecten en rapporteert binnen de projectorganisatie. Momenteel zijn de volgende projecten in opstart:
    • CRM op maat van de musea
    • Gezamenlijke verkoop en B2B verkoop
    • Business change traject Boekjebezoek
    • Ontwikkelen van doelgroepgerichte campagnes
  • Je bent betrokken bij interne en externe overlegstructuren, zoals staf, teamoverleg, personeelsvergaderingen, projectmatige meetings, onderhouden van contacten met partners.

RESULTAATGEBIEDEN

  • 1. Gezamenlijke promotie en communicatiestrategie
    • Je draait mee in het programma. Zowel als projectleider als vanuit een inhoudelijke rol. Binnen de projecten van het programma zoek je hoe we de (voornamelijk digitale) communicatiewerking kunnen uitbouwen in functie van de doelstellingen. Je definieert de nodige data die verzameld dienen te worden om de doelstellingen te verfijnen en de uitvoering van de doelstellingen op te volgen.
    • Je hebt hierbij bijzondere aandacht voor het samenspel tussen het gezamenlijke actieterrein en het actieterrein per museum;
    • Je past lopende initiatieven in dit geheel in zoals de museumnacht, de museumpas, ...
    • Je rapporteert rechtstreeks aan de zakelijk directeur en de directiecomités van beide AGB’s.
  • 2. Gezamenlijke communicatie
    • Je onderhoudt de huidige communicatiekanalen van de Gentse musea (website, community management sociale media, nieuwsbrief)
    • Je coördineert gezamenlijke initiatieven zoals de Gentse museumnacht, deelname aan de Cultuurmarkt, ...
    • Je vormt de link tussen de musea en de communicatiekanalen en -fora van de stad Gent;
    • Je werkt hiervoor nauw samen met de musea, je voorziet hiervoor de nodige overlegmomenten;
  • 3. Zakelijk team
    • Je werkt nauw samen met de collega’s van het zakelijk team, voornamelijk op vlak van prijszetting
    • Je verzorgt hierbij de nodige rapportering aan directiecomité, commissies van advies en raden van bestuur;
    • Je neemt deel aan de overlegmomenten binnen het team.

Wat krijg je van ons?

  • Een voltijds contract van 1/11/2020 tot 15/06/2021.
  • Een aantrekkelijk salaris: bruto maandelijks loon vanaf € 3.170 waarbij relevante anciënniteit kan worden meegenomen.
  • Een afwisselende job, met veel menselijk contact en heel wat eigen verantwoordelijkheden;
  • Maaltijdcheques;
  • Volledige terugbetaling van het openbaar vervoer of een ferme fietsvergoeding of een (elektrische) pendelfiets;
  • Een gratis hospitalisatieverzekering;
  • Eindejaarspremie;
  • Een aantrekkelijke verlofregeling;
  • De mogelijkheid tot telewerk en glijdende werkuren;
  • De plaats van tewerkstelling is Veldstraat 82, 9000 Gent.

Wat zijn de voorwaarden?

  • 1. Je hebt een masterdiploma of gelijkwaardig.
  • 2. Je hebt minstens 1 jaar professionele ervaring in de coördinatie van projecten (digitale) marketing en communicatie.
  • 3. Ervaring in de cultuursector of met de implementatie van CRM is een meerwaarde, maar geen vereiste.

Ben jij onze nieuwe coördinator gezamenlijke marketing en communicatie?
Schrijf je uiterlijk in op 14/09/2020 door te mailen naar tom.houbrix@stad.gent en voeg hierin je diploma en een recent cv toe.

Heb je nog vragen over deze vacature?

  • Over de functie-inhoud Neem contact op met: Sarah Bastien, algemeen zakelijk directeur, op het nummer 0499/59 36 20.
  • Over de procedure en arbeidsvoorwaarden Bel naar Tom Houbrix (0499/32 74 89), coördinator HR.

in categorie: Werken in S.M.A.K.

Op vrijdag 21 augustus 2020 verscheen onze advertentie in het kader van De Solidariteitsprijs XL 2020 in De Standaard. Kunstenaar Haider Jabbar ging aan de slag als tekenend journalist. 

Haider Jabbar, een Iraakse kunstenaar, greep een artikel uit de krant De Standaard aan om zijn scherpe blijk om te zetten in een tekening. Jabbar koos voor het item rond de mogelijke vergiftiging van oppositieleider Nalvani in Rusland via een kopje thee. Hij hoorde het verhaal, reflecteerde en ging meteen aan de slag. Dit resulteerde in een persoonlijke interpretatie van deze gebeurtenis, met in het Arabisch de quote "It's not my cup of tea" erboven. 

S.M.A.K. probeert via kunst en tekenen mensen met diverse achtergronden in beweging te zetten. Want tekenen kunnen we allemaal, het is een universele taal die ons verbindt. En dat is wat S.M.A.K. probeert te doen: ons verbinden. Door kunst. Met kunst.

PUBLIEKSPRIJS DE STANDAARD SOLIDARITEITSPRIJS XL – HOE KAN JE STEMMEN?

Tot zondag 6 september 2020 kan je voor onze advertentie stemmen in de categorie cultuur. De winnaars worden bekendgemaakt in de krant van 12 september 2020.

(lees verder onder de tekst)

De publieksstemming voor De Standaard Solidariteitsprijs XL start op dinsdag 25/8 en eindigt zondag 6/9 om 23.56 u.

Iedereen kan stemmen in de app DS Nieuws, de nieuwsapp van De Standaard. U kunt 2 stemmen uitbrengen, één voor de advertentie die u het sterkste vindt van de ‘non-profitsector’ en één die u het sterkste vindt van de selectie uit de ‘cultuursector’.

HOE GAAT U TE WERK?

Hebt u onze nieuwsapp DS Nieuws op uw smartphone? Open de app en klik op de banner van publieksprijs De Standaard Solidariteitsprijs XL.

Hebt u de app nog niet op uw smartphone? Surf dan naar deze link

Foto Kurt Stockman
i
Foto Kurt Stockman
Foto Kurt Stockman
i
Foto Kurt Stockman

In het voorjaar van 2019 vond in het S.M.A.K Beweegt Paviljoen de tentoonstelling van 'The Borderline Books' plaats. De tentoonstelling gaf een inkijk in de belevingswereld van de bewoners van de gevangenis in Gent en van de jonge aanstormende kunstenaars van het Secundair Kunstinstituut (SKI).

Het uitgangspunt van het project was om gedetineerden van de gevangenis Gent en leerlingen van SKI al tekenend met elkaar in contact te brengen. De drager voor deze dialoog waren 25 lege schetsboeken. Kleine groepjes leerlingen bezochten samen met een aantal van hun docenten, om de vier weken de gevangenis en nodigden de gedetineerden uit om samen met hen, in de boeken te tekenen.

Per workshop konden ongeveer zestien mensen deelnemen. Een helft van de boeken bleef tussen de workshops door in de bibliotheek van de gevangenis zodat mensen die in interesse hadden ook op cel konden verder tekenen. De andere helft van de boeken ging terug naar de school. De vraag aan de tekenaars was om op elkaars tekeningen te reageren. Op deze manier ontstond er in de boeken een visuele uitwisseling tussen de deelnemers; een kleurrijke  dialoog in tekeningen. 

De tentoonstelling liep van 18 mei tot 14 juli 2019. Deze tentoonstelling is na Light Sensitivity de tweede S.M.A.K.-beweegt tentoonstelling in het S.M.A.K. beweegt paviljoen dat werd ontworpen door Olivier Goethals.

BOEK PRISON DRAWINGS 

In samenwerking met uitgeverij Hannibal werd een selectie van de tekeningen gebundeld in in het boek 'Prison Drawings'. Dit boek is te koop in de bookshop. 

Het boek toont een enorme diversiteit aan indrukken, impulsen, stijlen en thema’s. Het is ook het indrukwekkende resultaat van  de tweeendertig workshops die zijn georganiseerd en waar in totaal bijna vijfhonderd mensen aan hebben meegetekend.

'The Borderline Books' is een samenwerking tussen S.M.A.K., het Secundair Kunstinstituut, De Rode Antraciet en de gevangenis Gent. Winnie Bauwens legde deze bijzondere samenwerking vast en maakte een korte documentaire die ook tijdens de tentoonstelling te zien zal zijn.  

Te koop in de bookshop in S.M.A.K..

Mondneusmasker: ik bescherm jou - jij beschermt mij.

Het dragen van een mondneusmasker beschermt jou en anderen tegen de verspreiding van het coronavirus. Het is een van de gezonde gewoonten die ons samen beschermt tegen het virus.

Met een mondneusmasker bedek je je neus en mond. Als je niest, hoest of praat vliegen er druppels rond. Het mondneusmasker houdt de druppels tegen. Zo is er minder risico dat je iemand ziek maakt. Het dragen van een mondneusmasker doe je dus vooral om anderen te beschermen.


Onze maskers zijn te koop in de bookshop van S.M.A.K., aan 7 euro.
Tijdens ledenactiviteiten in September/Oktober zullen de deelnemers een mondneusmasker cadeau krijgen.

Het goed ademende 205 gr/m² polyester kan gewassen worden op 90°C. 
Het polyester heeft een OEKO-TEX® Standard 100 (productklasse 2) certificering. De luchtdoorlaatbaarheid is volgens DIN EN ISO 9237 gemeten met 100 Pa op 20 cm2: +/- 166 l/m2s.
De maskers werden geconfectioneerd met twee elastieken voor achter het hoofd. Dat geeft meer comfort. Deze elastieken kunnen doorgeknipt worden om achter de oren te plaatsen indien gewenst.


Voor meer info over de reglementering betreffende het dragen van het masker verwijzen we graag naar de infopagina Coronavirus.

Juan Pablo Plazas. Foto: Alexandra Colmenares
i
Juan Pablo Plazas. Foto: Alexandra Colmenares

Om opkomend talent in deze moeilijke tijd onder de aandacht te brengen, belichten wij in deze sectie werk van Juan Pablo Plazas, die in België werkt.

De Colombiaanse antropoloog en kunstenaar Juan Pablo Plazas is gefascineerd door het vermogen van mensen en gemeenschappen om de wereld op uiteenlopende manieren te interpreteren. In zijn praktijk vertrekt hij van dagdagelijkse voorwerpen en ruwe materialen die bijzondere materiële of vormelijke eigenschappen bezitten. Met verwondering en zin voor humor haalt hij ze uit hun gewone context, verwerkt ze tot sculpturen of geeft ze een rol in een performance. Door deze handeling doorbreekt Plazas het ‘doodnormale’ en nodigt hij ons uit om objecten te begrijpen als bezielde, levende materie.

Juan Pablo Plazas werkt momenteel aan het videoproject 'Hugo Bola, el Caldero Caliente y sus amistades' (2020), waarin hij een reeks sculpturen activeert op basis van hun vorm, weerstand en individuele capaciteiten. Het project speelt in op het soort geloofwaardigheid dat je in poppentheater terugvindt terwijl het tegelijk de kunstmatigheid ervan nooit verbergt. De namen van de sculpturen zijn geïnspireerd door modernistische kunstenaars. Voor de soundscape zette Plazas een samenwerking op afstand op met muzikant Pablo Escallón.

in categorie: In de kijker

editie: James Welling | 9910
i
editie: James Welling | 9910
James Welling, Metamorphosis, 2017, S.M.A.K.
i
James Welling, Metamorphosis, 2017, S.M.A.K.
James Welling,, Seascape, 2017, S.M.A.K. collectie
i
James Welling,, Seascape, 2017, S.M.A.K. collectie

De kunstenaar heeft een werk in de S.M.A.K. collectie.

James Welling | 9910
2015 - 2017
66 + 15 a.p.'s
45 x 35 cm, off set print op uncoated Sirio white white papier - 350 gr/m2

Prijs: €500 | €425 (leden)
Reserveer uw exemplaar: info@vriendensmak.be.

James Welling (°1951, Hartford, Connecticut) maakte voor de Vrienden de editie n.a.l.v. zijn solotentoonstelling in S.M.A.K. in 2017, Metamorphosis.
Hij toonde een uitgebreide selectie werken van de vroege jaren ’70 tot nu, waarin de fundamentele veranderingen in de fotografie van de laatste decennia voelbaar zijn. In hun peilen naar de esthetische en de conceptuele onderbouw van dit medium, verspringen de kunstenaars werken voortdurend van beeld naar materie, van proces naar resultaat, van afbeelding naar abstractie, en terug.
James Wellings oeuvre verwijst uitgesproken naar de geschiedenis van de Amerikaanse schilderkunst en verbindt zich tegelijk met de kritische, postmoderne debatten die in de vroege jaren ’80 gangbaar waren bij de Pictures Generation-scène. In deze debatten stonden ideeën rond auteurschap, originaliteit en afbeelding op de voorgrond. Naast deze conceptuele basis zijn in Wellings werk emotionele stemmingen zoals melancholie en nostalgie sterk aanwezig. De kunstenaar verweeft vaak biografische gegevens met elementen uit de fotografiegeschiedenis. Wellings fotografische praktijk is vergelijkbaar met die van een “buikspreker”, zoals de kunstenaar haar zelf ooit omschreef om uit te drukken dat hij vanuit zijn fotografische blik een brede waaier aan artistieke talen omarmt.

De Choreograph-serie (2014-17) is het resultaat van de combinatie van sets van drie zwart-wit foto's - één van een landschap, een dansvoorstelling en architectuur - in de rode, groene en blauwe kleurlagen van Photoshop.
 
 
De kunstenaar heeft het werk 'Seascape' (2017) in de S.M.A.K. collectie.
Voor deze digitale videoprojectie kleurde Welling zwart-witte filmbeelden digitaal in die zijn grootvader William C. Welling in de jaren ’30 had gemaakt. De zondagsschilder filmde deze beelden van de Atlantische Oceaan ter inspiratie voor zijn schilderijen. James Wellings broer componeerde de soundtrack.
In ‘Seascape’ zien we een kleinzoon als het ware door de ogen van zijn grootvader kijken, maar dan in kleur. De video bevraagt de betekenis van auteurschap en familie, en verbindt onze digitale tijd met het analoge tijdperk van fotografie en film.

in categorie:

Deze foto werd genomen tijdens de opening van de expo van Kris Martin op 6 maart 2020, voor de coronamaatregelen. Foto: Jan Opdekamp
i
Deze foto werd genomen tijdens de opening van de expo van Kris Martin op 6 maart 2020, voor de coronamaatregelen. Foto: Jan Opdekamp
Deze foto werd genomen tijdens de opening van de expo van Kris Martin op 6 maart 2020, voor de coronamaatregelen. Foto: Jan Opdekamp
i
Deze foto werd genomen tijdens de opening van de expo van Kris Martin op 6 maart 2020, voor de coronamaatregelen. Foto: Jan Opdekamp
Deze foto werd genomen tijdens de opening van de expo van Kris Martin op 6 maart 2020, voor de coronamaatregelen. Foto: Jan Opdekamp
i
Deze foto werd genomen tijdens de opening van de expo van Kris Martin op 6 maart 2020, voor de coronamaatregelen. Foto: Jan Opdekamp

Hieronder vind je onze richtlijnen en tips voor een vlot bezoek. Het is verplicht om een mondmasker te dragen vanaf 12 jaar. 

VOOR JE BEZOEK 

  • Wij beperken het aantal bezoekers in het museum tot 60 per uur. 
  • Boek je ticket online
    • Bij de aankoop selecteer je een gewenste datum en tijdstip. Gelieve je binnen dit tijdsblok aan te melden aan de balie van het museum.
  • Of reserveer telefonisch je ticket via +32 (0)9 210 10 75, alle weekdagen tussen 9:00 tot 12:30 en 13:30 tot 16:00. 
  • Ook als je een spontaan bezoek wilt brengen aan het museum kan dat. We bekijken aan de balie of er voldoende capaciteit is in de zalen.

TIJDENS JE BEZOEK

  • Een mondmasker dragen is verplicht. 
  • Hou 1.5 m afstand van iedere bezoeker en het museumpersoneel. We stippelden een vast parcours uit om het kruisen met andere bezoekers te vermijden. 
  • Per tentoonstelling kan je een bezoekersgids thuis lezen of afdrukken. Je kan ze hier downloaden. In de zalen hangen QR-codes die naar onze expogidsen of meer informatie leiden. Laad dus zeker je smartphone op.
  • In het geval van een telefonische reservatie vragen wij om maximaal contactloos af te rekenen aan de museumbalie op het moment van het bezoek.
  • Hou je kinderen dicht bij jou en raak zo weinig mogelijk aan. 
  • Wil je gebruik maken van een rolstoel of de lift begruiken omdat je een rolstoelgebruiker slecht te been bent of met een buggy komt? Stuur dan een mail naar info@smak.be

ALLE RICHTLIJNEN IN DETAIL

Je kan via deze link de specifieke richtlijnen in detail nalezen. Belangrijk is dat je thuis blijft als je je ziek voelt. Heb je nog meer vragen, stuur dan een mail naar info@smak.be. Het tijdelijke bezoekersreglement vind je hier

Het is niet mogelijk om na de reservatie of online aankoop van de tickets, tickets te wijzigen, om te ruilen of te annuleren. Voor vragen over de online aankoop kan je terecht op het nummer +32 (0)9 210 10 75.

Tot slot: af en toe zal jouw geduld wat op de proef worden gesteld omdat een bezoeker wat meer tijd nodig heeft bij een kunstwerk, maar opnieuw: geniet van wat je al kan zien en sta dan even (letterlijk) stil.

in categorie: In de kijker

Dag van de Vrienden v/h S.M.A.K. Foto: Jan Opdekamp
i
Dag van de Vrienden v/h S.M.A.K. Foto: Jan Opdekamp

Bekijk al de ledenvoordelen.

Als Vriend ervaar je alles wat het S.M.A.K. te bieden heeft op de best mogelijke manier. Je ijvert mee voor een nieuw museumgebouw en ondersteunt de uitbreiding van onze collectie.

  • Bezoeken aan ateliers, musea en galerijen in binnen- en buitenland
  • Dag v/d Vrienden met gratis lezingen, performances, rondleidingen en lunch
  • Reizen en trips
  • Video- en performance evenement Etcetera

Dankzij onze leden kunnen wij de ledenwerking verderzetten, jonge kunstenaars een platform geven en de collectie uitbreiden.

Door de huidige Corona-maatregelen zijn we beperkt in het organiseren van ledenactiviteiten. Daarom geven wij graag 2 maanden extra op een lidmaatschap.

De Vrienden ijveren mee voor een nieuw museumgebouw. Bouw je (letterlijk) mee aan de toekomst van S.M.A.K.? Vanaf 10 euro is het al mogelijk om lid te worden. Klik hier voor alle formules. 

in categorie: Vrienden v/h S.M.A.K.

Jan Fabre, De man die de wolken meet, 1998, foto: Dirk Pauwels
i
Jan Fabre, De man die de wolken meet, 1998, foto: Dirk Pauwels
gids Joke Lootens
i
gids Joke Lootens

Ondertussen werden de groepsbezoeken hervat, maar je krijgt van ons nog een verhaal, een anekdote, een blik op een kunstwerk door een van onze gidsen. Vandaag is dat gids Joke Lootens.

Alle groepsbezoeken in S.M.A.K. werden door COVID-19 geannuleerd tot eind juni 2020, dus ook de gidsen vielen een tijdlang zonder werk. Al die tijd vergaten we hen niet: zij blijven geboren en boeiende vertellers, of dit nu in de museumzaal is of via deze weg. 

Wat schuilt achter een façade?

"Ik hou ervan als het zien van een beeldend kunstwerk een beleving oproept bij de toeschouwer. Dat zie ik ook als mijn taak als gids, ervoor zorgen dat het kijken ook een ‘ervaren’ wordt, iets dat ons dichter bij het leven brengt. Meestal gids ik (al dan niet kleine) kinderen en jongeren, die vaak nog van een meer open blik getuigen dan ons, en bij wie die uitdaging dus een makkelijkere klus is. Maar ook volwassenen stel ik al graag eens voor die uitdaging.

Het begint dan al aan de ingang van het S.M.A.K., bij die beruchte man die de wolken meet. “Zullen we eens samen de wolken meten?”, vraag ik dan keer op keer. Armen strekken zich, ogen gaan wijd open, nekken worden gestrekt. Een ervaring met onze nietigheid, en met een inherente droom in ons allen om kunstenaar te zijn, via kunst het ordinaire te overstijgen.

Dan gaat het verder de trappen op om het imposante gebouw binnen te treden. En dat gebouw, dat is op zich ook een ervaring. Witte muren, ‘the white cube’ die gewoonlijk geconcipieerd is om hedendaagse kunst tot zijn recht te laten komen. Hoe ervaren we die witte muren? Komen ze op ons af of verwijderen ze zich van ons? Worden we op onszelf teruggeworpen door al dat wit? Duizelt het ons voor onze ogen? Hoe zou jij een museum voor hedendaagse kunst inrichten?

Boven heb je dan die grote zaal die met zijn ramenpartij uitkijk geeft op buiten, het park en het Museum voor Schone Kunsten. Wat doet het met ons om vanuit binnen naar buiten te kijken, vanuit de kunst naar het leven van alle dag? Hoe voelen we ons erbij?

U ziet, het museum hoeft nog niet eens gevuld te zijn met kunstwerken opdat het reeds een ervaring in ons oproept."

Joke Lootens

Joke Lootens is gids in verschillende Gentse musea en stadsgids in spe. Daarnaast geeft ze massages en volgt ze een opleiding tot leerkracht biodanza.

GROEPSBEZOEK 

Sinds 1 juli 2020 kunnen we opnieuw groepsbezoeken toelaten, rekening houdend met jullie en onze veiligheid. 
Via deze link vind je alle informatie. 

in categorie: In de kijker

Borgerhoff & Lamberigts bracht het boek 'Exit' uit, over het oeuvre van Kris Martin 

Deze rijkelijk geïllustreerde catalogus geeft een overzicht van alle kunstwerken uit deze retrospectieve tentoonstelling aangevuld met een interview met de kunstenaar en een duidende tekst van S.M.A.K.-directeur Philippe Van Cauteren.

Mijn brein is mijn studio. Ik ben een conceptueel kunstenaar pur sang en ik heb dus niet echt een studio nodig.’

De voorbije twintig jaar toonde Kris Martin zijn werk vooral in het buitenland. In het S.M.A.K. in Gent kan je voor het eerst in eigen land kennismaken met zijn sprekende oeuvre. De tentoonstelling EXIT is er tot 3 januari 2021 te bezoeken. De kunstenaar creëert aan de hand van objecten beelden die vragen oproepen over dood, vergankelijkheid en identiteit. Literatuur en mythes zijn de belangrijkste inspiratiebronnen. 

Technische kenmerken:

  • Auteurs: Kris Martin, Philippe Van Cauteren, Jens Hoffmann, Tim Vanheers
  • Prijs: 39,50 euro
  • MER is de Art Imprint van Borgerhoff & Lamberigts.
  • Bookshop S.M.A.K. 

Kris Martin (1972, Kortrijk, België) is een Belgische conceptueel beeldend kunstenaar die woont en werkt in Gent. Zijn kunstwerken worden internationaal tentoongesteld in instituten als het Kunstmuseum Bonn (Duitsland), Tate Modern londen (Engeland), Centre Pompidou Parijs (Frankrijk), Moma P.S.1 New York (Verenigde Staten) en vele anderen. Hij werkt samen met König Galerie in Berlijn (Duitsland) en Sean Kelly Gallery in New York (Verenigde Staten).

in categorie: In de kijker

Berlinde De Bruyckere, Kreupelhout - Cripplewood, 2013, foto: Dirk Pauwels
i
Berlinde De Bruyckere, Kreupelhout - Cripplewood, 2013, foto: Dirk Pauwels
Berlinde De Bruyckere, Aan-één, 2009, foto: Dirk Pauwels
i
Berlinde De Bruyckere, Aan-één, 2009, foto: Dirk Pauwels
gids Mieke Vyncke
i
gids Mieke Vyncke

Doordat alle groepsbezoeken tot eind juni 2020 geannuleerd zijn; krijg je tot dan een verhaal, een anekdote, een blik op een kunstwerk door een van onze gidsen. Vandaag is dat gids Mieke Vyncke.

Alle groepsbezoeken in S.M.A.K. werden door COVID-19 geannuleerd tot eind juni 2020, dus ook de gidsen vielen zonder werk. Al vergeten we hen niet: zij blijven geboren en boeiende vertellers, of dit nu in de museumzaal is of via deze weg. 

Kan “rauwe” kunst houvast bieden tegenover een realiteit die nog wreder en heftiger is?
Om stil bij te worden...

"Mischien heb ik  toch wel een speciaal boontje voor S.M.A.K…denk ik soms.

Ik ga er altijd graag naartoe, wil er verwijlen en word er steeds opnieuw aangenaam verrast. Elke tentoonstelling is voor mij dan ook een ware ontdekking. Dit maakt het niet eenvoudig om in 1,2,3 een keuze te maken waarover ik het hier precies wil hebben. Maar laat ik dan misschien terugkeren naar mijn eerste tentoonstelling die ik als officieel gediplomeerde gids mocht gidsen in S.M.A.K. De eerste keer heeft altijd wel iets bijzonder en onvergetelijk, niet?

Toen ik in 2014 hoorde dat de Gentse kunstenares,  Berlinde De Bruyckere, op de volledige bovenverdieping zou tentoonstellen met “Sculptures & drawings 2000 – 2014” twijfelde ik geen seconde om met een dankbaar hart aan de slag te gaan. Ik vrees dat ik sindsdien niet meer uit S.M.A.K. weg te krijgen ben.

Ik had wel al gehoord en ook wat gezien van het wereldbekende “Cripplewood -Kreupelhout”  geïnspireerd op Venetië en de figuur van Sint-Sebastiaan. (tijdens de Biënnale van Venetië 2013 in de Giardini en nadien in S.M.A.K. te zien)

Het leek een groot gekwetst wezen dat daar uitgestrekt met zo’n 16m lengte de hele ruimte innam. De takken waren met doeken omzwachteld, als gekneusde en gebroken ledematen. Hier en daar rustte de sculptuur op kussens, alsof het een ziek, verwond lichaam was dat ondersteund moest worden. Normaal kijk je naar een boom die rechtop staat en tegen weer en wind bestand is. De boomgeworden mens, misschien ook wel verwijzend naar  de Metamorfosen van de Romeinse dichter Ovidius, lag neergeveld. Ik herinner mij dat er bij mij toen al ergens een snaar geraakt was, één waarvan ikzelf schrok dat die zo intens kon trillen.

Als voorbereiding op de tentoonstelling kregen alle gidsen traditiegetrouw een persoonlijke rondleiding door de kunstenaar en curator. De paardenlijven, wassen beelden, soms wel eerder gedrochten die de ene keer leken op een menselijk lichaam en dan weer ook eigenlijk op een ondefinieerbaar wezen.

BDB maakt gipsen afgietsels van mensen, paarden, boomstukken en beschildert deze met verschillende transparante lagen gekleurde was. Ze doet dat zodanig dat alle onderdelen, ook deze van een boom, een kwetsbare mensenhuid krijgen. Op haar manier voegt ze er ook telkens opnieuw verzachtende elementen aan toe zoals, kussens, dekens, zwachtels,….

“Jelle Luipaard” (2005) zit op twee krukjes boven elkaar helemaal in elkaar gebogen maar wanneer je goed kijkt, zie je dat de kunstenares hem ook nog een 2de ruggengraat gegeven heeft. Hoe ontroerend mooi kan het niet zijn, dacht ik toen.

In “Aan-één” (2009) hangt een verminkt koppel paarden in een vitrinekast, innig elkaar omhelzend. Liefde en dood dansen een duet, Thanatos en Eros, … wat een troost en tederheid hangt er in dit samenzijn, vond ik toen en nu nog steeds.

Je kan het werk van BDB niet echt vrolijk noemen. Hompen vlees die verstrengeld liggen of aan haken hangen, kadavers om van te huiveren en te griezelen, hoorde ik ook wel eens door sommige bezoekers zeggen en toch… gaat het rondom ons ook niet om lijden en sterven?

Kunst in deze bizarre tijden: Stilstand, schoonheid en troost…

Gelukkig is er SMAK waar ruimte is om stil te staan... een plek om woordeloze troost te vinden.

Het is ook steeds opnieuw een ervaring om als gids samen met een groep  op ontdekking te gaan, kostbare momenten te delen en te beleven, meningen te wisselen en zelfs ook te troostend te verwijlen in een “niet - weten”

Maar excuseert u mij - ik gebruik hier al teveel woorden. Was het niet Rainer Maria Rilke die in één van zijn brieven aan een jonge dichter schreef dat de dingen niet allemaal zo makkelijk te begrijpen en te verwoorden zijn… en het minst te verwoorden de kunstwerken, geheimzinnige existenties…?

Op het einde van de beklijvende promenade herinner ik mij nog heel goed dat ik aan de balie toch even van al die intense indrukken moest bekomen... maar ik voelde tegelijkertijd ook hoe schoon, troostend de werken waren door er bij stil te staan.

Ik kocht aan de balie de lijvige catalogus en kon niet wachten om met de voorbereiding aan de slag te gaan. Het werd een succesvolle tentoonstelling die een grote menigte beroerde."

Mieke Vyncke

Mieke Vyncke is leerkracht met een uitgesproken passie voor kunst en cultuur en geeft sinds 10 jaar regelmatig rondleidingen als gediplomeerd museumgids in S.M.A.K., MSK en museum dr. Guislain in Gent.
Ze volgde talrijke lesreeksen i.v.m. kunst, bezocht kunstenaars in hun atelier en maakte culturele reizen en uitstappen. Haar opleiding ‘4de jaar schilderkunst’ aan de Sint-Lucas Academie te Gent verruimt haar hedendaagse blik op de kunstwereld nog meer.

GROEPSBEZOEK 

We hopen dat we opnieuw groepsbezoeken kunnen toelaten vanaf 1 juli 2020, maar dit is onder voorbehoud van wat de nationale veiligheidsraad zal beslissen. Via deze link vind je alle informatie

in categorie: In de kijker

Charbel-joseph H. Boutros, Installatie S.M.A.K. 2020, foto Dirk Pauwels
i
Charbel-joseph H. Boutros, Installatie S.M.A.K. 2020, foto Dirk Pauwels
Kinderen in een workshop in het S.M.A.K.
i
Kinderen in een workshop in het S.M.A.K.

Doordat alle groepsbezoeken tot eind juni 2020 geannuleerd zijn; krijg je tot dan een verhaal, een anekdote, een blik op een kunstwerk door een van onze gidsen. Vandaag is dat gids Anaïs Van Hoorebeke.

Alle groepsbezoeken in S.M.A.K. werden door COVID-19 geannuleerd tot eind juni 2020, dus ook de gidsen vielen zonder werk. Al vergeten we hen niet: zij blijven geboren en boeiende vertellers, of dit nu in de museumzaal is of via deze weg. 

Een zoete herinnering

"Van Eyck! Van Eyck! Gent schreeuwt Van Eyck. Intussen opent de tentoonstelling van Charbel-joseph H. Boutros, intiem en poëtisch. Hij laat ons kijken naar het onzichtbare en legt het ongrijpbare vast. Dromen, zijn slaap, een liefdesbrief, doopt hij in de was van gezegende kaarsen. We kunnen ons enkel verbeelden wat er te lezen zou zijn en waar de dromen naar toe gingen. Een vierkante meter grond uit Iran krijgt een nieuwe thuis, bevrijd van oorlog en geweld. Aan de voet van de bergen leest een man voor in een dode taal, zo lang tot de nacht de woorden uit zijn boek opslokt.
Ik ga wenskaarsen zoeken! In de Sint-Niklaaskerk word ik vriendelijk ontvangen en krijg ik een rondleiding in de kerk, ik mag eens gluren naar de etsen van de Bruycker, ik krijg uitleg over de verschillende verbouwingen aan en rond de kerk en over de gedenkplaten of obiit. Bij mijn vraag naar stompjes van offerkaarsen krijg ik het telefoonnummer van E.H Pastoor. In de Sint-Baafskathedraal zijn ze net opgehaald door de kaarsenleverancier, maar ik mag op een andere dag terugkomen. De Sint-Pietersabdij geeft mij een grote doos vol stompjes. Bezweet maar voldaan van mijn zoektocht zet ik de doos af in het S.M.A.K. Een paar dagen later ga ik toch nog eens naar Sint-Baafs, want daar lag nu juist de link met Jan van Eyck, en ik krijg een goed gevulde doos met kaarsen die amper gebrand hebben. 
Op de KUNSTMATINEE (elke eerste zondag van de maand) van maart onderzochten we de tentoonstelling van Boutros. Kinderen hebben een klik met zijn werk en gaan snel in hun fantasie met zijn taal spelen. Er rollen vragen, verhalen en ideeën. Na het bezoek aan de tentoonstelling konden we zelf aan de slag. Uit oude kleren maakten we dromenvangers (een deelnemer gebruikte zelfs haar volledige zomerbroek!). We gingen dromen in een opgemaakt bedje, met de dreamcatcher boven ons hoofd en legden onze dromen vast met de was van de wenskaarsen uit Sint-Baafs. We vingen en registreerden het licht op stenen met was. En algauw werden er ook geheimen geschreven, zorgvuldig toegeplooid en verzegeld. Zelfs een heel oud Chinees gedicht konden we vastleggen in de wenswas.
Een zoete herinnering. 
Hartelijk welkom op een Kunstmatinee van zodra het weer kan!"

Anaïs

GROEPSBEZOEK 

We hopen dat we opnieuw groepsbezoeken kunnen toelaten vanaf 1 juli 2020, maar dit is onder voorbehoud van wat de nationale veiligheidsraad zal beslissen. Via deze link vind je alle informatie

in categorie: In de kijker

Vraag het aan: een afbeelding van een kunstwerk bij je thuis en creëer mee een openluchtmuseum in je straat, dorp of stad. 

Nu het museum terug open is, en je de werken van onder meer Kris Martin kan ontdekken, staan er nog altijd meer dan 2000 collectiewerken in het depot. Omdat we kunst zou wijd mogelijk willen verspreiden en delen, is het nog steeds mogelijk om een affiche aan te vragen #smakisdichtbij. Hang je deze affiche aan je raam, dan creëren we samen een extra ’openluchtmuseum’ waardoor iedereen kunstwerken kan zien. 

Vraag het aan
Wens je een collectiewerk op te hangen? Vul dan dit google-formulier in. Wij kiezen het kunstwerk, jij krijgt een verrassende affiche met een afbeelding van een kunstwerk in je bus! Reken op twee weken voor je de affiche toegestuurd krijgt met de post. Wij plooien ze tot A4 formaat.

Wil je graag een bijdrage leveren?
Steun dan het Gentse solidariteitsfonds opgericht door vele organisaties in Gent die kwetsbare groepen ondersteunen. Je kan storten op het nummer BE04 8901 5426 8831 - EHVV vzw - met de vermelding ‘Corona’. Meer info op deze website, klik hier.

Collections.smak.be
Wil je nog meer te weten komen over onze collectie, je wenst je kinderen van het scherm te halen na al dat (t)huiswerk met ons Imaginair museum en DIY opdrachten of je wilt je collectie online samenstellen? Surf dan naar collections.smak.be.

Deze actie ligt in het verlengde van de #smakisteklein-actie die we vorig jaar lanceerden tijdens ‘20 jaar S.M.A.K.’. Toen konden Gentse handelaars, wielerploegen en Gentenaars een affiche aanvragen met een kunstwerk en die ophangen. We wilden de aandacht vestigen op het feit dat ons museum te klein is en dat onze collectie slechts gedeeltelijk gezien kan worden. Ook tijdens de lockdown was het mogelijk om een affiche aan te vragen omdat het S.M.A.K. dicht was maar we toch onze kunstwerken wilden delen. Onder de noemer #smakisdich(bij) creëerden we zo een openluchtmuseum op je wandelroute. 

in categorie: CollectieIn de kijker

Kris Martin, Bee, 2009, Foto Dirk Pauwels
i
Kris Martin, Bee, 2009, Foto Dirk Pauwels
Kris Martin | EXIT, Installation 2020, Foto Dirk Pauwels
i
Kris Martin | EXIT, Installation 2020, Foto Dirk Pauwels
Gids Hilde Proot
i
Gids Hilde Proot

Doordat alle groepsbezoeken tot eind juni 2020 geannuleerd zijn; krijg je tot dan een verhaal, een anekdote, een blik op een kunstwerk door een van onze gidsen. Vandaag is dat gids Hilde Proot.

Alle groepsbezoeken in S.M.A.K. werden door COVID-19 geannuleerd tot eind juni 2020, dus ook de gidsen vielen zonder werk. Al vergeten we hen niet: zij blijven geboren en boeiende vertellers, of dit nu in de museumzaal is of via deze weg. 

De bij is er nog.

"donderdag 12 maart 16:00.

‘Die dode bij kennen we’, riep één van de dames mij toe. Ze maakte deel uit van een groep vijftigers uit Limburg die in de voormiddag een bezoek bracht aan de Van Eyck-tentoonstelling en na een late lunch de dag in Gent wilde afsluiten met een bezoek aan het SMAK.  Ook al hadden de dames hun once-in-a-lifetime- ervaring in het MSK achter de rug, toch keken ze uit naar Kris Martins Exit, zeiden ze. Om even op adem te komen, na te genieten, te chillen. Ook voor mij was het een plezier hen door de zalen te begeleiden.

‘En u weet ongetwijfeld nog waar u de bij zag?’, reageerde ik. ‘Tja,’…  ‘Ben je het vergeten? In de kathedraal bij het Lam Gods tijdens die tentoonstelling van Jan Hoet,’ porde een oudere dame haar vriendin aan. Inderdaad, ze wist het nog. Ze had het kunstwerk leren kennen in Sint-Jan, de tentoonstelling in de Sint-Baafskathedraal waarmee Jan Hoet zijn terugkeer naar Gent fêteerde. Het was in de late lente van 2012. Dat jaar liep ook Track als een ringland van actuele kunst rondom de stad . Het waren artistieke hoogtijdagen in Gent. 2020 moest dat met het Van Eyck-jaar opnieuw worden. Hoopten we. Hopen we.

Destijds lag de gouden bij met de pootjes in de lucht op een richel in de kooi van het Lam Gods. Hoe nietig maar tegelijkertijd hoe veelzeggend had ik het toen gevonden. Van Eycks altaarstuk illustreerde de ultieme redding van de hele mensheid. Kris Martin confronteerde die christelijke heilsboodschap met een ecologisch dystopie. Want dit gouden afgietsel van een dode bij fungeert als pars pro toto van een mondiale ramp. Als de bijen uitsterven dan  is ook de mensheid ten dode opgeschreven.

In 2012 heeft de kunstenaar de bij niet zelf op de richel geplaatst. Omdat hij toen in het buitenland verbleef, vertrouwde hij die belangrijke taak toe aan zijn 5-jarige zoon. ‘En werkelijk,’ vertelde Kris Martin trots, ‘hij had het kunstobject op de best mogelijke plaats neergelegd, op nauwelijks een centimeter van de gulden snede. Het werk van een untroubled mind nietwaar?’ Voor Exit daarentegen, had de kunstenaar de regie in eigen handen gehouden. Bee, het kleinste werk in de overzichtstentoonstelling, kreeg een volledige zaal voor zich. In een verduisterde ruimte, achter een onzichtbare glazen wand, perfect belicht. Onheilspellend mooi. ‘Weet je, soms ben ik profetisch,’ zei de kunstenaar. ‘Het werk uit 2009 heeft naderhand aan betekenis gewonnen. Het uitsterven van de bijenwereld is een acuut probleem. In mijn tuin bestuif ik zelf mijn planten, tot jolijt van de voorbijgangers overigens,’ voegde hij eraan toe.

donderdag 12 maart 17:30

S.M.A.K. sluit de deuren. Ik neem afscheid van de Limburgse dames. De museum-lockdown is nakend. Verbijsterd blijven we achter. Als van het Lam Gods geslagen, zegt men wel eens.

dinsdag 19 mei 9:30

S.M.A.K. is eindelijk weer open. De bij is er nog. Wij zijn er straks ook weer."

Hilde Proot

Hilde Proot is stads- en museumgids. Ze was een tijdlang docent aan de opleiding Gids & reisleider van het Perspectief.

GROEPSBEZOEK 

We hopen dat we opnieuw groepsbezoeken kunnen toelaten vanaf 1 juli 2020, maar dit is onder voorbehoud van wat de nationale veiligheidsraad zal beslissen. Via deze link vind je alle informatie

in categorie: In de kijker

Jacqueline Mesmaeker Peggy & J.M. © Jacqueline Mesmaeker
i
Jacqueline Mesmaeker Peggy & J.M. © Jacqueline Mesmaeker
i
Jacqueline Mesmaeker L'Androgyne, 1. Avion en phase d’approche, 1986-2013 Gemengde techniek / Technique mixte / Mixed media Privéverzameling
Jacqueline Mesmaeker Bolsena, 2015 PAL-video, 4:3, kleur, geen geluid, lusprojectie / Vidéo PAL, 4:3, couleur, sans son, projection en boucl
i
Jacqueline Mesmaeker Bolsena, 2015 PAL-video, 4:3, kleur, geen geluid, lusprojectie / Vidéo PAL, 4:3, couleur, sans son, projection en boucl

In samenwerking met Museumcultuur Strombeek/Gent presenteert BOZAR de eerste grote tentoonstelling van de Belgische kunstenaar Jacqueline Mesmaeker.

Met 'Ah, quelle aventure !' presenteert BOZAR, in samenwerking met Museumcultuur Strombeek/Gent*, een breed ensemble aan werken van de Belgische kunstenaar Jacqueline Mesmaeker. Ze is geboren in 1929 in Brussel, de stad waar ze nog altijd actief is. Haar carrière als beeldend kunstenaar start pas halverwege de jaren ’70. Enkele thematische leidmotieven, literaire gevoeligheden en haar pionierende experimenten met film komen samen in deze tentoonstelling, die is opgevat als een wandeling door haar oeuvre.

Praktische informatie

  • In Bozar in Brussel - nog tot 21 juli 2020.
  • Meer informatie en tickets: website Bozar 
  • Website CC Strombeek 
  • Curators: Luk Lambrecht, Lieze Eneman
  • Met dank aan: Marie Sardin, Galerie Nadja Vilenne
  • Coproductie: BOZAR, Museumcultuur Strombeek/Gent, Cultuurcentrum Strombeek

* Museumcultuur Strombeek/Gent 
Sinds januari 2013 werkt Cultuurcentrum Strombeek structureel samen met S.M.A.K.. Het Cultuurcentrum realiseert onder de noemer Museumcultuur Strombeek/ Gent projecten waarin een bepaalde thematiek wordt uitgediept. Dit gebeurt aan de hand van de collectie van S.M.A.K., die bestaat uit meer dan 2 000 werken en een periode van pakweg zestig jaar omspant. De werken uit de collectie van S.M.A.K. worden aangevuld met werken uit privécollecties en nieuwe producties. Museumcultuur Strombeek/ Gent is een unieke interregionale samenwerking met als doel een nieuw publiek in contact te brengen met de recente kunstgeschiedenis op basis van de rijke collectie van S.M.A.K.en is een concept van Cultuurcentrum Strombeek. De uitwerking en organisatie vinden plaats in nauwe samenwerking met S.M.A.K.

in categorie: Extra Muros

Robert Therrien, No Title (Stacked Plates), 1994
i
Robert Therrien, No Title (Stacked Plates), 1994
Gids Lisa Bracke
i
Gids Lisa Bracke
i
Gids Lisa Bracke in de tentoonstelling 'Kris Martin | EXIT

Doordat alle groepsbezoeken tot eind juni 2020 geannuleerd zijn, krijg je tot dan een verhaal, een anekdote, een blik op een kunstwerk door een van onze gidsen. Vandaag is dat gids Lisa Bracke.

Alle groepsbezoeken in S.M.A.K. werden door COVID-19 geannuleerd tot eind juni 2020, dus ook de gidsen vielen zonder werk. Al vergeten we hen niet: zij blijven geboren en boeiende vertellers, of dit nu in de museumzaal is of via deze weg. 

Gouden gids.

"Zenuwachtig sta ik in de zaal. Voor me ligt een zee van blauw in het licht van de lampen. Een rode explosie van vormen vindt plaats op de muur links van me en rechts wedijveren Picasso en Pollock om het hoogste woord. In de hoek van de ruimte voert Emanuel Feuermann een monumentaal celloconcerto uit in geluidloze vormen.

Op mijn borst prijkt de badge van 'Gouden Gids'. Het is mijn eerste ervaring als gids in SMAK en ik geef mijn ogen goed de kost. SMAK viert zijn 20ste verjaardag met de feestelijke overzichtstentoonstelling De Collectie (1), Highlights for a Future. De genodigden komen druppelsgewijs binnen en laveren tussen de werken onderwijl glimlachend, keuvelend, bewonderend.

Wat een avond om je gidsenavontuur te starten! In de weken daarop ondernam ik diverse ontdekkingstochten doorheen de jungle van kunstwerken om bij een paar zeldzame en exotische specimens stil te staan. De dansende Stacked Plates van Robert Therrien bracht menig kind in vervoering door het ritueel dat aan de magische openbaring vooraf gaat. Samen wandelden we rond de enorme berg opeengestapelde borden terwijl we onze blik fixeerden op een punt in het midden. De eerste roep van verwondering schalde door het kabinet en algauw vulde de ruimte zich met kreten van verbazing en plezier.

Mijn naam is Lisa Bracke en ik ben gids in S.M.A.K. Ik studeerde eerst aan Hogent om een lerarendiploma in de vakken plastische opvoeding en geschiedenis te behalen, vervolgens aan LUCA School of Arts om een bachelor illustratie en een master in de beeldende kunsten op zak te steken. Naast het gidsen ben ik illustrator en geef ik een klein beetje les. Kunstbeleving staat centraal in de rondleidingen die ik geef. Ik kijk met de groep naar en met het kunstwerk mee, ga in dialoog om samen tot nieuwe inzichten te komen.  Elke eerste woensdag van de maand kan je me terugvinden in het museum met grootouders en hun kleinkinderen in de maandelijkse workshop Oma, wat heb je grote ogen!.

Graag tot binnenkort!"

Lisa Bracke

Lisa is sinds 2019 gids in het S.M.A.K.

GROEPSBEZOEK 

We hopen dat we opnieuw groepsbezoeken kunnen toelaten vanaf 1 juli 2020, maar dit is onder voorbehoud van wat de nationale veiligheidsraad zal beslissen. Via deze link vind je alle informatie

in categorie: In de kijker

i
Honoré d'O, De Handdoek, 2020
i
Honoré d'O, De Handdoek, 2020

Beeldend kunstenaar Honoré d’O werd uitgenodigd om deze zomer een tentoonstelling te maken in de Sint-Jacobskerk in Gent. Een actuele expo, aangepast aan de Corona-tijd.

Met de tentoonstelling ‘De Handdoek’ in de Sint-Jacobskerk in Gent toont de hedendaagse kunstenaar Honoré d’O* hoe belangrijk en noodzakelijk de immaterialiteit van kunst is in deze actuele tijd. Dit bezoek is gratis. 

Naar aanleiding van het Van Eyck-jaar nam d’O de ‘Annunciatie’ op het achterpaneel van het ‘Lam Gods’ als vertrekpunt. Daarbij focuste hij op de handdoek, die symbool staat voor zorgzaamheid, hygiëne, voorbereiding en zuivering. Het concept van steun, een van de rode draden binnen het oeuvre van de kunstenaar, integreert zich feilloos in de architectuur van de kerk, niet alleen door de vergeestelijking van materie zichtbaar te maken, maar ook via stokken en steunmannetjes die letterlijk ondersteuning geven. “Het ene werk genereert onophoudelijk verbanden met het andere en trekt er de betekenissen van open, in de onontgonnen ‘mythologie van de actuele nabijheid’”, zoals Honoré d’O het zelf verwoordt.

Op zondag 31 mei 2020 opende Philippe Van Cauteren, artistiek directeur van S.M.A.K., de tentoonstelling zonder publiek op het spreekgestoelte van de kerk. 

Praktische info:

  • Je kan de expo gratis bezoeken tot en met 31 oktober 2020 in de Sint-Jacobskerk in Gent  zijn op vrijdag, zaterdag en zondag van 14u tot 18u – in beperkte groep.
  • Het is niet nodig om te reserveren, dit bezoek is gratis. 
  • Naar aanleiding van deze tentoonstelling verschijnt er een boek in de vorm van een missaal, uitgegeven door MER. B&L in een vormgeving van Luc Derycke met Pauline Scharmann. Auteurs van een ‘gebed’ zijn onder andere: Cathérine Verleysen, Luc Derycke, Honoré d’O, Philippe Van Cauteren,…
  • Deze expo is een initiatief van de vzw Jacobus en werd mogelijk gemaakt dankzij de steun van de Stad Gent, de Stichting Liedts-Meesen, HOGENT, VUB, het S.M.A.K. en zovele anderen
  • Website 

* Honoré d’O vertegenwoordigde in 2005 België op de Biënnale van Venetië en was in 2007 laureaat van de Cultuurprijs van de Vlaamse Gemeenschap. Hij stelde veelvuldig tentoon in binnen- en buitenland en nam deel aan de internationale Biënnales van Johannesburg, Taipei, São Paulo, Sydney, Moskou en de Triënnale van Kathmandu. Zijn werken verworven een plek in verschillende belangrijke museumcollecties en als permanente sculpturen in de openbare ruimte.

in categorie: Extra Muros

Uit de Collectie | Verlust der Mitte, curated by Christoph Büchel, 2017, Foto Dirk Pauwels
i
Uit de Collectie | Verlust der Mitte, curated by Christoph Büchel, 2017, Foto Dirk Pauwels
Uit de Collectie | Verlust der Mitte, curated by Christoph Büchel, 2017, Foto Dirk Pauwels
i
Uit de Collectie | Verlust der Mitte, curated by Christoph Büchel, 2017, Foto Dirk Pauwels
Uit de Collectie | Verlust der Mitte, curated by Christoph Büchel, 2017, Foto Dirk Pauwels
i
Uit de Collectie | Verlust der Mitte, curated by Christoph Büchel, 2017, Foto Dirk Pauwels

Doordat alle groepsbezoeken tot eind juni 2020 geannuleerd zijn, krijg je tot dan een verhaal, een anekdote, een blik op een kunstwerk door een van onze gidsen. Vandaag is dat gids Helena Buyst.

Alle groepsbezoeken in S.M.A.K. werden door COVID-19 geannuleerd tot eind juni 2020, dus ook de gidsen vielen zonder werk. Al vergeten we hen niet: zij blijven geboren en boeiende vertellers, of dit nu in de museumzaal is of via deze weg. 

Een ervaring met een lach en een traan.

"Deze zomer zal het 12 jaar geleden zijn dat ik mijn eerste stappen als gids in het S.M.A.K. zette. Als ik terug kijk op deze periode, komen onmiddellijk een aantal mooie, poëtische tentoonstellingen in mijn gedachten. Ik denk aan de overzichtstentoonstellingen van Mark Manders, Jorge Macchi en Nedko Solakov. Maar de - naar mijn gevoel - meest spraakmakende tentoonstelling, vond plaats in 2017. Ik neem jullie graag terug mee naar de expo Verlust der Mitte, gecureerd door Christoph Büchel.

Nog voor de opening werd ons duidelijk gemaakt dat het een heel bijzondere presentatie zou worden. Er werd een andere aanpak van ons verwacht, dan de ‘klassieke’ manier van gidsen. Het format ‘gouden gids’ was meer van toepassing. Hierbij neem je geen groep op sleeptouw van het éne naar het andere kunstwerk, maar wandel je door de tentoonstelling en ga je een gesprek aan met bezoekers die graag wat meer toelichting wensen. De tentoonstelling nam de volledige benedenverdieping van het museum in beslag, maar ook buiten waren er een aantal ingrepen gebeurd. Zo stond er op de parking een bus en aan de plantentuin een tentenkamp opgesteld. Het was een echte totaalervaring. Zodra je de tentoonstelling binnen stapte, was je snel vergeten dat je in een museum was.

In de rechtervleugel leek het of er een vluchtelingenkamp was opgesteld. Aan de muren hingen toppers uit de collectie. Maar de vloer was bedekt met matrassen, rugzakken, medicatie, schoenen, reiskoffers, tandenborstels… De opgestelde sculpturen werden gebruikt als kapstok.

De hamvraag van het publiek was uiteraard of dit echt was of in scène werd gezet. Twijfel was er. De reacties waren uiteenlopend. Sommigen vonden het te proper om echt te zijn. Anderen vonden het wel geloofwaardig. De éne wou snel de zaal weer verlaten, de andere nam wel de tijd om de kunstwerken aan de muur te bekijken. Maar ook het antwoord op die hamvraag lokte een waaier aan reacties uit. Er waren immers wel degelijk ‘echte’ vluchtelingen in het museum aanwezig. Zij sliepen echter niet op deze matrassen, maar hadden aparte slaapruimtes, afgesloten van het publiek, in de linkervleugel van het museum.

Deze 10-tal jonge mannen en jongedame, maakten deel uit van de tentoonstelling. In de middenzaal werd hun rol duidelijker. Er werd een link gelegd tussen de actuele vluchtelingenproblematiek en het Belgisch koloniaal verleden.
Beursstandjes van bedrijven die investeren in Congo, werden afgewisseld met een Congolees dorp zoals op de wereldtentoonstelling expo 58, een boksring, een raket, een winkelstraat en een receptieruimte voor FN Herstal. Iets verder kwam je in een kapsalon en bar, discotheek met biljarttafel en leefruimte terecht.

In een winkeltje met Congolese beelden stond ook een buste van Leopold II. Deze zou later gebruikt worden als model voor een workshop boetseren waaraan de residenten deel namen. Ook maakten ze wapens, in Belgische chocolade.
Sommige bezoekers vertelden mij dat ze blij waren dat de residenten op het moment van hun bezoek niet aanwezig waren. Niet dat ze hen niet wilden ontmoeten, maar ze vonden de confrontatie al hard genoeg. Ook ik heb de tentoonstelling ervaren als een slag in het gezicht. Zo veel vragen, zo veel betekenislagen. Ik was er werkelijk niet goed van.

Het was een heel bijzondere ervaring. Zo speelde ik spelletjes met kinderen en had ik een kritisch gesprek over de receptie van FN Herstal die in scène was gezet. Of kwam een man een vurig pleidooi voor Leopold II houden.
Het feit dat een kunstwerk zo veel verschillende nuances van meningen en gevoelens naar boven kan brengen, vind ik straf. En daarom zal deze tentoonstelling me nog lang bij blijven.

Ook op persoonlijk vlak bleek deze expo voor mij belangrijk te zijn. Wie mij kent, weet waarover ik het heb. Wie mij niet kent, mag het me altijd eens komen vragen, liefst in het S.M.A.K., ergens tussen de kunstwerken."

Helena

Helena Buyst is leraar en pedagogisch coördinator aan de KASK te Dendermonde.
S
inds de zomer van 2008 werkt ze als gids in S.M.A.K. Daarnaast verzorgde ze ook reeds verschillende workshops voor het museum, zoals bijvoorbeeld Palmarium en #smakisteklein tijdens de Gentse Feesten.

GROEPSBEZOEK 

We hopen dat we opnieuw groepsbezoeken kunnen toelaten vanaf 1 juli 2020, maar dit is onder voorbehoud van wat de nationale veiligheidsraad zal beslissen. Via deze link vind je alle informatie

Helena is sinds 2008 gids in het S.M.A.K.

in categorie: In de kijker

Christo, Grand empaquetage noir, 1969 Collectie S.M.A.K., verworven via de Vrienden v/h S.M.A.K. in 1969
i
Christo, Grand empaquetage noir, 1969 Collectie S.M.A.K., verworven via de Vrienden v/h S.M.A.K. in 1969

Zondag 31 mei 2020 overleed de Bulgaars-Amerikaanse kunstenaar Christo (°1935, Gabrovo, Bulgarije) in New York City. Hij was actief als architect, beeldhouwer, installatiekunstenaar, schilder en tekenaar. Ook wij hebben een werk van hem in onze collectie. 

Met zijn ‘inpakkunst’ verwierf hij internationale faam. Na zijn studies in 1956 ontvluchtte hij het Bulgaarse communistische regime en vestigde hij zich in Parijs, waar hij zijn eerste ingepakte voorwerpen begon te maken. Christo vond al snel aansluiting bij de Parijse kunstscene en de nouveau réalistes, waarmee hij vaak werd geassocieerd. Maar hoewel ook hij alledaagse voorwerpen assembleerde, lag zijn conceptuele focus elders. Hij zag zijn werk niet zozeer als maatschappijkritiek maar als een middel om zich te verdiepen in esthetische kwesties zoals verhulling vs. onthulling en grens vs. openheid. 

'Grand empaquetage noir' in onze collectie

Met 'Grand empaquetage noir’ (1969) uit de museumcollectie brengt S.M.A.K. hulde aan de kunstenaar. Het werk ontstond als een voorstudie voor Christo’s eerste grootschalige projecten in de openbare ruimte, zoals ‘Wrapped Museum of Contemporary Art Chicago’ (1969). Met het werk onderzocht de kunstenaar het gedrag van een over een hoekig object gedrapeerd stuk textiel. De touwen die het doek oorspronkelijk bijeenhielden, werden onderaan verwijderd. Zo kon het doek in een ‘dramatische choreografie’ doorlopen over de vloer van de tentoonstellingsruimte en benadrukte Christo niet enkel meer de contouren van het ingepakte voorwerp maar ook de sculpturale kwaliteit van de gedrapeerde textiel. In vouwen vallende stoffen zijn een veelvoorkomend motief in de kunstgeschiedenis en komen voor in bv. renaissanceschilderijen van Tintoretto, barok beeldhouwwerk van Bernini en de actuele jurksculpturen van Beverly Semmes.

atelier, foto: Isabelle Pateer
i
atelier, foto: Isabelle Pateer
atelier, foto: Isabelle Pateer
i
atelier, foto: Isabelle Pateer
atelier, foto: Isabelle Pateer
i
atelier, foto: Isabelle Pateer
atelier, foto: Isabelle Pateer
i
atelier, foto: Isabelle Pateer
editie Virginie Bailly
i
editie Virginie Bailly

Anderlecht, België

Mentale moule voor de blik of venster op de realiteit.
 
"Tien jaar lang leefde en werkte ik in een oude drukkerij gesitueerd in een rafelrand van Anderlecht, een gebied met de naam ‘Petite-île. Deze plek was de voedingsbodem voor mijn werk en mijn atelier fungeerde als mentale ruimte, een tweede lichaam.
Als kunstenaar die zich als waarnemer in de wereld positioneert, bouw ik kijkdozen, tijdelijke installaties die de idee van de meerduidige blik reflecteren. Frank Maes noemde deze kijkdozen in 2014 ‘Moules voor de blik’. Het zijn vensters op de realiteit gecreëerd om de blik te vangen en aan te scherpen.
De opgedane ervaringen en informatie die zich op mijn netvlies enten, verteer en vertaal ik nadien in mijn atelier waar ik de rust vind om mijn mentale landschappen te creëren.
In dit opzicht is mijn atelier de omkering van een moule voor de blik, namelijk een mentale ruimte waarin ik mijn ideeën en ervaringen kan verdiepen en diep in mezelf kan afdalen.
Citydev ontfermt zich over de wijk la Petite île en de kanaalzone als nieuw ontwikkelingsgebied. In december 2019 verliet ik met pijn in mijn hart mijn atelier. Het was alsof ik een stuk van mezelf verloren was. Toen volgde de Lockdown en was er meer dan ooit tijd om te rouwen om mijn verloren plek. Uit het verlies ontstond stilaan een verlangen om mij te herbronnen en het concept van een atelier anders in te vullen. Zoekende komt de nomade in mij naar boven, die momenteel genoegen schept met slechts een mentaal atelier omdat ik nog niet toe ben het vorige te vergeten. 
Dit proces van loslaten, bracht mij ertoe om het gebouw waarin mijn atelier huisde als een object met een verhaal op de dissectietafel te leggen. Ik nodigde de kunstenaars Mira Sanders, Isabelle Pateer, Sarah Vanagt en Michel Yang uit om samen met mij te reflecteren over de idee van het kunstenaarsatelier dat op het punt staat afgebroken te worden. Het gebouw zindert nog na van haar geschiedenis, binnenkort zal het enkel uit stof en puin bestaan. Uit dit spanningsveld ontstaat een vonk, nieuwe energie. Vanuit deze prille dialoog komen nieuwe concepten en bedenkingen naar voor. De eerste interventie is van de fotografe Isabelle Pateer die het atelier vastlegde net voor en na de verhuizing. Tijdens een performance vulde Michel Yang de leegstaande ruimte met intense Tibetaanse gezangen waarvan de klanken als sporen op de lege muren blijven plakken. Het vervolg ligt nog open." - Virginie Bailly, juli 2020
 
 
 
Vrienden v/h S.M.A.K. maakten een editie met de kunstenaar, in 2016.
 
Virginie Bailly | ‘Hommage à Bartlebooth’
27 + 3 a.p.'s (elk exemplaar is uniek en met de hand bijgewerkt met verf en papier)
38 x 64 cm, techniek: giclee, digitale druk met hoogwaardige pigment-inkten op 310 gram zuurvrij archivaal papier, Museum Heritag

Prijs: €420 (€360 Leden)
Reserveer uw exemplaar: info@vriendensmak.be. Bekijk de beschikbare exemplaren.
gids Piet Vanclooster
i
gids Piet Vanclooster
Michaël Borremans, The house of opportunity (the Chance of a Lifetime)’ (2003)
i
Michaël Borremans, The house of opportunity (the Chance of a Lifetime)’ (2003)

Doordat alle groepsbezoeken tot eind juni 2020 geannuleerd zijn; krijg je vanaf nu een verhaal, een anekdote, een blik op een kunstwerk door een van onze gidsen. Piet Vanclooster bijt de spits af. Duik mee in zijn filosofische kijk op het werk ‘The house of opportunity (the Chance of a Lifetime)’ (2003) van Michaël Borremans.

Alle groepsbezoeken in S.M.A.K. werden door COVID-19 geannuleerd tot eind juni 2020, dus ook de gidsen vielen zonder werk. Al vergeten we hen niet: zij blijven geboren en boeiende vertellers, of dit nu in de museumzaal is of via deze weg. 

Onderhavige tekst is geschreven naar aanleiding van de tentoonstelling ‘De Collectie (1), Highlights for a future’ die in 2019 in het S.M.A.K. werd gehouden.

"Daar staat voor ons een huis. Het is het eerste wat opvalt wanneer we ‘The house of opportunity (the Chance of a Lifetime)’ (2003) van Michaël Borremans te zien krijgen. Het is iets wat ons zeer vertrouwd overkomt en wat we meteen ook herkennen: we zien immers een dak, muren, …

Volgens het mentaal schema dat we van een huis hebben, gaan we bijna automatisch op zoek naar andere elementen die er intrinsiek deel van uitmaken, zoals ramen en deuren. Omdat deze niet direct te bespeuren vallen, voelen we ons gedwongen dit verder uit te pluizen. We zoomen in en vinden enigszins gerustgesteld al vrij snel een reeks elementen die ramen of vensters kunnen voorstellen, maar ze zijn zo minuscuul dat ze precies niet in verhouding staan tot het geheel van het huis. Daarenboven zijn het er wel honderden, misschien zelfs duizenden, die in dunne rijen de volledige muren van het huis in beslag nemen. En hoe langer we er aandacht aan besteden, hoe meer we beginnen twijfelen of het wel vensters zijn. Als gevolg hiervan verschuift onze focus. “Een deur, een huis dient dan op zijn minst toch een deur te hebben!” zo verzekeren we onszelf. We gaan op zoek naar een deur maar vinden deze evenwel niet meteen terug. Verdraaid. We zetten een aantal stappen achteruit. Aha, misschien kan er ons toch iets geruststellen. Er blijkt immers telkens een lichte verzakking te zijn in de rijen vensters die we daarnet nog op de voorgevel meenden te zien, zowat te midden van de voorgevel, en als we dit goed en wel beschouwen, kunnen we precies de contouren ontwaren van een gigantische deur, van beneden aan het huis tot bijna tegen het dak aan en terug. Zeker zijn we echter niet, het zijn slechts de vage contouren, die ook nog eens – op de koop toe – onze vooronderstelde rijen vensters overhoop komen halen. Mocht het effectief een deur zijn die open kan gaan, dan draaien de vensters die erin zitten met de deur mee als die geopend wordt?! Dat kan toch niet! We beginnen ons te ergeren, maar we geven niet op, een huis dient een deur te hebben én een deur zullen we vinden! We gaan opnieuw dichter bij het schilderij gaan staan en zoomen vervolgens in op bepaalde zones. Na een poosje onderscheiden we rechts onderaan aan de voorgevel een trap, en nog eens rechts van die trap menen we, hoe microscopisch het ook is, een deur te onderscheiden of iets dat toch op zijn minst op een ingang lijkt. Bizar. Heeft het huis nu een grote of een kleine deur? Hierover blijven we in het ongewisse. Michaël Borremans speelt hier duidelijk met ons voeten, hij doet ons twijfelen, hij haalt ons mentaal schema van wat ons zo vertrouwd is – een huis met ramen en deuren – overhoop.

Ondertussen is het ons ook al opgevallen dat er op het schilderij mensen zijn afgebeeld die rond het huis lopen of staan, mensen van verschillende groottes; en dat net naast die kleine ingang, die we zonet beschreven, er uiterst minieme mensen vertoeven. Wat doen die mensen daar, en waarom hebben al die mensen eigenlijk een verschillende grootte? Sommige mensen zijn dan weer eerder vluchtig geschetst, anderen lijken zelfs doorzichtig? Zijn deze laatsten er wel, of hebben ze slechts een schijn van aanwezigheid?

Wanneer we vervolgens weer onze aandacht richten op de voorgrond, dan staat centraal voor ons een raadselachtig, onafgewerkt, haastig getekend, graffiti-achtig object. Het heeft iets fallisch. De kunstenaar heeft daar iets mysterieus neergepoot voor ons, en we mogen het naar believen invullen, zo lijkt het wel. Eén zaak is zeker, mochten we Borremans vragen naar wat dit mysterieuze object nu precies moet voorstellen, hij er niet zou op antwoorden. Sommigen zien er een fontein in, anderen een standbeeld, weer anderen een lamp want het is alsof het licht uitstraalt. En op de koop toe zien we een aura van licht rond één van de middelgrote mensen die rechts van het huis staat afgebeeld. Misschien straalt het licht van de lamp wel af op die persoon? Het komt in je op dat het geen toeval kan zijn dat het vreemde object en die ene persoon beide oplichten, beide moeten op een of andere manier in relatie staan tot elkaar. Maar wat het precieze verband is, ontgaat je volledig. Wat er afgebeeld staat wordt steeds raadselachtiger.

Zoomen we vervolgens weer uit, dan valt het ons op dat het huis in een grote zaal staat. Het gebouw waarin het is neergepoot voelt zwaar aan, het lijkt wel opgetrokken uit gewapend beton. Het huis staat precies in een bunker. De muren blijken evenwel niet volledig massief te zijn, rechts zien we als het ware daglicht doorheen een zuilenpartij schijnen. Bovenaan in het plafond zien we brandende spots zitten. Het geheel, het huis neergepoot in een grote zaal met mensen die er rondlopen, straalt een bepaalde sfeer uit – het heeft iets beklemmends …

En nu, in een fractie van een seconde, verschijnt mogelijks een unheimlich gevoel bij de toeschouwer. Iets dat kwalitatief anders is dan het raadselachtige karakter van alles wat we tot nu toe hebben beschreven. Hoe vreemd en mysterieus alles ons ook toescheen, hoe intellectueel onzeker we ons ook hebben gevoeld, dit alles heeft tot nu toe niets van doen gehad met het Unheimliche dat ons op dit ogenblik, in een flits, doet verstarren.

Het verschijnt op het moment dat iets je begint te dagen, namelijk wanneer je je opeens bewust wordt van de ruimte waarin je als museumbezoeker staat, en je een blik over je schouder werpt om vast te stellen dat de zaal van het museum grote gelijkenissen vertoont, ja zelfs bijna samenvalt met de grote zaal met de betonnen muren op het schilderij waarin het huis staat. Links achter ons in de museumzaal waar het schilderij is opgehangen zien we eveneens het daglicht doorheen een zuilenpartij binnenvallen. Dezelfde zuilenpartij van op het schilderij! Meer nog, we kijken naar boven en zien quasi gelijke spots in het plafond van de museumzaal zitten. En, als de ruimte waarin we als museumbezoeker staan dezelfde is als op het schilderij, wie zijn dan de mensen die afgebeeld staan rond het huis? Wij natuurlijk. We worden dus in het schilderij gezogen. We verplaatsen onszelf in het schilderij. De consequentie hiervan is dat we ons dus paradoxaal genoeg zowel buiten als binnen het schilderij bevinden. We kijken naar onszelf die naar een huis kijken binnenin een zaal die zowel echt als geschilderd is. En dit is nog niet alles, want in een en dezelfde beweging wordt datgene wat op de voorgrond van het schilderij staat afgebeeld overheen ons geprojecteerd in de museumzaal waarin we ons feitelijk bevinden. Het vreemdsoortige fallische object op de voorgrond wordt als een onzichtbaar Fremdkörper (in de betekenis van vreemd voorwerp) achter ons gedropt in de museumzaal. Er dreigt daar, in de zaal waarin ons bevinden, met andere woorden iets te verschijnen dat er in realiteit niet is. En van de weeromstuit zien we onszelf met het Fremdkörper als in een illusie verschijnen – oplichten – in het schilderij. We zijn niet hier in de museumzaal van het SMAK, maar daar in het schilderij!

Dit alles gebeurt als het ware in één ogenblik, het is een moment van kortsluiting. Tot daarvoor waren we meester over ons kijken, zelfs al waren we intellectueel onzeker, zelfs al was er zoveel onduidelijk, zelfs al stelden we ons zoveel vragen. Op dit moment echter begint alles te schuiven: de ruimte waarin we staan wordt ontdubbeld en als toeschouwer worden we heen en weer geslingerd. We verliezen vaste grond onder onze voeten…"

door: Piet Vanclooster

Piet Vanclooster is in hoofdberoep psychotherapeut/psycholanalyticus en sedert de tentoonstelling Raoul De Keyser  oeuvre (september 2018) een fijn lid van onze gidsenploeg. Piet ontwikkelde en begeleidde ook enkele unieke instaprondleidingen voor onze bezoekers. 'Aan de rand van de schilderkunst' bij Roaul De Keyser en tijdens de Highlights for a Future 'Het Unheumliche in de actuele kunst'.

GROEPSBEZOEK 

We hopen dat we opnieuw groepsbezoeken kunnen toelaten vanaf 1 juli 2020, maar dit is onder voorbehoud van wat de nationale veiligheidsraad zal beslissen. Via deze link vind je alle informatie

in categorie: In de kijker

in categorie: Tentoonstelling

Foto: Jan Opdekamp
i
Foto: Jan Opdekamp
Foto: Jan Opdekamp
i
Foto: Jan Opdekamp

Tijdens je bezoek aan S.M.A.K. kan je onze expogidsen gebruiken om meer informatie te krijgen over de kunstwerken. We hebben ook twee ontdekkingstochten voor kinderen +6 jaar voor je klaarstaan om te downloaden! 

Check de verschillende tentoonstellingen om je bezoek aan S.M.A.K. voor te bereiden. Op elke pagina van een tentoonstelling kan je een expogids terugvinden die je thuis kan lezen of afdrukken, we delen namelijk geen boekjes uit.
Ook in de zalen hangen QR-codes die naar onze expogidsen of meer informatie leiden. Laad dus zeker je smartphone op.

EXPOGIDSEN per tentoonstelling

ONTDEKKINGSTOCHT (+6 jaar)

in categorie: In de kijker

Paul McCarthy HEAD SHOP/SHOP HEAD, installatie S.M.A.K. 2007, foto Dirk Pauwels
i
Paul McCarthy HEAD SHOP/SHOP HEAD, installatie S.M.A.K. 2007, foto Dirk Pauwels
gids Catherine Lampo
i
gids Catherine Lampo

Doordat alle groepsbezoeken tot eind juni 2020 geannuleerd zijn, krijg je tot dan een verhaal, een anekdote, een blik op een kunstwerk door een van onze gidsen. Vandaag is dat gids Catherine Lampo.

Alle groepsbezoeken in S.M.A.K. werden door COVID-19 geannuleerd tot eind juni 2020, dus ook de gidsen vielen zonder werk. Al vergeten we hen niet: zij blijven geboren en boeiende vertellers, of dit nu in de museumzaal is of via deze weg. 

(Not) sorry, we’re closed.

"De voorbije twee maanden was het S.M.A.K. jammer genoeg gesloten wegens de Coronamaatregelen. Een museum dat wekenlang de deuren dicht houdt: het blijft onwezenlijk. Het roept bij mij herinneringen op aan die andere keer, 13 jaar geleden, toen het S.M.A.K. een maand lang op non-actief stond voor de opbouw van de ophefmakende solotentoonstelling van Paul McCarthy. Er moest zelfs een binnenmuur gesloopt worden om plaats te maken voor een gigantisch piratenschip. Ik was net daarvoor gestart als gids, en kijk, meteen even geen gidsopdrachten meer, geen publiek in de zalen.

Nu we het er toch over hebben: wat een tentoonstelling om als gids te debuteren! De Amerikaanse kunstenaar Paul McCarthy houdt van excessen en slaat wild om zich heen. Zijn werk is een uitvergroting van onze consumptiemaatschappij. In 2007 palmde hij het hele museum in met levensechte sculpturen, van een varken tot een hyperrealistisch beeld van zichzelf, en een niet-aflatende stroom aan hyperkinetische videoprojecties. Dat alles liefst nog in eenzelfde zaal samengebracht. De suppoosten droegen koptelefoons om de kakofonie aan geluid buiten te sluiten, en ze wisselden elk uur van zaal. De toeschouwer werd meegezogen in een tsunami van indrukken.

Behoedzaam hield ik de reacties van mijn groepjes geïnteresseerden in de gaten. Wat bleek? Ze hadden er telkens weer ongelofelijk veel zin in. Het mediacircus had de nieuwsgierigheid gewekt. Velen wilden wel eens met eigen ogen komen kijken naar de opblaasbare ketchupfles op het dak van het S.M.A.K.. Of checken of je inderdaad het roze varken - een sculptuur voor alle duidelijkheid - zachtjes zag ademen. Of door de tuin met de scabreuze figuren kuieren. Zelfs de scholen, op voorhand gebrieft over de choquerende inhoud, lieten zich niet afschrikken en tekenden massaal present. Kortom, het publiek liet zich niet verpletteren door de georkestreerde chaos. Hier en daar zag je iemand gniffelen om de kok die steeds enthousiaster gooide met eten, of om de ketchupsandwich, waar liters ketchup van tussen glazen platen droop. Jaren later zie je nog de sporen van het inbijtende zuur op de vloer. Er was in deze beeldenorgie zelfs plaats voor verstilling: steevast zaten er moedigen, onderuitgezakt tegen de muur, geruime tijd de moeilijk verteerbare films te doorgronden. Moraal van het verhaal voor een kersverse gids: never underestimate the public.

Soms loont het de moeite het museum een maand dicht te houden. Hopelijk wordt het de volgende weken een even intens weerzien met de kunst. Kris Martin weet wat hem te doen staat".

Catherine Lampo 

Catherine Lampo is verantwoordelijk voor de programmatie hedendaagse kunst bij de kunsteducatieve organisatie Amarant en al jarenlang gids in S.M.A.K.

GROEPSBEZOEK 

We hopen dat we opnieuw groepsbezoeken kunnen toelaten vanaf 1 juli 2020, maar dit is onder voorbehoud van wat de nationale veiligheidsraad zal beslissen. Via deze link vind je alle informatie

in categorie: In de kijker

Kris Martin Bee, 2009, Foto: Dirk Pauwels
i
Kris Martin Bee, 2009, Foto: Dirk Pauwels
Charbel-joseph H. Boutros Dead Drawing, 2011, Collection S.M.A.K.
i
Charbel-joseph H. Boutros Dead Drawing, 2011, Collection S.M.A.K.

We zoomen in op een paar kunstwerken van de Belgische kunstenaar Kris Martin en de Libanese Charbel-Joseph H. Boutros. 

In 'CloseUp' zoomen we digitaal in op kunstwerken in de tentoonstellingen 'EXIT' van Kris Martin en 'The Sun is My Only Ally' van Charbel-joseph H. Boutros die momenteel staan opgesteld in ons museum. We verkennen de kunstwerken van naderbij, en belichten de visie en filosofie van de kunstenaar. 

Duik mee in onze virtuele toer via deze link

in categorie: In de kijkerTentoonstelling

Op zoek naar albums met een bijzonder verhaal snuffelde S.M.A.K.-medewerker Hidde van Schie rond op Spotify. Dit is deel twee in de serie.

De term ‘conceptalbum’ beschrijft een muziekalbum waarbij de nummers onderling inhoudelijk aan elkaar verbonden zijn. De rockopera ‘Tommy’ van The Who en Pink Floyd’s ‘The Wall’ zijn bekende voorbeelden. 

‘Dust Bowl Ballads’ van Woody Guthrie wordt gezien als het (bijna) allereerste conceptalbum. Dit album, dat in 1940 werd uitgebracht, gaat over de Dust Bowl. Dit was de naam die werd gegeven aan de Southern Great Plains in de Verenigde Staten, nadat dit gebied in de jaren ‘30 werd getroffen door grote droogte en zandstormen die mensen, vee en gewassen vernietigden. Dit dwong de lokale boeren om massaal naar Californië te vertrekken. Guthrie schreef zelf over het album:

“I've lived in these duststorms just about all my life. (I mean, I tried to live). I met millions of good folks trying to hang on and to stay alive with the dust cutting down every hope. I am made out of this dust and out of this fast wind and I know that I'm going to win out on top of both of them if only my government and my office holder will help me. I wrote up these eight songs here to try to show you how it is to live under the wild and windy actions of the great duststorms that ride in and out and up and down.”

Het in 1976 uitgebrachte album ‘L’homme a tête de chou’ van Serge Gainsbourg vertelt het verhaal van een veertigjarige man die een relatie begint met de vrijgevochten Marilou. De inspiratie voor het album kwam van een sculptuur die Gainsbourg had gekocht van kunstenaar Claude Lalanne. Deze sculptuur staat ook op de albumhoes afgebeeld en stelt een mannelijke figuur voor met een kool als kop.

De verteller krijgt een erotische relatie met de verleidelijke Marilou maar vermoordt haar nadat hij haar met twee rockers in bed treft. De hoofdfiguur eindigt uiteindelijk in het gekkenhuis. De eveneens legendarische Franse zanger Alain Bashung maakte in 2011 een integrale coverversie van dit album maar hij stierf voordat het werd uitgebracht. 

Sommige conceptalbums betekenen het einde van een groep. De ambitieuze opzet van het album ‘666’ van Aphrodite’s Child veroorzaakte niet alleen veel spanningen tussen de leden Demis Roussos en Vangelis, maar ook met de platenmaatschappij. Vangelis wilde met dit album nieuwe wegen inslaan terwijl de rest van de band meer bij de psych-pop wilde blijven die hen zo veel succes had gebracht. Toen het album in 1972 eindelijk verscheen (Salvador Dali vergeleek het met de Sagrada Familia), was de in Europa zeer populaire groep al uiteengevallen. Het album zelf is een interpretatie van het boek ‘Openbaring’. 666 is het nummer van ‘het Beest’ en refereert aan de duivel. Als je dit getal kabbalistisch bekijkt, zou het een gematria kunnen zijn voor ‘Nron Qsr’ oftewel ‘Nero Caesar’. (Check zeker ook even de Numberphile video over het getal 666 op Youtube).

‘Joe’s Garage’ van Frank Zappa vertelt het verhaal van hoofdpersoon Joe’s carrière in de muziekindustrie. De seksuele en soms vrouwonvriendelijke toon van het album, waarop onder andere een ‘wet T-shirt’ wedstrijd wordt geparodieerd, zou tegenwoordig wel eens gevoelig kunnen liggen, maar Zappa was een groot voorvechter van het vrije woord. Hilarisch zijn de beschrijvingen van de ondervraging van Frank Zappa tijdens de senaathoorzitting over ‘Porn Rock’. Een zitting die was aangevraagd door o.a. Tipper Gore (de vrouw van Al) en die later zou leiden tot de kinderachtige ‘Parental Guidance: Explicit Lyrics’-stickers op albums.

Download on Spotify

in categorie: In de kijker